တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္သည္ ကေလး ကစားစရာ မဟုတ္ပါ

အခု ၂၀၀၈ ႏွစ္ကုန္ခါနီးၿပီဆိုေတာ့ .. မၾကာခင္ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးလာေတာ့မယ့္ ကိစၥ တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိေနတယ္။ အဲဒါကေတာ့ “၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ” ဆိုတဲ့ ကိစၥပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ သာမန္ ျပည္သူလူထုကေတာ့ လက္နက္ကိုင္ ေသာင္းက်န္းသူ အၾကမ္းဖက္သမား နအဖက ခပ္တည္တည္ လူရာသြင္း လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အဲဒီ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆိုတာကို ျပတ္သားစြာ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း တိက် ျပတ္သားစြာ ေျပာလိုပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို quote ျပန္လုပ္လိုက္ပါတယ္။

အာဏာပိုင္ေတြဟာ မိမိတို႔ သေဘာမက်တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ဆိုရင္ လစ္လ်ဴရႈလိုက္။
လိုခ်င္တဲ့ ရလဒ္ ျဖစ္လာႏိုးႏိုး၊ ေရြးေကာက္ပြဲ အသစ္ေတြ က်င္းပလိုက္နဲ႔ လုပ္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ နဲ႔ ကစားရာ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။
တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္ဆိုတာဟာ ကစားရမယ့္ အရာ မဟုတ္ပါဘူး။
တေလးတစားနဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္သြားရမယ့္ အရာသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အေကာင္အထည္ မေဖၚဘဲ ေတာက္ေရးေကာက္ပြဲ အသစ္ က်င္းပေရးကို NLD က လံုးဝ လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၁၉၉၈ ေမလ ၂၈ ရက္ေန႔၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာၾကားေသာ မိန္႔ခြန္းမွ)

တၿပိဳင္နက္ထဲမွာပဲ ကိုေက်ာ္မင္းယု (ကိုဂ်င္မီ) ေျပာခဲ့တဲ့ စကား တစ္ခြန္းကိုလည္း ထပ္မံ ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။

ႏိုင္တဲ့သူ တရားေၾကးဆိုၿပီးေတာ့ က်ည္ဆံနဲ႔ သမိုင္း ေရးခ်င္ၾကသလား၊
ေဟာဒီ ေက်ာင္းသား မ်ိဳးဆက္ကုန္မွ အဲဒီ တရားကို မင္းတို႔ရမယ္၊
ႏိုင္တဲ့ သူ တရားေၾကးဆိုၿပီးေတာ့ အေျမွာက္ေတြနဲ႔ တရားေရးခ်င္ၾကသလား
ေကာင္းကင္ေပၚက မိုးစက္ေတြ ေျခာက္ခမ္းမွ အဲဒီ သမိုင္းကို မင္းတို႔ရမယ္၊
တရားတဲ့သူသာ ႏိုင္ေၾကး …. ေဟ့ ….။

(ကိုေက်ာ္မင္းယု (ခ) ဂ်င္မီ - ၁၉ ႏွစ္ေျမာက္ ၈၈၈၈ ႏွစ္ပတ္လည္)

တရားတဲ့သူသာ ႏိုင္ေၾကးပါပဲ။

ေသာင္းက်န္းသူ နအဖက ဘယ္လိုပဲ ေသနတ္ျပၿပီး ႏိုင္ေအာင္ လုပ္လုပ္ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေတာ့ ေျပာလိုက္မယ္ .. “မင္းတို႔ မတရားတာ လုပ္သ၍ ကမာၻေျမႀကီးေပၚမွာ လူသား ဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးႏြယ္ကုန္မွ မင္းတို႔ အႏိုင္ရမယ္ဆိုတာ မွတ္ထားလိုက္ပါ။”

ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုထိုက္

ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာၾကည့္မယ္

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္ သိမ္းပိုက္ထားေသာ ေသာင္းက်န္းသူ လူတစ္စု၏ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္ေသာ ႏိုင္ငံသားတိုင္း ညီညီညြတ္ညြတ္ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ရမည္ ဆိုတာကို သေဘာတရား တစ္ခုအရ အားလံုး လက္ခံထားၿပီး ျဖစ္သည္။

ထင္ရွားေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ မိန္႔ခြန္းမ်ား၊ လူထု ေလးစားၾကည္ညိဳရေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ား၏ အမွာစကားမ်ား၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ အခမ္းအနားမ်ားတြင္ က်င္းပေျပာဆိုေသာ စကားလံုးမ်ားတြင္လည္း အဆိုပါ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ အားလံုး အတူတကြ လုပ္ေဆာင္ၿပီး ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို တိုက္ထုတ္ရန္ ေျပာဆိုေနၾကသည္မွာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔အျပင္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ေဆြးေႏြးဝိုင္းမ်ားလည္း စည္းလံုး ညီညြတ္ေရးဆိုေသာ စကားလံုးမွာ အေရးပါ အရာေရာက္ေသာ ေခါင္းစဥ္ အျဖစ္ ေဆြးေႏြးၾကသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။

သို႔ေသာ္ ဒီေန႔ အခ်ိန္အထိ ထိထိေရာက္ေရာက္ျဖင့္ မည္သို႔ မည္ပံု ညီညြတ္ေရး တည္ေဆာက္မည္ဆိုေသာ အလုပ္သေဘာဆန္သည့္ လမ္းစဥ္မ်ိဳးကိုကား ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသေလာက္ မေတြ႔ရွိေသးပါ။

ကၽြန္ေတာ္ ေတြးျမင္ၾကည့္သေလာက္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရမည္ ဆိုလွ်င္ ညီညြတ္ေရးရွိသင့္တယ္ ဆိုတာကို အေျခခံသေဘာအရ အားလံုး လက္ခံထားၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ ညီညြတ္ေရး လိုအပ္တယ္၊ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာကို ေျပာဆိုေနၾကေသာ အခ်ိန္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး .. ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လို ညီညီညြတ္ညြတ္ လုပ္သင့္သလဲ၊ လုပ္ႏိုင္သလဲ ဆိုတာေတြကို အေရးထား ေစာင္းေပး ေဆြးေႏြးကာ တကယ္ လက္ေတြ႔ဆန္ေသာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္သည့္ ညီညြတ္ေရးကို ေဖၚေဆာင္ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ ထင္ပါသည္။

ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုုင္ငံသားေတြမွ မဟုတ္ပါဘူး .. “လူ” .. ဆိုတဲ့ လူသားတိုင္း အတၱ၊ မာန၊ ေလာဘ ဆိုတာေတြရွိတာေၾကာင့္ တပံုစံတည္း ညီညြတ္ႏိုင္ဖို႔က ခဲယဥ္းပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သာမန္ ျမင္ေနေသာ စကားလံုးေတြကို ေသခ်ာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆို ရွင္းလင္းဖို႔ လိုလာၿပီထင္ပါတယ္။

(ေနာက္ထပ္ အဆင့္ တစ္ခုသို႔ ေရာက္ရန္ ဒီေနရာမွာ ညီညြတ္ေရး ျပဳလုပ္ရန္ လိုအပ္ၿပီလား ဆိုေသာ ေမးခြန္းကို အားလံုး ေျဖၿပီး အားလံုး၏ စိတ္ထဲတြင္ ညီညြတ္ရန္လိုအပ္သည္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ညီညီညြတ္ညြတ္ လုပ္ေဆာင္ၾကပါဆိုေသာ တိုက္တြန္းစကားမ်ိဳး ေျပာၾကားရန္ မလိုအပ္ေသာ လက္ခံျခင္းမ်ိဳးအထိ လက္ခံထားရန္ လုိအပ္ပါသည္။)

၁။ ညီညြတ္ေရးႏွင့္ ပုံစံတူ ျပဳလုပ္ေရး ကြဲျပားခ်က္

ပံုစံတူ ျပဳလုပ္ေရးႏွင့္ ညီညြတ္ေရး ဆိုတာကို ေရာေထြးနားလည္တတ္ၾကတာကို ညီညြတ္ေရး တည္ေဆာက္မႈ စကားဝိုင္းတိုင္းမွာ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

ညီညြတ္ေရးအတြက္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးၾကတိုင္း ပံုစံတူ ျပဳလုပ္ေရးဆိုသည့္ဘက္ကို ေရာက္ရွိသြားတတ္ၾကၿပီး အတၱ မာန ေတြႏွင့္ .. လိုအပ္ေသာ ညီညြတ္ေရး မရပဲ မလိုအပ္ေသာ အမုန္းတရားတခ်ိဳ႕ မျမင္ကြယ္ရာမွာ ႀကီးထြားလာတတ္ၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

ပံုစံတူ ျပဳလုပ္ေရး ဆိုသည္မွာ စက္ရံု တစ္ရံုမွ “ကား” ေမာ္ဒယ္တစ္ခုကို အေျမာက္အမ်ား ထုတ္လုပ္သလို ပံုစံတူ ကြဲျပားျခားနားမႈမရွိသည့္ ထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းျဖစ္ၿပီး၊
ညီညြတ္ေရး ဆိုသည္မွာ ကားတစ္စီးျဖစ္ေျမာက္ရန္ ပံုစံ မတူေသာ အစိပ္အပိုင္းမ်ား အတူတကြ တြဲစပ္တည္ေဆာက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း လက္နက္ကိုင္ ေသာင္းက်န္သူ နအဖအား တိုက္ထုတ္ေရးဆိုသည္မွာ ကားတစ္စီးကို တည္ေဆာက္ရန္သာျဖစ္ၿပီး၊ ကားအေျမာက္အမ်ားကို ပံုစံတူ ထုတ္လုပ္ရန္မဟုတ္ပါ။

ပံုစံတူျပဳလုပ္ျခင္းမွာ ၁၉၈၈ ကာလက ျမန္မာ့ေျမေပၚမွ ေမာင္းထုတ္လိုက္ေသာ မဆလ ဆိုရွယ္လစ္ စနစ္ျဖစ္ၿပီး၊ ညီညြတ္ေရး ဆိုသည္မွာ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ျဖစ္သည္။

အဖြဲ႔အစည္းေတြေျမာက္မ်ားစြာရွိလည္း ကိစၥ မရွိပါ၊ မတူညီေသာ အျမင္ေတြ ရွိလည္း ကိစၥ မရွိပါ။ မတူကြဲျပားျခားနားေနျခင္းသည္ပင္ “အား” တစ္ရပ္ျဖစ္ေနပါသည္။ ထိုသို႔ မတူ ကြဲျပားျခားနားေနေသာ အင္အားစုမ်ားကို တစ္စု တစည္းတည္း ပံုစံတူ ျပဳလုပ္ေရးထက္ အတူတူ ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္ႏိုင္ေသာ ညီညြတ္ေရးတစ္ခု တည္ေဆာက္ရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။


၂။ အာဏာရွင္ စနစ္ ႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ စနစ္

အာဏာရွင္ႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ ဆိုေသာ စကားလံုးကိုလည္းေရာေထြး တတ္ၾကပါသည္။

အားလံုး အတူတကြ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သည့္အခါ ဦးေဆာင္မႈေပးေသာ ေခါင္းေဆာင္ကို ေရြးခ်ယ္ၾကရသည့္အခါ အာဏာရွင္ဆိုေသာ အျမင္ႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ ဆိုေသာ အျမင္ကို ခြဲျခားျမင္တတ္ရန္ အေရးႀကီးပါသည္။

အာဏာရွင္ စနစ္ ဆိုသည္မွာ ထိပ္ဆံုးမွ လူပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္တိုင္းက် လုပ္ေဆာင္ရေသာ စနစ္ျဖစ္ၿပီး၊ ေခါင္းေဆာင္ စနစ္ ဆိုသည္မွာ တိက်ေသာ မူဝါဒကို တာဝန္ယူ ေဖၚေဆာင္ေပးရေသာ စနစ္ျဖစ္သည္။

ထိုအခါ အတူတူ ပူးေပါင္း လုပ္ၾကမည္ဟု ဆိုလွ်င္ အရင္ဆံုး ျမင္လိုက္သည့္ အခ်က္မွာ ဘယ္သူက ပူးေပါင္းမႈမွာ ေခါင္းေဆာင္မွာလဲ(အာဏာရွင္ လုပ္မွာလဲ) ဆိုတာကို အရင္ ၾကည့္တတ္ၿပီး၊ ... တကယ့္ အေရးပါေသာ မူဝါဒတစ္ခုကို ဘယ္လိုေဖၚေဆာင္မလဲ၊ ဘယ္လို မူဝါဒေတြကို ငါတို႔ ခ်မွတ္မလဲ၊ ေခါင္းေဆာင္၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို ဘယ္လို ကန္႔သတ္မလဲဆိုေသာ ေတြးေခၚ ေျပာဆိုမႈအားနည္းေနသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။

လူပုဂၢိဳလ္ အာဏာရွင္ကို ဦးတည္စဥ္းစားေသာ အာဏာရွင္ ပံုစံကို ျမင္မိေသာအခါ ထိုလူပုဂၢိဳလ္၏ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အားနည္းခ်က္မ်ားကိုပါ ထည့္သြင္းေျပာဆို အျပစ္ျမင္တတ္လာကာ ေဘးတြင္ မေက်မနပ္ေျပာဆိုေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တရပ္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ပါသည္။ (ထိုသို႔ ပုဂၢိဳလ္ေရး ေျပာဆို တိုက္ခိုက္ေနမႈမ်ားကို ယေန႔အထိ ျမင္ေတြ႔ေနရသည္မွာ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ တစ္ခု ျဖစ္ၿပီး၊ ေသာင္းက်န္းသူ နအဖ စိတ္ႀကိဳက္ ျဖစ္ေနပါသည္။)

အကယ္၍ မူဝါဒကိုသာ ေဖၚေဆာင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ စနစ္ျဖင့္ သြားမည္ဆိုလွ်င္ ညီညြတ္စြာ အတူတူ လုပ္ကိုင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

ဆက္ရန္

ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုထိုက္

အားလံုး တူညီေသာ မူဝါဒ ခ်မွတ္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးခင္၊ ေခါင္းေဆာင္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးခင္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ႏွင့္ စကားလံုးမ်ားကို ထပ္မံေရးပါဦးမည္။

(မွတ္ခ်က္ ။ ကၽြန္ေတာ္၏ အေတြးအေခၚႏွင့္ ျမင္တာ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ လိုအပ္ခ်က္၊ အားနည္းခ်က္၊ ေဆြးေႏြးရန္ အခ်က္မ်ားရွိပါက ေမးလ္သို႔လည္းေကာင္း၊ comment တြင္လည္းေကာင္း ေဆြးေႏြးေဝဖန္ႏိုင္ပါသည္။)

၂၁ ရာစု ေခတ္မီ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတတ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး

နအဖ အဖြဲ႔ဝင္ လူႀကီးမ်ား၏ မအိပ္ မေန ေန႔မအား၊ ညမအား တိုင္းျပည္တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးရလဒ္ကား အံ့ၾသကုန္ႏုိင္ဖြယ္ မ်က္ျမင္ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ၾကရန္ အလို႔ငွာ ရန္ကုန္ ေရႊၿမိဳ႔ေတာ္ႀကီး လွ်ပ္စစ္မီး ျဖန္႔ျဖဴးေရး အခ်ိန္ဇယား တစ္ခုကို ျပန္လည္ ေဝငွ လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ (မွတ္ခ်က္ ... မီးရမည္ဟု ေျပာသည့္ အခ်ိန္တြင္လည္း သဘာဝ လမင္း၏ အရသာကို ျပည္သူလူထု အျပည့္အဝ ခံစားေစရန္ ရည္မွန္းခ်က္ထား၍ ျဖတ္ေတာက္ျခင္းမ်ားလည္း မၾကာခဏ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိေၾကာင္း သိရွိသေလာက္ ျပန္လည္ ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။)

၂၁ ရာစုရဲ႕ ေခတ္မွီ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတတ္ေသာ စည္းကမ္းက်နသည့္ ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္ ဒီမိုကေရဆီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီးဆီသို႔ ခ်ီတတ္ရန္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔သို႔ လွ်ပ္စစ္မီးေပးခ်ိန္ ဇယား၊

ေဘးခ်င္း ကပ္လွ်က္ပါပဲ .. ဒါေပမယ့္

ဆမက္၊ စြန္ခ်ိဳင္း ဆိုတဲ့ “ထိုင္း”နာမည္ေတြကို ၾကားမိတိုင္း တန္းခနဲ ေျပးၿပီး ျမင္ေယာင္မိတာကေတာ့ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္သမား ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေရႊမန္း ကိုပါပဲ။ (ဗိုလ္ .. ဆိုတာ“ဗ” “လ” ဆိုတဲ့ စာလံုး ၂ လံုးနဲ႔ ဆိုေတာ့ ပါဋိလို “ဗာလ” ျမန္မာလို “လူမိုက္” လို႔ အဓိပၸါယ္ ထြက္တယ္လို႔ စာတစ္ပုဒ္မွာ ေတြ႔ဖူးတာေၾကာင့္ သံုးပါသည္။)

ဗိုလ္ေရႊမန္းရဲ႕ သမိုင္းဝင္ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ စကားလံုး တစ္ခုကေတာ့ (မရိုေသ့ စကား .. ဟိုဒင္း ပါးစပ္က နတ္စကား ထြက္တယ္ဆိုတဲ့ ဗမာ စကားပံုလည္း သတိရမိေသးရဲ႕။) “ဥပေဒ အထက္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိေစရဘူး” တဲ့။

လက္ေတြ႔မွာ ဥပေဒအထက္ ဘယ္သူမွ မရွိေစရတာကေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံက ထုိင္း ျပည္သူလူထုေတြ ခံစားေနရတာပါပဲ။ ထိုင္းတပ္မေတာ္ဟာလည္း ဂုဏ္သေရရွိတဲ့ တပ္မေတာ္ အျဖစ္ ကမာၻသမိုင္းမွာ မွတ္တမ္းဝင္သြားေစတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အားလံုး သိၿပီး ျဖစ္တဲ့အတိုင္း ထိုင္းမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တပ္ဆင္ ကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး အာဏာ သိမ္းလိုက္တဲ့ ထိုင္း တပ္မေတာ္ဟာ ေပးထားတဲ့ ကတိစကား၊ သတ္မွတ္တဲ့ အခ်ိန္ကာလ အတြင္းမွာပဲ ျပည္သူ႔အာဏာကို ျပည္သူေတြ လက္ထဲ ျပန္အပ္လိုက္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေယာက္က်ားရင့္မာ ေသနတ္ႀကီး တကားကားနဲ႔ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္သမားတစ္စုရဲ႕ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ ကတိစကားကေတာ့ တန္ဖိုး မရွိတဲ့ လမ္းေဘးက လူလိမ္ကတိစကားထက္ ဘာမွ မပိုပါဘူး။

ျမန္မာျပည္မွာ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ႕ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးမွာ road map ဆိုတာႀကီးက ဘယ္က ဘယ္လို ေပၚလာတာလဲ မသိ။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အာဏာသိမ္း ထိုင္းတပ္မေတာ္ရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီး road map မရွိပါဘူး။ ၁၈ ႏွစ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္က လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ႕ တန္ဖိုးကို ထင္းထင္းႀကီး ျပထားတာပါပဲ။

ထိုင္းမွာ အာဏာျပန္အပ္ၿပီးခ်ိန္မွာလည္း ဆႏၵျပပြဲေတြ ျဖစ္ၿပီး အာဏာရ ပါတီရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို မႀကိဳက္တဲ့ ျပည္သူလူထုကို People's Alliance for Democracy (PAD) ဆိုတဲ့ ပါတီက ဦးေဆာင္ဆႏၵျပၿပီး ဝန္ႀကီးရံုး အေဆာက္အဦး “လ” ခ်ီ ၿပီး လူထုအားနဲ႔ ပိတ္ထားလိုက္ပါတယ္။ (သူတို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြအရ အာဏာရ ပါတီကို မႀကိဳက္ရတဲ့ အခ်က္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ တိုက္ရိုက္ပက္သက္မႈ မရွိတာေၾကာင့္ အရွည္မေရးေတာ့ပါ။) ေနာက္ဆံုးမွာ ဆမက္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္ကေန ထြက္ေပးဖို႔ ထိုင္းတရားရံုးက ဥပေဒနဲ႔ အညီ အမိန္႔ခ်ပါတယ္။ ဆမက္ ရာထူးက ထြက္ရပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ရံုးကို လူထုအားနဲ႔ “လ” ခ်ီၾကာေအာင္ ပိတ္ထားဖို႔ မေျပာနဲ႔ စည္းကမ္းရွိရွိ ၉ ရက္ ေမတၱာပို႔တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကိုေတာင္ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္သမား ဗိုလ္ေရႊမန္းရဲ႕ လက္နက္ကိုင္ တပ္ရင္း ျဖစ္တဲ့ “၆၆” က ရိုရိုေသေသ ေသနတ္ က်ည္ဆံေလးေတြနဲ႔ ဆြမ္းေလာင္းလွဴပါတယ္။ ေသနတ္ဒင္ေလးေတြနဲ႔ ကန္ေတာ့ပန္း ဆင္ပါတယ္။ မူးၿပီးရမ္းကားေနတဲ့ ၾကံဖြတ္၊ စြမ္းအားရွင္ လူတစ္စုက ဖရုႆဝါစာဆိုတဲ့ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ၿပီး ဝါးရင္းတုတ္ ကေတာ့ခန္းနဲ႔ အရိုအေသ ေပးၾကပါတယ္။

ဆမက္ ရာထူးကထြက္အၿပီး ေနာက္ထပ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာတဲ့ တပ္ဆင္ရဲ႕ ေယာက္ဖေတာ္ကိုလည္း ျပည္သူက မႀကိဳက္ေတာ့ ေလယဥ္ကြင္း ႏွစ္ကြင္းကို ပိတ္ၿပီး ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ထိုင္း တရားရံုးက ဥပေဒနဲ႔ အညီ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို ရာထူးက ထြက္ေပးဖို႔ အမိန္႔ခ်ျပန္ပါတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ထြက္ေပးရျပန္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ေလယဥ္ကြင္း ပိတ္ဖို႔ မေျပာနဲ႔၊ ကုန္ေစ်းႏံႈးႀကီးေနတာကို ခ်ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့ ကိုထင္ေက်ာ္လို သူရဲေကာင္းေတြ၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ သူရဲေကာင္း အာဇာနည္ေတြကို မတရား ဥပေဒနဲ႔ အညီ မတရားသူႀကီးေတြက မတရားတဲ့ ေထာင္ဒဏ္ေတြကို လူထုမ်က္ကြယ္မွာ အမိန္႔ခ်ၿပီး နယ္ေထာင္ေတြကို ပို႔ပစ္ပါတယ္။ ေဘးခ်င္းကပ္ ၂ ႏိုင္ငံ ျဖစ္ရပ္ ၂ ခု ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ေနတာကို ေတြ႔ရပါမွာပါ။

ကမာၻက ေလးစားရတဲ့ တရားဥပေဒ စနစ္၊ ကမာၻက ေလးစားရတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာရွိ တပ္မေတာ္ဆိုတာကို ထိုင္း ႏိုင္ငံနဲ႔ လူမ်ိဳးေတြက ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ ဝင့္ၾကြားေနရခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ သခင္ေအာင္ဆန္း တည္ေထာင္လာခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ဟာ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္သမား အဆင့္သာ ျဖစ္လာတာမို႔၊ အခုလို လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ရင္ တိုင္းျပည္ဟာ ဖာ ႏိုင္ငံေတာ္ ျဖစ္မယ္လို႔ သခင္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ စကားကို ျပန္ၾကားေရာင္မိတဲ့အခါ .. လက္ရွိမွာ တိုင္းျပည္ဟာ “ဖာ” ႏိုင္ငံေတာ္ မျဖစ္ခင္ တပ္မေတာ္ႀကီးဟာ “ဖာ” တပ္မေတာ္ ျဖစ္သြားပါၿပီ ဆိုတာကို ဝမ္္းနည္းစြာနဲ႔ပဲ မွတ္ခ်မိလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ေဘးခ်င္း ကပ္လွ်က္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ...

ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုထိုက္

ျမန္မာသံရံုးသို႔တစ္ေခါက္

(၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလအတြင္းက လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္ ေသာင္းက်န္းသူ စစ္အုပ္စုမွ အဓမၼ ဆႏၵခံယူပြဲ ျပဳလုပ္စဥ္ စကၤာပူေရာက္ ျမန္မာမ်ား၏ ကမာၻသိ ထုတ္ေဖၚခဲ့ေသာ ဆန္႔က်င္သည့္ လႈပ္ရွားမႈ ျမင္ကြင္းတစ္ခု)

ထိုေန႔ကေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ေန႔တစ္ေန႔ေပါ့။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ မိသားစုနဲ႔ခြဲ သူမ်ားခုိင္းသမွ် ကၽြဲလိုႏြားလုိရုံးကန္ ၿပီး ရသမွ်ထဲက ၁၀% ကို အခြန္ရံုးလုံ႔ေခၚၾကတဲ့ စကၤာပူႏုိင္ဆုိင္ရာ ျမန္မာသံရုံးကို ေပးေဆာင္ဖို႔အတြက္ orchard ကို မနက္ေစာေစာ ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း သံရုံုး၀မွာ ကိုယ့္လုိပဲ မေပ်ာ္ရြင္တဲ့ မ်က္နာေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ ေရာက္ႏွင့္ေနတဲ့သူေတြ ဟိုတစ္စုဒီတစ္စု ထုိင္ရင္း ရံုးဖြင့္ခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနၾကတယ္။

ေရာက္ေရာက္ျခင္းပဲ သံရံုးၿခံစည္းရိုး ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ A4 (ေရစိုေနၿပီျဖစ္တဲ့) စာရြက္ေပၚမွာ ကိုယ့္အမည္ကို ေရးဖုိ႔ ေက်ာင္းသားတစ္စုရဲ႕ေနာက္မွာ ရပ္ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ သူတို႔ေလးေတြေျပာေနၾကတဲ့ စကားေတြကို နားမေထာင္းပဲ အတုိင္းသားၾကားေနရတယ္။ သူတို႔တေတြေျပာေနတာက သူတို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္ႏုိင္ငံသား ေျပာင္းသြားတဲ့ေၾကာင္းပါ။ ဒါနဲ႔ပဲ သူတုိ႔ကို ေမးစမ္းၾကည့္ေတာ့ ႏုိင္ငံသားေျပာင္းရတဲ့ ေၾကာင္းျပခ်က္က သံရံုးနဲ႔ မဆက္ဆံခ်င္လို႔တဲ့ေလ။ ေၾသာ္ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ျမန္မာ တစ္ေယာက္ဟာ အနည္ဆံုး သံုးႏွစ္မွာ သံရုံုးကိုတစ္ ေခါက္ေတာ့မျဖစ္မေနလာရတာ ပဲေလ။ စိတ္ထဲက ေတြးေနမိတာက ေၾသာ္ ဒို႔ႏိုင္ငံ အနာဂတ္ ေလးေတြဆံုးရႈံး ေနရတယ္ေပါ့။ ဒီလုိနဲ႔ ၉ နာရီထိုးလုိ႔ သံရံႈးဖြင့္တဲ့အခါ အထဲကို၀င္ၿပီး ထိုင္ေစာင့္ဖုိ႔ေနရာရွာကာ ကိုယ္အလွည့္ေရာက္ဖုိ႔ေစာင့္ ရတာေပါ့။ သာမန္အိမ္တစ္အိမ္ရဲ႕ living room တစ္ခုစာကို ဗီဇာ ဌာန (visa session) နဲ႔ ေကာင္စစ္ဌာန ဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္း ပိုင္းထားတဲ့ အခန္းေသးေသးေလးထဲ မွာ လူ သံုး ေလး ဆယ္ေလာက္နဲ႔ ျပည့္ညွပ္ေနတယ္။ အျပင္မွာလဲ သံုးေလးဆယ္ေလာက္က ဟိုထိုင္ဒီထုိင္ေပါ့။

ဒီလုိနဲ႔ 9:30 ေလာက္ကစလို႔ ၁၅ မိနစ္ကို လူ ၅ ေယာက္ႏႈံးေလာက္နဲ႔ ေခၚၿပီး အခြန္ေဆာင္ဖို႔ေလ်ာက္လႊာ လက္ခံတယ္။ အဲခုနကေျပာတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြက ဟိုဟိုဒီဒီလုိက္ေမးေနတယ္ ေက်ာင္း သားျဖစ္ေက်ာင္း ေထာက္ခံစာ ဘယ္မွာတန္းစီရမလဲေပါ့။ ဒါနဲ႔ စပ္စုတတ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္လဲ ေမးၾကည့္လုိက္တယ္ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာကို ေက်ာင္းကမေတာင္းပဲ ဘာလုိ႔ သံရံူးကေတာင္းသလဲေပါ့။ ဒါနဲ႔ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ကျပန္ေျဖတယ္ ရန္ကုန္ေလဆိပ္က လူ၀န္းမႈၾကီးၾကပ္ေရးက သံရံုးက ေထာက္ခံစာကို ပဲ အသိအမွက္ျပဳသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေမးလုိက္တယ္ ညီေလးတို႔က ဘယ္ေက်ာင္းကလဲေပါ့။ Nanyang Technological University (NTU) ကပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေတာ္ေတာ္ အံၾသသြားတယ္ NTU လုိ world recognize ျဖစ္တဲ့ေက်ာင္းမ်ဳိးက စာကို ရန္ကုန္ေလဆိပ္က လူ၀န္းမႈၾကီးၾကပ္ေရးက ဘာေၾကာင့္ recognize မျဖစ္သလဲ လုိ႔ေပါ့။ ဒီလုိနဲ႔ ၁၀ နာရီေလာက္မွာ အသက္ခပ္ငယ္ငယ္ ၃၀ ၀န္းက်င္ သံရံုး၀န္ထမ္း တစ္ေယာက္ စာအုပ္တစ္အုပ္ ကိုင္လာၿပီး ေက်ာင္းသားေတြကို အမည္ေရးခိုင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ ထုိသူ နာရီ၀က္ေလာက္ေပ်ာက္သြားျပန္တယ္။ ၁၀နာရီခြဲေလာက္ၾကေတာ့ ခုနကလူငယ္ ျပန္ထြက္လာၿပီး ေလွ်ာက္လႊာေတြကို လက္ခံရင္း passport ေတြကို စစ္ေနတယ္။ ထိုသူငယ္ရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ လံုး၀ကုိတင္းမာေနၿပီး စကားေျပာရာမွာလဲ ေတာ္ေတာ့္ကို ရိုင္းစိုင္း တာကို ေတြ႕ေနရတယ္။ သူအၿမဲေျပာေနတဲ့ စကားတစ္ခြန္းက “ မင္းတုိ႔ကို ငါက ေစတနာနဲ႔ လုပ္ေပးေနတာ သိပ္ၿပီးေစာတက မတတ္နဲ႔” တဲ့ေလ . ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ဘယ္အခ်ိန္ရမလဲ ၁၂ နာရီခြဲေလာက္ရမလား ဆိုေတာ့ “ မင္းတုိ႔ကို ငါက ေစတနာနဲ႔ လုပ္ေပးေနတာ သိပ္ၿပီးေစာတက မတတ္နဲ႔” ဆိုတဲ့စကားျပန္ပဲရတယ္. ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားမိတာက သူတို႔ေတြဟာ (သံရံုး ၀န္ထမ္း) သံရုံုးကို အေပ်ာ္ခရီးထြက္လာၿပီး သံရံုး တာ၀န္ေတြကို ေစတနာနဲ႔ လုပ္ေပးေနသလား ေပါ့။ သူတို႔မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ဘာတာ၀န္မွ မရွိဘူး ဆုိတဲ့သေဘာလားေတာ့ မသိဘူး။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္ passport နဲ႔ စာရြက္ေတြကို လံုးေခ်ၿပီး မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ ေျပးထြက္လာတယ္ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ေလာက္က ေနာက္က ေျပးလိုက္သြားတယ္ အသက္၂၀ ေက်ာ္အရြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ က အမ်က္ေဒါသေတြနဲ႔ ေကာင္တာက သံရုံး၀န္ထမ္းကို ၾကည့္ေန ေလရဲ႕။ ဒါနဲ႔က်ေနာ္လဲ မေနသာေတာ့ပဲ ေကာင္ေလးကို သံရုံး အျပင္ကို ေခၚၿပီး ဘာျဖစ္လဲ ေမးတာေပါ့။ ျဖစ္ပံုက သူ႔သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးက ၂၀၀၇ တံုးက အလုပ္ လပိုင္း လုပ္ဖူးတယ္ တဲ့။ အခြန္လဲေဆာင္ၿပီးသားပါ ဒါေပမဲ့ အေျပစာက သူေနတဲ့အေဆာင္မွာ က်န္ခဲ့တယ္တဲ့ေလ။ အခြန္ေဆာင္ၿပီး ရန္ကုန္ကို တစ္ေခါက္ ျပန္ ထားျပီးသားပါ။ ဒါကို အဲဒီေကာင္ေလးက သူ႔သူငယ္ခ်င္း အတြက္ ကူ ေျပာေပး တာေပါ့။ passport ထဲမွာ ျပန္ထားတဲ့ တဆိပ္တံုးရွိတယ္ ေပါ့ ဆုိၿပီးေတာ့။ အဲဒါကို ၀န္ထမ္း ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ေဘးလူ၀င္ေျပာရမလားဆုိ ၿပီး မလုပ္ေပးပဲ passport ကို ျပန္ေပးလိုက္သတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းသားေလးကို ေမး ၾကည္မိတယ္ သူတို႔ ရဲ႕ computer ထဲ မွတ္တမ္းကို ျပန္ၾကည့္ ေပးလို႔မရဘူးလားေပါ့။ အဲ…. ေက်ာင္းသားေလးျပန္ေျပာတာ က ဒီရံုးမွာ computer မေျပာနဲ႔ လက္နိပ္စက္ေလးတစ္လံုးေတာင္မ်ား ေတြမိလုိ႔လားတဲ့ေလ။ အဲဒီေက်ာင္းသားေလး မသြားခင္ ေနာက္ဆံုးေျပာသြားတဲ့ စကာတစ္ခြန္း က အခုအခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲ က်န္ေနခဲ့တယ္ “ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ နုိင္ငံသားေျပာင္းၾကတာ ေနာက္ထပ္ ေျပာင္း မဲ့သူေတြလဲ အမ်ားႀကီး တဲ့ေလ”။ လူေတြ အားလံုးသိထားတဲ့အတိုင္း အခုေခတ္ စင္ကာပူက NTU, NUS ဆိုတာ ျမန္မာျပည္ကထူးခၽြန္ ထက္ျမက္တဲ့ လူငယ္ေလး ပညာဆီပူးရာ university ေတြပဲေလ။ သူတို႔ေတြဟာႏုိင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္းေတြဆိုရင္လဲ မွားပါဘူး။ သူတုိ႔ေလးေတြကို ကိုယ္နိုင္ငံအတြက္ အဆံုးအရွဳံမခံသင့္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ယူဆမိပါတယ္။

သံရံုးကေပးတဲ အခြန္ေျပစာကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း ဒီလုိေက်ာင္းမ်ဳိးမွာ ပညာသင္ၾကားေနတဲ့ ေက်ာင္းသာေလး ေတြ ဆံုးရုံးေနရတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕အနာဂတ္ေတြ ဆံုးရွံဳးေန ရတာပဲဆုိတာေတြးရင္း အိပ္ျပန္ေရာက္တဲ့အထိ ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ နာက်င္ေၾကကြဲေန ခဲ့ရပါတယ္။

သားႀကီး(စကၤာပူ)

60th Anniversary of International Human Rights Day Invitation

SPDC's divide and rule policy

နအဖ ေသြးခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေဘာလံုးပြဲ ပိုစတာ

စစ္အစိုးရ၏ ေသြးခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တရား၀င္ ေပၚလြင္စြာ ျပန္လည္ စတင္ျခင္းလား
(ေတာင္ပိုင္း ရခိုင္ျပည္နယ္ ဖလား ေဘာလံုးျပိဳင္ပြဲ က်င္းပျခင္း)

သတင္း၊ ဓာတ္ပံု- ရန္ႏိုင္

ရခိုုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ႕၊ ျမိဳ႕မ အားကစားကြင္း တြင္ (၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ပယက (ပအဖ) ဥကၠဌ ဖလား ရခိုုင္ျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ျမိဳ႕နယ္ေပါင္းစံု ေဘာလံုးျပိဳင္ပြြဲ)ဲ ဟု အမည္ေပးထားေသာ ေဘာလံုးပြဲ တစ္ခုကို ႏို၀င္ဘာာ ၂၉ ရက္မွ ဒီဇင္ဘာ ၇ ရက္ေန႕အထိ က်င္းပ လ်က္ရွိေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

အဆိုပါ ျပိဳင္ပြဲသို႕ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္း ျမိဳ႕နယ္ မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ေက်ာက္ျဖဴ၊ ရမ္းျဗဲ၊ မာန္ေအာင္၊ အမ္း၊ သံတြဲ၊ ေတာင္ကုတ္၊ ဂြ ျမိဳ႕နယ္မ်ား မွ ေဘာလံုး အသင္းမ်ား ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ျပိဳင္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။

ယခု ျပိဳင္ပြဲကို ရခိုင္ျပည္နယ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးေရးေကာင္စီ (ပအဖ) မွ ျပည္နယ္ အဆင့္ က်င္းပျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုသို႕ က်င္းပရာတြင္ ေတာင္ပိုင္း ဖလား ဟု တရား၀င္ အမည္ ေပးထားျခင္းမွာ စဥ္းစား ဖြယ္ အခ်က္တစ္ခု ျဖစ္ေနပါသည္။ နအဖ စစ္အစိုးရ အေနျဖင့္ ကိုလိုနီ နယ္ခ်ဲ႕ အဂၤလိပ္အစိုးရ နည္းတူ ေသြးခြဲ က်င့္သံုးေရး စနစ္ကို က်င့္သံုးလာခဲ့သည္မွာ ၾကာျမင့္ေနျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ရခိုင္ျပည္နယ္အား ေတာင္ပိုင္း၊ ေျမာက္ပိုင္း ဟု ယခင္က တရား၀င္ သံုးစြဲျခင္း မရွိခဲ့ဖူးေပ။ ဤသို႕ေခၚ ေ၀ၚသံုးစြဲ ျခင္းမွာမူ ယခု ေဘာလံုးျပိဳင္ပြဲမွ တရား၀င္ စတင္သည္ ဟု ဆိုႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႕ ခြဲျခား ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲ သြားျခင္းသည္ ရခိုင္ျပည္သူ ျပည္သားမ်ား အတြင္း၊ ေတာင္ပိုင္း၊ ေျမာက္ပိုင္း ဟူေသာ ေဒသစြဲ စိတ္မ်ား၊ စိတ္၀မ္း ကြဲျပားမႈမ်ား ေပၚေပၚလာေအာင္ တမင္ ဖန္တီးလိုက္ေသာ နအဖ၏ ေသြးခြဲမႈ ေပၚလစီ လုပ္ရပ္၏ ပထမ ေျခလွမ္း ဟု ယူဆႏိုင္ပါသည္။

နအဖ သည္ ရွမ္းအမ်ိဳးသားတို႕ ေနထိုင္ရာ တစ္ခုတည္းေသာ ရွမ္းျပည္နယ္ကိုပင္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း ဟုလည္းေကာင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္း ဟုလည္းေကာင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္း ဟုလည္းေကာင္း၊ ျပည္နယ္သံုးခု ခြဲျခားျပီး ပအဖ သံုးခုဖြဲ႕စည္းလ်က္ divide and rule policy ျဖင့့္ ေသြးခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့သည္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုမွ် ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။ ထိုနည္းတူ ရခိုင္ျပည္နယ္ကိုလည္း ေတာင္ပိုင္း၊ ေျမာက္ပိုင္း ဟူေသာ အေခၚအေ၀ၚမ်ားကို တရား၀င္ သံုးစြဲလ်က္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ေသြးခြဲ လာေတာ့ မည္ေလာ ဆိုသည္ကို ဤေဘာလံုး ျပိဳင္ပြဲ ျဖစ္စဥ္မွ အစျပဳလ်က္ ေစာင့္ၾကည့္ ၾကရဦးမည္ ျဖစ္ေပသည္။

ကိုသိန္းစိန္ ေခါင္းေျပာင္ရေသာ အေၾကာင္းအရင္း

ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ႀကီးကို ေန႔မအား ညမအား ဖ်က္ဆီးေနလိုက္တာမ်ား အခု ေနာက္ဆံုး ျပည္ပမွာ ဒင္းတို႔နဲ႔ လြတ္ရာ ကၽြတ္ရာ သြားေန ေနတဲ့ လူေတြကို အလုပ္ေပးမယ့္ အႀကံအစည္နဲ႔ ဥာဏ္ႀကီးလိုက္တဲ့ ဥာဏ္ႀကီးရွင္ ဝဏ္က်ီးျခဳပ္ ကိုသိဏ္းဆိန္။ ...... သူ႔ခဗ်ာ အဲလို တိုင္းျပည္အတြက္ အေတြးအေခၚေတြ ေတြးတတ္လြန္းလို႔ ေခါင္းေျပာင္ေနတာသာ ၾကည့္ၾကပါေတာ့ဗ်ာ။

Joke of the year!!!

Myanmar: PM Says Farm Sector Can Absorb Unemployed

2008-12-03 12:11

YANGON, MYANMAR: Myanmar's prime minister has said that the country's economy can provide jobs for returning migrant workers who lost their jobs due to the global financial crisis.

All three state-run daily newspapers on Tuesday (2 Dec) published the remarks by Prime Minister Gen. Thein Sein, made at a meeting with ministers, government officials and businessmen in the capital of Naypyitaw. It was the first public comment from the government on how the global crisis might affect the country.

In the remarks, made Monday (1 Dec), Thein Sein said that should workers overseas lose their jobs, Myanmar's agricultural sector by itself could employ millions.

Thein Sein said there are 46,057 Myanmar workers legally working abroad, but statistics from other countries and organizations estimate that more than 2 million are working abroad illegally, the New Light of Myanmar and other newspapers reported.

Thein Sein said millions of workers are needed in palm oil plantations, rubber plantations and teak plantations, and for timber extraction. Fisheries and the salt industry are also ready to hire workers, he said.

The foreign, labor and agriculture ministries all stand ready to help Myanmar workers who lost their overseas jobs, he added.

The prime minister conceded that the global economic crisis could have an indirect impact on Myanmar and destabilize local markets even though the effect on the monetary sector should be minimal because Myanmar's currency is not freely convertible so money transactions are not closely linked to foreign banks.

Thein Sein said Myanmar, which faces U.S. and European economic sanctions by the West because of the ruling junta's poor human rights record and failure to restore democracy, has no relations with Western monetary institutions. He also said Myanmar's foreign loan burden is insignificant compared to other countries, the New Light of Myanmar reported. (AP)

အေပ်ာ့စား သတၱဳ

တေန႔က ကၽြန္ေတာ့္ ကေလးမ်ားကို စာသင္ေပးေနတဲ့ ဆရာမေလး ယူလီယာ ဗာဆီယက္ဗနာ့ကို ကၽြန္ေတာ့္ စာၾကည့္ခန္းအတြင္းသို႔ အေခၚခိုင္းလိုက္တယ္။

ေပးစရာ ေငြေၾကး ကိစၥမ်ားကို ရွင္းလင္းေပးရန္ျဖစ္သည္။
“ထိုင္ပါ၊ ဆရာမ” .. ဟုေျပာရင္း
“ေပးစရာရွိတာေလးေတြကို ေပးမလို႔ အေခၚခိုင္းလိုက္တာပါ။ ဆရာမလည္း ေငြလိုေရာ့မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာမကလည္း မေတာင္းဘူး၊ ေကာင္းၿပီေလ။ အခုေပးတာေပါ့၊ ကေလးေတြကို စာသင္ေပးဖို႔ ဆရာမကို တစ္လ ရူဘယ္ ၃၀ နဲ႔ သေဘာတူခဲ့တယ္ေနာ္”
“တစ္လ ၄၀ ပါ”
“မဟုတ္ဘူး သံုးဆယ္။ ဒီမွာ စာနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာေရးထားတယ္။ အိမ္မွာ ကေလးေတြကို စာလာျပေပးတဲ့ ဆရာမ မွန္သမွ် တစ္လ ရူဘယ္ ၃၀ အၿမဲေပးခဲ့တယ္။ ဆရာမ ဒီမွာ စာသင္ေပးေနတာ အခုဆိုရင္ ၂ လ ရွိသြားၿပီေနာ္”

“ႏွစ္လနဲ႔ ငါးရက္ပါ”

“မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီေန႔ပါနဲ႔ ေပါင္းမွ ႏွစ္လ တိတိ၊ အားလံုး ဒီမွာ စာနဲ႔ ေရးမွတ္ထားတယ္။ အခု ဆရာမကို ေပးရမွာက ႏွစ္လစာဆိုေတာ့ ရူဘယ္ ၆၀။ အဲဒီ အထဲက တနဂၤေႏြ ၉ ရက္ကို ႏႈတ္ရဦးမယ္။ တနဂၤေႏြေတြမွာ ဆရာမဟာ ကိုလ်ာကို စာမသင္ေပးခဲ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ အားလပ္ရက္နဲ႔ ပိတ္ရင္ ၃ ရက္ပါေသးတယ္။”

ဆရာမေလး ယူလီဗာ့ ဆီလီယက္ဗနာသည္ မ်က္ႏွာႀကီး နီရဲလာကာ စကတ္ အနားစြန္းေလးမ်ားကို လက္ဖ်ားႏွင့္ စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ကိုင္ေနသည္။ စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာ။

“အားလပ္ရက္ သံုးရက္၊ သံုးရက္အတြက္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ရူဘယ္ျဖတ္ရမယ္။ ကိုလ်ာေလး ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီး စာမသင္ခဲ့ရဘူး။ ဆရာမဟာ ဗာယာနဲ႔ပဲ ေနခဲ့ရတယ္။ အိမ္ရွင္မက ဆရာမကို ညစာ စားၿပီးခ်ိန္ဆိုရင္ အနားေပးတယ္။ တစ္လ ၁၂ ရူဘယ္နဲ႔ ခုနစ္ ရူဘယ္ေပါင္းေတာ့ တစ္ဆယ့္ကိုး ရူဘယ္၊ လစာထဲက တစ္ဆယ့္ကိုး ရူဘယ္ကို ႏႈတ္ေတာ့ ေလးဆယ့္တစ္ရူဘယ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ မွန္တယ္ေနာ္။”

ဆရာမေလး ယူလီယာဗာဆီလီယက္ ဗနာ၏ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုးမ်ားသည္ နီရဲသြားကာ မ်က္ရည္မ်ား ဝိုင္းစို႔လာသည္။ ေမးလည္း တဆက္ဆက္ တုန္လာသည္။ ဆရာမေလးသည္ ေခ်ာင္းတခ်က္ဆိုးလိုက္ကာ ႏွာေခါင္းကို ပြတ္သည္။ သို႔ေသာ္ စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာ။

“ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ မတိုင္မီက လကၻရည္ အခ်ိဳခြက္နဲ႔ ပန္းကန္ျပား ဆရာမေၾကာင့္ ကြဲသြားခဲ့တယ္။ အဲဒါအတြက္ ႏွစ္ရူဘယ္၊ လကၻရည္ခြက္က အေတာ္ တန္ဖိုးႀကီးပါတယ္။ မိသားစု အစဥ္အဆက္ ထိမ္းသိမ္းဆက္ခံလာတဲ့ ပစၥည္းမို႔ အေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ထားပါေတာ့ေလ။ ပိုၿပီး ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ျဖစ္ခဲ့တာရွိေသးတယ္။ ဆရာမရဲ႕ ေပါ့ေလ်ာ့မႈေၾကာင့္ ကိုလ်ာဟာ သစ္ပင္ေပၚတတ္လို႔ အက်ီစုတ္ၿပဲသြားခဲ့တယ္။ အဲဒါအတြက္ တစ္ဆယ္ ရူဘယ္။ ဆရာမရဲ႕ ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္ အိမ္ေဖၚမေလးက ဗာယာရဲ႕ ဘြတ္ဖိနပ္ကို ခိုးယူသြားခဲ့တယ္။ ဒါေတြ အားလံုးကို မ်က္လံုး ေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ရမွာက ဆရာမရဲ႕ အလုပ္။ ဒါ့အတြက္ ဆရာမကို ပိုက္ဆံေပးၿပီးငွားထားတာကိုး။ အဲဒီအတြက္ ငါး ရူဘယ္ျဖတ္မယ္။ ဇန္ဇဝါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔က ဆရာမ က်ဳပ္ဆီက ေငြ ဆယ္ရူဘယ္ ေခ်းခဲ့တယ္။”

“ဟင့္အင္း၊ ကၽြန္မ ရွင့္ဆီက မေခ်းခဲ့ဖူးပါဘူး။” ဟု ဆရာမေလးက ေလသံသဲ့သဲ့ျဖင့္ ေျပာသည္။

“ဒီမွာ အားလံုးကို စာနဲ႔ေရးမွတ္ထားတယ္။”
“ဒါဆိုလည္း ေကာင္းပါၿပီ၊ ေနာက္ေတာ့ေကာ”
“ေလးဆယ့္တစ္ရူဘယ္ထဲကေန ႏွစ္ဆယ့္ ခုနစ္ ရူဘယ္ကို ႏႈတ္ေတာ့ တစ္ဆယ့္ေလး ရူဘယ္က်န္တယ္။”

ဆရာမေလး၏ မ်က္လံုးအစံုသည္ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ ျပည့္သိပ္ေနကာ သြယ္တန္းလွပေသာ ႏွာတံစင္းစင္းေပၚတြင္ ေခၽြးသီး ေခၽြးေပါက္မ်ား ဝိုင္းစို႔လာသည္။ သနားစရာ အေတာ္ေကာင္းသည့္ မိန္းကေလး ... ။
“ကၽြန္မ တစ္ခါပဲ ပိုက္ဆံေခ်းခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒါ ရွင့္ဇနီးဆီက သံုးရူဘယ္ထဲရယ္ပါ။ ဒါ့ထက္ တျပားမွ မပိုခဲ့ပါဘူး။”

“အဲဒါကို ထည့္မေျပာခဲ့ခဲ့ဘဲကိုး။ အဲဒါ က်ဳပ္စာထဲမွာ ေရးမမွတ္ရေသးဘူး။ တစ္ဆယ့္ေလး ရူဘယ္ထဲက သံုးရူဘယ္ ထပ္ႏႈတ္ေတာ့ တစ္ဆယ့္တစ္ ရူဘယ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ဒီမွာ သံုးရူဘယ္၊ ေနာက္ သံုးရူဘယ္၊ ေနာက္သံုးရူဘယ္၊ တစ္ရူဘယ္၊ တစ္ရူဘယ္ အားလံုး တစ္ဆယ့္တစ္ ရူဘယ္၊ အဲဒါ ဆရာမ ပိုက္ဆံ။”

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆရာမေလးကို ေငြ တစ္ဆယ့္ တစ္ရူဘယ္ကို လွမ္းေပးလိုက္သည္။ ဆရာမေလးသည္ ေငြကို တုန္တုန္ရီရီျဖင့္ လွမ္းယူကာ အက်ီ အိပ္ကပ္ထဲသို႔ ထည့္လိုက္သည္။

“ေက်းဇူးပါပဲ” ဟု ခပ္တိုးတိုးေလး ေျပာသည္။

ကၽြန္ေတာ္ သည္ ဝုန္းကခနဲ ထလိုက္ကာ အခန္းထဲတြင္ ေလ်ာက္ေနမိေတာ့သည္။ စိတ္လည္း အေတာ္ ဆိုးသြားသည္။

“ေနပါဦး၊ ဆရာမက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရတာလဲ။” ဟု ခပ္ဆက္ဆက္ ေမးလိုက္သည္။
“ပိုက္ဆံ ေပးတဲ့ အတြက္ပါ။”
“က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားကို ေငြလိမ္ေပးေနတာ၊ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ႀကီး ေအးဓားျပတိုက္ေနတာ၊ ဘာျပဳလို႔ က်ဳပ္ကို ေက်းဇူးတင္တာလဲ။”
“တျခားမွာဆို တျပားမွေတာင္ မရလို႔ပါ။”
“တျပားမွ မရဘူး ဟုတ္လား၊ ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလ၊ ေအးေလ .. ၊ အံ့ၾသစရာေတာ့ မရွိပါဘူး။ က်ဳပ္ခင္ဗ်ားကို ရက္စက္တဲ့ သင္ခန္းစာတစ္ခုကို ေပးခ်င္လို႔ပါ။ ခင္ဗ်ား လစာ ႏွစ္လအတြက္ ရူဘယ္ရွစ္ဆယ္လံုးလံုး၊ အျပည့္ေပးမွာပါ။ ေဟာဟိုက စာအိပ္ထဲမွာ အျပည့္ထည့္ထားပါတယ္။ ဆရာမ ... ဘာျပဳလို႔ ခင္ဗ်ား ဒီေလာက္ ေပ်ာ့ညံ့ရတာလဲ။ မဟုတ္တာ ဘာျပဳလို႔ ျပန္မေျပာရဲရတာလဲ။ မဟုတ္တာကို ျပန္ေျပာရဲရမယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ဘဝမွာ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ေနလို႔ ရေတာ့မွာလဲ။ ဒီလို ေပ်ာ့ညံ့လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ။

ဆရာမေလး မ်က္ႏွာျပံဳးေယာင္သန္းလာသည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆရာမေလးအား ဘဝေနနည္း သင္ခန္းစာတစ္ရပ္ကို ရက္ရက္စက္စက္ ေပးမိလိုက္သည့္အတြက္ ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ေတာင္းပန္ရင္း သူမ၏ လစာ ရူဘယ္ ၈၀ ကို ေပးလိုက္ပါသည္။ ဆရာမေလးသည္ အံ့အားသင့္၍ ေနသည္။

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။”
ဟု ေၾကာက္ေၾကာက္ရြံ႕ရြံ႕ ျဖင့္ ေျပာရင္း အခန္းထဲမွ ထြက္သြားသည္။ သူထြက္သြားေလမွပင္ သူ၏ေက်ာျပင္ကို ေငးၾကည့္ရင္း ေလာကႀကီးမွာ ရက္စက္တယ္ဆိုတာ အလြန္လြယ္ကူတဲ့ အလုပ္ပါလားဟု ေတြးေနမိလိုက္ေတာ့၏။

ပိေတာက္ပြင့္သစ္ မဂၢဇင္း၊ အမွတ္၉၊ ၁၉၉၅ ေအာက္တိုဘာလ။

ရုရွားစာေရးဆရာႀကီး Anton Chekhoy ၏ ဝတၳဳတို Softy ကို ဆရာလင္းေဝၿမိဳင္က ဘာသာ ျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါသည္။
(အျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ဘာသာျပန္သူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ရယူထားျခင္း မရွိပဲ ျပန္လည္ ေဖၚျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုထိုက္