အေမ မငိုပါဘူး

We salute Pakokku monks, again. Monks of Pakokku are true hero of our life time in burma.

200 monks protest in Pakokku

Oct 31, 2007 (DVB)–Around 200 monks from several monasteries in Pakokku staged a walking protest at 8.30 this morning, according to a monk who participated in the march.

The monk said that the protest was a continuation of last month’s demonstrations as he said the monks’ demands have still not been met. "Our demands are for lower commodity prices, national reconciliation and the immediate release of Daw Aung San Suu Kyi and all political prisoners," the monk explained.

The monks came from monasteries around Pakokku, including the West and Central monasteries, and chanted metta as they marched three in a row, with monks in the first row holding Sasana flags. They started walking along Bogyoke road towards Thida road, then turned into Pauk road before ending the march at Shwe Ku pagoda.

The monk said the group was not afraid of the response of the authorities. "We are not afraid of getting arrested or being tortured. We are doing this for Sasana," he said. The protest began about one hour after a pro-government rally in the same town ended, and authorities did not intervene to stop the monks’ march.

The monks reportedly notified the authorities in advance, telling them that if a pro-government demonstration was taking place then the monks should also be allowed to hold their protest. The monk said there would be more and larger demonstrations in the future. "We did not have much time to organise the protest as we did not actually plan for it, so there weren't a lot of monks. But there will be bigger and more organized protests soon," he said.

The monk said that civilian bystanders supported the protest but were afraid to express this openly. "We would like to urge people not to be afraid since we are doing this for good future of our country," he said.

Reporting by Aye Nai

ေဆြးေႏြးၾကည့္ၾကရေအာင္

ေအာက္က စာစုက ကၽြန္ေတာ့္ ပို႔စ္ တစ္ခုမွာ လာေရးသြားတဲ့ comment တစ္ခုပါ။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဆူပူအၾကမ္းဖက္မႈမ်ားကို ဖန္တီးဖို႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ေဒၚလာ ၂၅ သန္းေက်ာ္ သံုးစြဲသြားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဆူပူသူေတြကို အစားအေသာက္ေတြေပးေဝၿပီး အေပါစားစည္း႐ံုးေရးနဲ႔ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကတာ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ြြ

အထက္ပါ comment ကို၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးၾကည့္ၾကရေအာင္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဆိုပါ စာေရးသူကို ဒီေနရာကေန ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အေမရိကန္က ေဒၚလာ၂၅ သန္းကို သံုးစြဲ စည္းရံုးတယ္ဆိုတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အဆိုကို ခိုင္လံုတဲ့ အေထာက္ အထား သက္ေသျပပါ။ သူတို႔က ဘယ္လို သံုးတယ္ ...၊ ဘယ္လို အေပါစားနည္းနဲ႔ လုပ္တယ္ ...၊ ဘယ္ အစား အေသာက္ေတြကို ဘယ္ေန႔က ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဘယ္လို ေပးေ၀တယ္ ဆိုတဲ့ သက္ေသေလးနဲ႔ ေျပာေစခ်င္ပါတယ္။

ခင္ဗ်ား ပစ္စလက္ခက္ ေျပာလိုက္တဲ့ စကားဟာ အေမရိကန္ကို မထိခိုက္ဘဲ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းစြား ဆႏၵထုတ္ေဖၚၿပီး အသတ္ခံ၊ အဖမ္းခံရတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ၊ ျပည္သူေတြကို တိုက္ရိုက္ေစာ္ကားရာ ေရာက္ပါတယ္။

ခင္ဗ်ား ေျပာလိုက္တဲ့ စကားမွာ .....
(၁) အေမရိကန္က ေျမွာက္ေပးလို႔ လုပ္တယ္ဆိုတာရယ္၊
(၂) ျပည္သူေတြက အေပါစားစည္းရံုးေရးနဲ႔ စည္းရံုးလို႔ရတယ္ဆိုတာရယ္၊

အဲဒီ အခ်က္ ၂ ခ်က္နဲ႔ ခင္ဗ်ားဟာ ျမန္မာ တစ္ႏိုင္ငံလံုးက ျပည္သူလူထု တရပ္လံုးကို အသံုးမက်တဲ့ ခပ္တံုးတံုးေတြလို႔ ေျပာဆိုၿပီး ေစာ္ကားလိုက္တာပါပဲ။

ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာကို ေလးစားပါ။ နအဖပိုင္ သတင္းစာေတြက ေရးသလို ေပါက္တတ္ကရ စြပ္စြဲေရးတာေတြ အေထာက္အထားမရွိဘဲ ခပ္ေပါေပါ ေျပာတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔က လက္မခံႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ အေထာက္ အထားနဲ႔ ဒီပို႔စ္ရဲ႕ ေအာက္မွာ comment ထဲထပ္ျဖည့္ထားခဲ့ေစခ်င္ပါတယ္။ အျခား ပုဂိၢဳလ္မ်ားလည္း ေဆြးေႏြးခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိရင္ comment မွာ ပါ၀င္ ေဆြးေႏြးဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုထုိက္

CSW WELCOMES HISTORIC BURMA DEBATE IN HOUSE OF COMMONS

British Members of Parliament called for an investigation into crimes against humanity in Burma and increased aid to the Burmese people during a four-hour debate on the current crisis held in the House of Commons last night. MPs, human rights campaigners and members of the Burmese exiled community held a vigil in Parliament Square during the debate.

In the historic debate, MPs called for the UN Secretary-General Ban Ki-moon to visit Burma and urged the British Government to investigate crimes against humanity and bring a case against Burma’s military regime to the International Criminal Court.

The Secretary of State for International Development, Douglas Alexander MP, announced plans to double British aid to Burma from £8.8 million this year to £18 million by 2010. His announcement follows criticism that the Department for International Development (DfID) failed to act on key recommendations from the House of Commons International Development Committee in July. The Committee had called for British aid to be quadrupled by 2013, and for funding for cross-border aid to internally displaced people and support for pro-democracy and human rights projects.

The Shadow Secretary of State for International Development, Andrew Mitchell MP, who travelled with Christian Solidarity Worldwide (CSW) to the Thai-Burmese border and visited Rangoon earlier this year, told the House of Commons: “I am surprised and rather disappointed that the Government have not accepted in full the recommendations of the [Committee’s] excellent report. Indeed, they have rejected the most important ones…We agree entirely with the Committee’s recommendation. If we are in government after the next election, we will implement that proposal in full and immediately.”

Mr Mitchell also joined other MPs in urging the Government to investigate crimes against humanity in Burma and bring a case to the International Criminal Court.

During the debate, David Burrowes MP and Lord Alton attended a vigil opposite Parliament organised by Burmese exiles. Following the debate, Nigel Evans MP joined CSW’s Advocacy Officer Benedict Rogers and CSW supporters in an overnight vigil in Parliament Square. Mr Evans told the House of Commons during the debate: “The one thing that cannot be extinguished is the spirit of the people, who are fighting for liberty – their lives may be extinguished, but the campaign goes on. The campaign will go on in Burma until the hideous regime is removed.”

Commenting on the debate, Benedict Rogers said: “We warmly welcome this historic and timely debate in the House of Commons. We are delighted to see such passionate support in all political parties in the UK for the people of Burma in their struggle. While we are encouraged by the Secretary of State’s announcement that DFID will double aid to Burma by 2010, we hope they will expand on this pledge in light of the emerging level of cross-party support for quadrupling aid by 2013. We urge all government ministers to now act upon the clear recommendations from the debate, highlighting the messages through international relations and pushing for a full investigation into crimes against humanity in Burma.”

For more information, please contact Penny Hollings, Campaigns and Media Manager at Christian Solidarity Worldwide on 020 8329 0045, email pennyhollings@csw.org.uk or visit www.csw.org.uk.

CSW is a human rights organisation which specialises in religious freedom, works on behalf of those persecuted for their Christian beliefs and promotes religious liberty for all.

Notes to Editors:

1. The debate drew cross-party support. The Shadow Foreign Secretary, William Hague MP, called for a binding UN Security Council resolution and an arms embargo. The Liberal Democrats spokesman, Mark Hunter MP, called on the UK Government to disclose the names of British companies trading with Burma. The Chairman of the Foreign Affairs Committee, Labour MP Mike Gapes, and the Chairman of the Human Rights Committee, Labour MP Ann Clwyd, called for pressure on the Association of South-East Asian Nations (ASEAN), particularly Thailand, while other MPs highlighted the importance of China and India.
2. For a full transcript of the debate, see http://www.publications.parliament.uk/pa/cm200607/cmhansrd/cm071029/debtext/71029-0008.htm#0710299000002
3. For a copy of the House of Commons International Development Committee report, DFID Assistance to Burmese Internally Displaced People and Refugees on the Thai-Burma Border, published on 25 July 2007, see www.parliament.uk/indcom
4. For a copy of DFID’s Response, published on 23 October 2007, see www.parliament.uk/indcom

Independent Long Island (ILI) declares war on Myanmar and "invades" its Internet

(openPR) - The Governor pro tempore of Independent Long Island (ILI), the Most Rev. Dr. Cesidio Tallini, after the discovery of the disappearance of the .MM (Myanmar) TLD from the global DNS, re-baptized the country of Myanmar with the new name of Burma. After that, he registered the new, more legitimate country with the Micronational Professional Registry (MPR). Then he registered the Burma Internet Liberation Organisation (BILO) and the Burmese Network Information Centre (BNIC) organizations with the MPR. He created a new .BU (Burma) TLD on the Cesidian Root, since ICANN -- a US government monopoly illegally established by the US Department of Commerce -- allows human rights abuses on its Internet to go entirely unpunished. Finally, he declared war on the illegitimate and tyrannical government of Myanmar.

"The goal of the deletion of the .MM TLD from the global DNS tables is the suppression of communications among peaceful Burmese protesters, and suppression of the free flow of news outside of the country. This is not only a violation of common law free speech protections, which have existed in some countries since the 18th and 19th centuries. This is also a violation of jus cerebri electronici, a 21st century legal principle of Cesidian law, and our government will not tolerate it. Independent Long Island has started rebuilding Burma's Internet by providing a safe haven and free embassy for its .BU TLD in the Cesidian Root (a root which recently launched even a .WACHT TLD to protest suppression and eavesdropping by the German government), and by this action we declare war on the illegitimate and tyrannical government of Myanmar! We have no fear of the criminal government of Myanmar, no fear of the German government, no fear of any government on earth that wishes to violate Cesidian law. We are convinced that the Almighty and his Firstborn shall judge us kindly on Judgment Day, and that countries that violate Cesidian law shall be utterly destroyed", the Governor said.

The Governor pro tempore of Independent Long Island will offer free working .BU domains to any Burmese national and free .BU domains to any company or organization that wishes to provide tangible support to the Burmese people with free services in the Cesidian Root. "I have started this .BU TLD or "Buddhafield", but people and organizations of good will around the world can help expand this Buddhafield with their own labor and resources, and promote kindness and freedom", the Governor said.

Burma Internet Liberation Organisation
11 Press Street
South Floral Park, NY 11001
Email: thebilo2007@gmail.com
URL: thebilo.com
Tel: +1 516 354 4495
Fax: +1 516 706 0080
Contact: Most Rev. Dr. Cesidio Tallini

Khun Sa, Ex-Drug Lord, Guerrilla, Dies

By DENIS D. GRAY

BANGKOK, Thailand (AP) — Khun Sa, a drug lord once described by the U.S. government as the world's largest producer of heroin, has died, an associate and a Myanmar official said Tuesday. He was 74.

Khuensai Jaiyen, a former secretary of Khun Sa, said his former boss died Friday in Yangon, Myanmar's largest city, according to relatives. The cause of death was not immediately known, but Khun Sa had long suffered from diabetes, partial paralysis and high blood pressure.

Khun Sa once headed a guerrilla army and called himself a freedom fighter. For nearly four decades, the charismatic warlord claimed to be fighting for autonomy for the Shan, one of many ethnic minorities who have long battled the central government of Myanmar, also known as Burma.

But narcotics agents around the world used terms like the "Prince of Death" to describe him, saying his organization relied on violence, murder, assassinations and bribery. At one point, Washington estimated that up to 60 percent of the heroin in the United States was refined from opium in his area and the U.S. once offered a $2 million reward for his arrest.

"They say I have horns and fangs. Actually, I am a king without a crown," he once told an Associated Press reporter, who visited his remote headquarters of Ho Mong — an idyllic valley near the Thai frontier inside Myanmar — after an 11-hour mule ride.

At the height of his notoriety, Khun Sa presided over a veritable narcotics kingdom complete with satellite television, schools and surface-to-air missiles in the drug-producing Golden Triangle region where Myanmar, Thailand and Laos meet.

He preferred to paint himself as a liberation fighter for the Shan, heading up the Shan United Army — later the Mong Tai Army — in Myanmar's northeastern Shan State.

He had lived in seclusion in Yangon since 1996, when he surrendered to the country's ruling military junta who allowed him to run a string of businesses behind a veil of secrecy.

A Myanmar official in Yangon confirmed the death. Khun Sa was cremated Tuesday morning, said the official, who spoke on condition of anonymity because he is not authorized to speak to the media.

Khun Sa's body had been kept since Friday at Yay Way cemetery in Yangon's outskirts, where the cremation took place, said a cemetery worker who asked not to be named for the same reason.

Born of a Chinese father and Shan mother on Feb. 17, 1933, Khun Sa received little education but learned the ways of battle and opium from the Kuomintang, remnants of forces defeated by China's communists and forced to flee into Myanmar.

By the early 1960s Khun Sa, also known as Chang Chi-fu, had become a major player in the Golden Triangle, then the world's major source for opium and its derivative, heroin.

He suffered a near knockout blow in the so-called 1967 Opium War, fighting a pitched battle with the Kuomintang in Laos. Laotian troops intervened by bombing both sides and making off with the opium.

For a time he served in the Myanmar government militia, but was jailed in 1969 after allying himself with the Shan cause. He was freed five years later in exchange for two Russian doctors kidnapped by his followers.

The wily operator sought a less hostile environment in Thailand, setting up a hilltop base protected by his sizable Shan United Army. But the Thais were embarrassed by having a drug kingpin on their soil and he was driven out in 1982 and lodged himself in Ho Mong.

There, the chain-smoking warlord entertained visitors with Taiwanese pop songs, grew orchids and strawberries, and directed a flow of heroin to addicts around the world.

Khun Sa claimed he only used the drug trade to finance his Shan struggle. He argued that only economic development in the impoverished Shan State, still one of the major sources of the world's heroin, could stop opium growing and its smuggling to the "drug-crazed West."

"My people grow opium. And they are not doing it for fun. They do it because they need to buy rice to eat and clothes to wear," he once said.

He offered to sell Washington the entire crop of opium in exchange for funds to implement his development plans for the Shans.

But in 1989, he was indicted for heroin trafficking by the U.S. District Court in New York and his extradition to the United States was requested.

Khun Sa continued to war with the central government and rival ethnic guerrilla groups like the Wa until 1996 when the junta, which had once threatened to hang him, offered him amnesty. He disbanded his Mong Tai Army of about 10,000 fighters and moved to Yangon.

Although difficult to confirm, reports said he lived a life of luxury in a secluded compound, having been awarded concessions to operate a ruby mine along with other businesses.

There was speculation that he was still involved in the narcotics trade, which was largely taken over by his former enemies, the Wa.

ျပည္ပေရာက္မ်ိဳးခ်စ္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မမ်ားခင္ဗ်ား

ပဏာမအေနနဲ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ စက္တင္ဘာလမွာ ျဖစ္ပြားသြားတဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ၇ဟန္းရွင္လူျပည္သူေတြ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ သတ္ျဖတ္ခံခဲ႔ရပံုေတြကို ျပန္လည္သံုးသပ္လိုပါတယ္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ ေတြမွာ ျငီမ္းခ်မ္းစြာ ေမတၱာပိို႔ဆဒၵ ေဖၚထုတ္ခဲ႔သူရဟန္းရွင္လူျပည္သူေတြအေပၚ သန္းေရႊနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္တစ္စုကလူမဆန္စြာ လက္နက္အားကိုးျပီး ေခတ္မွီ ေမာင္းျပန္ေသနတ္၊ မ်က္ရည္ယိုဗံုး ၊သစ္သားဒုတ္၊ သံဒုတ္ေတြ သံုးျပီးၿဖိဳခြဲခဲ့တဲ႔ လုပ္ရပ္ေတြကို ကမၻာကသိျမင္နားလည္ၾကလို႔ အားလံုးကအျပင္းထန္ဆံုးရွု႔ံခ်ေနၾကပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၄၃ ႏွစ္လံုးလံုးစစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က ရင္စည္းခံခဲ႔ၾကရတဲ႔ ကၽြြန္ေတာ္တို႔ျပည္သူေတြရဲ႔ ဘ၀ေတြကိုျပန္လည္သံုးသပ္ရလွ်င္ ေအာက္ပါအတိုင္း သိျမင္ခံစားရႏိုင္ပါတယ္။

၁ - အာဏာရွင္ေန၀င္းရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ ၂၆ ႏွစ္လုံုးလံုး တိုင္းျပည္ကို ဆင္းရဲမြဲေတတဲ႔ အထိ စီမံအုပ္ခ်ုုဳပ္သြားခဲ့ျပီး သန္းေရႊတို႔ရဲ႔ ဒုတိယစစ္မ်ိဳးဆက္ကိုလက္ဆင္႔ကမ္း လႊဲေျပာင္းေပးသြားခဲ့ပါတယ္။

၂ - အာဏာရွင္ သန္းေရႊလက္ထက္မွာေတာ႔ တိုင္းျပည္ကိုအျပီးအပိုင္ ကြ်န္ျပဳအုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကပါျပီ။ အဆိုးဆံုးကေတာ႔ ဘာသာ သာသနာ နဲ႔တကြ သာသနာ႔၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္ေတြကို စနစ္တက် အျမစ္ျဖတ္ ေခ်မွုန္းသုတ္သင္ေနၾကပါျပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ သမိုင္းတေလ်ွာက္မွာ ဘယ္တံုးကမွ မရွိခဲ႔ဘူးတဲ႔ ယုတ္မာရက္စက္နည္းေပါင္းစံုနဲ႔ႏွိပ္ကြပ္မႈမ်ိဳးပါ။

ရဟန္းသံယာေတြကိုသတ္ျဖတ္ေခ်မႈန္းျခင္း၊ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္း အဓမၼသကၤန္းဆြဲခၽြတ္လူ၀တ္လဲေစျခင္း အလုပ္ၾကမ္းျဖင္႔နယ္ျခားကေခ်ြးတပ္စခန္းမ်ားသို႔ပို႔ျခင္း စတာေတြကို သိရွိရသူျမန္မာျပည္သူျပည္သားတိုင္း ရင္ထဲမွာေၾကကြဲ ၀မ္းနည္း ၾကရပါတယ္။

ရဟန္းရွင္လူေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ေခ်မႈန္းအျပီး မွာလည္း လုပ္ၾကံဇတ္လမ္း ေတြခင္းျပီး ပါ၀င္ပါတ္သက္သူေတြ သံဃာ လူပုဂိၢဳလ္ေတြကို ရဟန္းတုရဟန္းေယာင္ ေထာင္ထြက္ ေဖါက္ခြဲေရးသမားေတြ အျဖစ္နဲ႔ သာသနာေရး၀န္ၾကီး ကစြပ္စြဲ ေစာ္ကားျပန္ပါတယ္၊ သာသနာ ေတာ္ကိုပိုျပီးညုိဳးႏြမ္း ေအာင္ျပဳျပန္ပါတယ္ ။

သန္းေရႊနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ကို ဘယ္လိုမ်ား က်ြန္ျပဳထားသလဲဆိုတာကိုေတာ႔ အားလံုးစဥ္းစားၾကည္႔ၾကပါ။

လူေတြအားလံုးကိို အစစအရာရာလူနဲ႔ မတူေအာင္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားတယ္။ အဓမၼလုပ္အားေပးခိုင္းတယ္။ လူငယ္ေတြကို ေခ်ြးတပ္ဆြဲျပီး နယ္ျခားကိုပို႔တယ္၊ စစ္ဖက္ဆိုင္ရာပစၥည္းေတြသယ္ယူေရးမွာ အသံုးျပဳတယ္၊ ရပ္ကြက္ေတြမွာ အတင္းအၾကပ္အလွဴေငြေတြ အတင္းထည့္ခိုင္းတယ္၊ သူတို႔က္ိုေထာက္ခံခိုင္းတယ္။

တိုင္းျပည္ရဲ႔ အစိုးရလို႔ အမည္ခံထားေပမဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ႔ က်န္းမာေရး ပညာေရး လူမႈေရး ေတြကိုမ်က္ကြယ္ျပဳျပီး ဘာတာ၀န္မွမယူဘဲ မိသားစုလိုက္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြာေတြဘဲ လုပ္ေနၾကတယ္။ ျပည္သူေတြ ထမင္းမ၀ေပမဲ႕ စစ္အာဏာရွင္တစ္စု ကေတာ့အလြန္အမင္းၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေနၾကတယ္။ မေရမတြက္ႏိုင္တဲ႔ စိန္ေရႊ၇တနာေတြ ဇိိမ္ခံအိမ္ေတြကို ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ ၀ယ္ယူထားၾကျပီး ေနာက္ဆံုးေပၚကားေတြနဲ႔ အမ်ိးဳခ်စ္၀ါဒေတြ က်င္႔သံုးေနၾကတယ္၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခား ေျပာင္းေရႊ႔ အလုပ္လုပ္ကိုင္သူေတြထံက ျမန္မာသံရံုးေတြကတဆင္႔ ဆက္ေၾကးေကာက္သလိုေကာက္ခံျပိး သူတို႔မိသားစု ေတြရဲ႕ အေပ်ာ္ေစ်း၀ယ္ထြက္စရိတ္ ေဆးကုစရိတ္ စတာေတြကို က်ခံေစပါတယ္။

ဒါေတြကို သိလို႔ဆန္႔က်င္ရင္ သို႔မဟုတ္ မေက်နပ္ေၾကာင္းျပရင္ ဥမေဒမဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္ႏွိပ္ကြပ္ျပန္ပါတယ္။

သူတို႔ကိုဆန္႔က်င္သူမွန္သမ်ွကို အမ်ိဳးမ်ိဳးပုဒ္မတပ္ျပီးဖမ္ဆီး သတ္ျဖတ္ ႏိွပ္စက္ ျပတယ္၊ လိုခ်င္တဲ႔သူကို ဖမ္းမမိရင္ အိမ္ရွိ မိဘ ေမာင္ႏွမ နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း အစဖမ္းျပီး လူခ်င္းလဲေအာင္ လုပ္ျပၾကတယ္။

မၾကာေသးခင္ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းတုန္းက ဗြီဒီယိုျပကြက္ေတြကိုျပန္ၾကည့္ၾကပါ။ ဆႏၵျပပြဲမွာ ေသနတ္ဒဏ္ရာရတဲ႔အထဲ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးဟာ ရင္၀မွာေသြးစက္လက္နဲ႔ အားတင္းျပီး ေလ်ွာက္ေနပံုကိုေတြ႔ခဲ႔ရပါတယ္။

ေနာက္္ဓါတ္ပံုတစ္ခုမွာေတာ႔ ေခါင္းနဲ႔ေက်ာေတြ ရင္ေတြမွာ အညိုအမဲ စြဲေအာင္ရိုက္ျပီး သတ္ျဖတ္ခံထားရတဲ့ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးရဲ႕ အေလာင္းကို ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္းထဲမွာ ေပၚေနတာေတြ႔ရပါတယ္။ ရင္ထဲမွာ အဲဒါေတြကိုၾကည္႔ျပီး ရင္ကြဲပက္လက္ ျဖစ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ တုန္လႈပ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ေနာက္္ျပကြက္တစ္ခုမွာေတာ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို စစ္ေခြး ၂ ေကာင္က တလွည္႔စီ စိတ္ရွိလက္ရွိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ရိုက္ႏိွပ္ျပီး ကားေပၚကိုတက္ခိုင္းေနတဲ႔ ပံုပါ။ ဒါကို ဗိုလ္တစ္ေယာက္က ကြမ္းစားရင္း ျပံဳးၾကည့္ေနပါေသးတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ဖမ္းဆီးခံ ဆႏၵျပသူ တစ္ဦးကို စစ္သားတစ္ေယာက္က ရိုက္ႏွက္လို႔ လဲၾကသြားစဥ္ အျခားစစ္သားတစ္ေယာက္က မ်က္ႏွာကို စစ္ဖိနပ္နဲ႔ကန္ လည္မ်ိဳကိုနင္းထားတဲ့ပံုပါဘဲ။ စစ္ဖိနပ္ေအာက္ ေရာက္ေနၾကသူ ျပည္သူေတြဘ၀ကို အလြန္အရိပ္ထင္ေစတဲ႔ ျပကြက္ပါ။

လူျမင္ကြင္းမွာေတာင္ ဒီေလာက္ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေနၾကရင္ မ်က္ကြယ္မွာ ဖမ္းဆီးခံသူေတြဆိုရင္ ဘယ္လိုျပဳ ၾကမယ္ဆိုတာ စဥ္းစားၾကည္႔ၾကပါ။

အေျခအေနအရ အတည္မျပဳရေသးတဲ့ သတင္းနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြလဲ ရွိၾကပါေသးတယ္။ ( ၂ ) ရက္ အတြင္းေသဆံုးသူေတြကို ေသနတ္ဒဏ္ရာျဖင့္ မေသခင္ မီးစက္ထဲကို အရွင္လတ္လတ္ အထည့္ခံရတာကိုလဲ အနီးအပါးက မ်က္ျမင္ေတြရဲ႕ ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြအရ သိရပါတယ္။

တခ်ိဳ႕ေသာ ရဟန္းေတာ္ေတြကို အတင္းအၾကပ္လူ၀တ္လဲ သံေျခ ခ်င္းခတ္ျပီး ႏွစ္ရွည္အလုပ္ၾကမ္းနဲ႔ ေထာင္ဒဏ္ေတြနဲ႔ ကေဘာ္ခ်ိဳင္႔၀ွမ္းလို ရာသီဥတုဆိုး၀ါးျပီး အသက္ရွင္ဘို႔ ခက္ခဲတဲ႔ ေဒသေတြကို အပို႔ခံၾကရတယ္။

အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ သန္းေရႊနဲ႔ အေပါင္းပါေတြဟာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ တမ်ိဳးသားလံုးကိုက်ြန္ျပဳထားပါျပီ။ သာသနာေတာ္ကိုလဲ စနစ္တက် ေမွးမွိ္န္ေအာင္ ျပဳေနၾကပါျပီ။ သူတို႔ လက္သတ္ေမြးထားတဲ့ လက္ညိွုးေထာင္ေခါင္းျငိမ့္ သံဃာအာဏာပိုင္တစ္ခ်ိဳ႔ကလြဲျပီး အမွန္တရားနဲ႔ လူထုဘက္ကရပ္တည္တဲ႔ က်န္ရဟန္းသံဃာေတြကို သတ္ျဖတ္ညွင္းဆဲျပီး စနစ္တက် ရွင္းလင္းမႈေတြကိုလုပ္ေဆာင္ေနၾကပါတယ္။

ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မမ်ားခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကို လိုလားပါတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းစြာေဆြးေႏြးညိွုႏိႈင္း အေျဖရွာျခင္းျဖင့္ ျမန္မာ့အေရးကို ေျဖရွင္းႏိုင္ၾကဖို႔ကို လိုလားဆုေတာင္းေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြကို လွည့္ျဖားလိမ္ညာျပီး တသက္လံုး ဖိႏိွပ္လာခဲ႔ သန္းေရႊနဲ႔ အေပါင္းပါေတြကိုေတာ႔ ခ်ြင္းခ်က္မရွိ ယံုၾကည္ဘို႔ကိစၥကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ သတိနဲ႔သာ အေျပာနဲ႔ အလုပ္ညီ၊ မညီေစာင့္ၾကည္႔ၾကပါလို႔ သတိေပးလိုပါတယ္၊ ဒီတခါ ျငီမ္းျငီမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး လမ္းဆံုးျပီဆိုရင္ေတာ႔ ဘာလုပ္ၾကမလဲဆိုတာ ကိုယ္စီကိုယ္ငွစဥ္းစား ထားေစခ်င္တာကေတာ့ .....

၁ - ကိုယ္႔အမ်ိဳးဘာသာသာသနာကို ေနာင္အနာဂါတ္အေရးဘယ္လိုကာကြယ္ၾကမလဲ

၂ - တႏိုင္ငံလံုး သန္းေရႊနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ ေခါင္းေဆာင္တစ္စုရဲ႕ က်ြန္ဘ၀ စစ္ဖိနပ္ေအာက္ ဘယ္လိုလြန္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ၾကမလဲ

၃ - ႏိုင္ငံနဲ႔ လူမ်ိဳးအတြက္ လိုအပ္လာရင္ေတာ႔ အားလံုးေသာ အမ်ိဳးေကာင္း အမ်ိဳးေကာင္းသမီးမ်ား ကိုယ္စီကိုယ္ငွ တာ၀န္ေက်နိုင္ၾကပါေစ။

အေ၀းေရာက္မ်ိဳးခ်စ္ႏိုင္ငံသားမ်ား

SPDC, we are really sorry for you that you have been bullied.

Myanmar Junta Denounces US As 'Bully'

YANGON, Myanmar (AP) — Myanmar's military government stepped up its propaganda campaign against the United States on Sunday, accusing Washington of inciting last month's pro-democracy demonstrations in hopes of installing a puppet government.

Demonstrations that began Aug. 19 over high prices for fuel and consumer goods grew into a broad-based movement for democratic reform that attracted tens of thousands of people in Yangon, the country's biggest city.

Troops crushed the protests by shooting at demonstrators on Sept. 26-27 and arresting almost 3,000 protesters, including Buddhist monks. The government said 10 people were killed, but dissident groups put the toll at up to 200 and say thousands more people were arrested.

"Recent protests in the country were created by the loudmouthed bully, using the exiled dissidents and traitors together with communists, internal and external anti-government destructionists," said a commentary Sunday in the Myanmar-language Myanma Ahlin daily.

Myanmar state-media commonly uses the phrase "loudmouthed bully" without naming the nation it is referring to, but in a context that clearly points to the United States.

The author, who called himself Maung Pwint Lin — roughly meaning Mr. Frankly Speaking — said the U.S. had tried to revive the mass uprisings of 1988 in Myanmar in connivance with "exiled dissidents and internal axe-handles" in order to install a puppet government.

The commentary said the majority of people in Myanmar opposed the protests, but a gullible minority came out on the streets, instigated by foreign broadcasters such as the BBC and the U.S.-government funded Voice of America and Radio Free Asia.

The crackdown has ignited worldwide anger, and international demands have grown for the junta to release 62-year-old pro-democracy leader Aung San Suu Kyi, a Nobel peace laureate, who is under house arrest.

The propaganda campaign includes billboard signs saying, "Those who rely on America are axe-handles." Axe-handle is jargon used by the junta to mean traitors or puppets.

Junta commentaries in the past have referred to the U.S. as "a super power nation," but articles in the state-run media have recently begun naming the U.S. and accusing it of instigating unrest.

Sunday's commentary said that although the United Nations and the international community wanted the U.S. and its allies to withdraw from Afghanistan and Iraq, the "neocolonialists" refused to leave these countries even after they had installed puppet governments.

Britain's politicians speak out for Democracy in Burma

စစ္တပ္ထဲမွာ

ကလိုေစးထူးေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကို မဇၥ်ိမထဲမွာေတြ႔လို႔ ေဆာင္းပါးက ေကာင္းတာနဲ႔ ခြင့္မေတာင္းပဲ ဒီမွာ ျပန္ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။ (တၿပိဳင္ထဲမွာပဲ၊ မဇၥ်ိမနဲ႔ ကိုကလိုေစးထူးကို ဒီကေန ခြင့္ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ .... ေဆာရီးေနာ္။)

ကိုထိုက္
.......................................................................................

ျမန္မာျပည္မွာ ယေန႔ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနကို ေကာင္းမြန္တဲ့ အေနအထား တရပ္ဆီ ေရာက္လာေအာင္ ဘက္ေပါင္းစုံက စဥ္းစားၾကပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာကမွ စဥ္းစားမိၾကတာ တခုကေတာ့ `စစ္တပ္ကို ျပည္သူ႔ ဘက္ေတာ္သား ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားၾကတဲ့နည္း´ ပါပဲ။ စစ္တပ္သာ လူထုဘက္ ပါလာရင္ အာဏာရွင္ဟာ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ရပ္တည္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။

စစ္တပ္ကို ျပည္သူဘက္ ပါလာေအာင္ ႀကိဳးစားတာကို `စိတ္ကူးယဥ္တယ္´ လို႔ တခ်ိဳ႔က သတ္မွတ္ေကာင္း သတ္မွတ္ႏိုင္ေပမယ့္ အဲဒါဟာ သိမ္ေမြ႔စြာ ႀကိဳးစားလုိ႔ ရႏိုင္တဲ့ အရာတခု ဆိုတာကုိ က်ေနာ္ ယုံၾကည္ပါတယ္။

လူတဖက္သားကို ကုိယ့္ဘက္ ပါလာေအာင္ စည္း႐ုံး ဆြဲေဆာင္တဲ့ ေနရာမွာ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ဘာေတြ ရိွႏိုင္မလဲ၊ သူ လက္ရိွ ခံစားေနရတာက ဘာေတြ ျဖစ္ႏိုင္မလဲ၊ သူ ျဖတ္သန္းခဲ့တာက ဘာေတြ ျဖစ္မလဲ ဆိုတာကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ အရင္ ေလ့လာဖုိ႔ လုိမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။

လူျမင္ကြင္းမွာေတာင္ မေရွာင္၊ ရက္ရက္စက္စက္ ပက္ပက္စက္စက္ ႐ုိက္ႏွက္ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ဘယ္အရာေတြက တြန္းအား ေပးေနခဲ့သလဲ…၊ သာမန္အားျဖင့္ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထား႐ုံနဲ႔ လုံေလာက္ေနတဲ့ ကိစၥကို အဲဒီလို အၿငိဳးတႀကီးပုံစံနဲ႔ ကန္ေက်ာက္ ႐ိုက္ႏွက္ရေလာက္ေအာင္ သူတို႔ရဲ့ စိတ္ေတြ ခက္ထန္ ၾကမ္းတမ္းေနရျခင္းရဲ့ အရင္းခံက ဘာေတြ ျဖစ္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာကို က်ေနာ္ ဆန္းစစ္ ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ `စစ္တပ္ထဲမွာ…´ ဆုိတဲ့ စစ္တပ္ထဲက အဆင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရပ္တည္ ရွင္သန္ရတဲ့ စစ္သားေတြရဲ့ ဘဝေတြ အေၾကာင္းကို က်ေနာ္ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရတာ၊ က်ေနာ္ ေလ့လာ သိရိွခဲ့ရတာေတြနဲ႔ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ စစ္သည္ေတာ္မ်ားရဲ့ ရင္ဖြင့္ခ်က္ေတြအေပၚ အေျခခံၿပီးေတာ့ တင္ဆက္ ေဖာ္ျပသြားပါမယ္။

စစ္တပ္ထဲမွာ…
(အျခားအဆင့္)

ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ့ လက္ရိွ ဖြဲ႔စည္းပုံအရ ေျခလ်င္/ေျချမန္ တပ္ရင္း တခုရဲ့ အင္အားဟာ ၈၁၆ ဦး ရိွရပါတယ္။ သေႏၶစစ္သည္ ၇၈၆ ဦး၊ တြဲဖက္ စစ္သည္ ၃၀ ဦး လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္မွာ ရိွတဲ့ ဘယ္စစ္တပ္ထဲမွာမွ သတ္မွတ္ ဖြဲ႔စည္းပုံ အတုိင္း ျပည့္မီတဲ့ အင္အား မရိွၾကပါဘူး။ စစ္စည္းကမ္း အင္မတန္ ေကာင္းမြန္ပါတယ္လို႔ သတ္မွတ္ခံထားရတဲ့ တပ္ရင္းမွာေတာင္မွ အလြန္ဆုံး ရိွတဲ့ အင္အားဟာ ၄၀၀ ၀န္းက်င္မွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။

တပ္ရင္းေတြ အဲဒီလို အင္အား မရိွရတဲ့ အခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ ရိွပါတယ္။ တခ်က္ကေတာ့ ထိပ္ပုိင္းေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက တပ္ရင္း အသစ္ေတြကို ျမန္မာျပည္ တနံတလ်ား ဖြင့္လွစ္လြန္းမႈေၾကာင့္ နဂို ရိွႏွင့္ၿပီးသား တပ္ရင္း အေဟာင္းေတြထဲက စစ္သည္ေတြကို ခြဲေဝထုတ္ႏႈတ္ ေနရာခ် ေပးရတာေၾကာင့္ပါ။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ျပဳန္းတီး အင္အားေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ေျပး၊ ေသဆုံး၊ က်ဆုံး၊ ေပ်ာက္ဆုံး ဆိုတဲ့ ျပဳန္းတီး အင္အားေလးမ်ိဳး အနက္ အဓိက အမ်ားဆုံးကေတာ့ စစ္ေျပး အင္အားပါပဲ။

အင္အား မရိွေတာ့ အင္အား ရိွလာေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး သုံးၾကရပါတယ္။ သာမန္အားျဖင့္ စစ္တပ္ထဲ ဝင္ဖို႔ ဆြယ္ယူျခင္း၊ ဗဟုသုတ နည္းပါးၿပီး ေဝးလံေခါင္သီတဲ့ ရြာငယ္ေတြမွာ အတင္းအဓမၼ လူစု ေကာက္ခံျခင္း၊ ထင္ရွားတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြက ရထားဘူတာ၊ ကားဂိတ္၊ သေဘၤာဆိပ္ေတြမွာ စစ္သား စုေဆာင္းေရး တာဝန္က်ေတြက အသက္မျပည့္ေသးသူ ကေလး သူငယ္မ်ား၊ အိမ္ေျပး လူငယ္မ်ားနဲ႔ အေျခအေနမဲ့မ်ားကို ဆြဲေဆာင္ စုေဆာင္းျခင္း၊ အျခားနည္းေတြနဲ႔ စုေဆာင္းျခင္းတုိ႔နဲ႔ အင္အားတုိးေအာင္ စုေဆာင္း ၾကပါတယ္။

လူထုက စစ္တပ္ကို `ခ်ဥ္´ ေနတဲ့ ဒီေခတ္မွာ သာမန္အားျဖင့္ ကုိယ့္သေဘာနဲ႔ကုိယ္ စစ္တပ္ထဲကို ဝင္လာတဲ့ အျခားအဆင့္ စစ္သားက အင္မတန္ နည္းလြန္းလွတာေၾကာင့္ က်ေနာ္အထက္က ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ နည္းေတြနဲ႔ စစ္သား စုေဆာင္းေရး လုပ္ၾကတာေၾကာင့္ စစ္တပ္ထဲကို စ႐ိုက္ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႔ လူေပါင္းစုံ ေရာက္သြားၾကပါေတာ့တယ္။ အဲဒီ အထဲမွာ တခါတရံမွာ ဝရမ္းေျပး ရာဇဝတ္ လူဆိုးေတြေတာင္ ပါသြားတတ္ပါေသးတယ္။

ကုိယ့္သေဘာနဲ႔ကုိယ္ ေရာက္လာတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အတင္းအဓမၼ ဆြဲသြင္းလုိ႔ ေရာက္လာတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အျခားအဆင့္ စစ္သားေလာင္းေတြကို ပုံစံေပးဖို႔ အရင္ဆုံး ေစာင့္ေနတာကေတာ့ `စစ္သား စုေဆာင္းေရးတပ္´ ပါပဲ။ အဲဒီ တပ္ဝင္းထဲကုိ ေရာက္သြားၿပီ ဆိုတာနဲ႔ သူတုိ႔ အရင္ဆုံး လုပ္တာကေတာ့ ဆံပင္ ညွပ္ပစ္တာပါ။ ဆံပင္ ညွပ္တယ္ ဆုိရာမွာ ႐ုပ္ရွင္ထဲက မင္းသားေတြလို ၾကည့္ေကာင္း႐ုံ ညွပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ မညီမညာ၊ မသပ္မရပ္ ေရွ႕တလက္မ ေနာက္ေျပာင္ ဆံပင္ပုံစံ ညွပ္ပစ္တာပါ။ `စစ္သားဆံပင္ပုံ ညွပ္တာ´ လို႔ ေျပာၾကေပမယ့္ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ စိတ္ေျပာင္းၿပီး ျပန္ထြက္ေျပးတဲ့ လူေတြကို အဲဒီ ဆံပင္ ပုံစံေၾကာင့္ အလြယ္တကူ ျပန္လည္ ဖမ္းမိေစဖုိ႔ ရည္ရြယ္လိုရင္းလဲ ပါပါတယ္။

အျပင္မွာ အရပ္သားဘဝ၊ ေက်ာင္းသားဘဝနဲ႔ ေနသားက်လာတဲ့ လူေတြရဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို အဓိက ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႔ အစပ်ိဳးလိုက္တဲ့ အရာကေတာ့ စစ္သားေတြရဲ့ အဆဲအဆိုနဲ႔ ၾကမ္းတမ္းလွတဲ့ စ႐ိုက္ပါပဲ။ အျပင္ေလာကမွာ ဆိုရင္ ဘာမဟုတ္တဲ့ အျပစ္လုိ႔ ယူဆၾကတဲ့ အျပစ္ ေသးေသးေလးအတြက္ မိဘက အျမတ္တႏိုးထား၊ ခ်စ္သူက အျမတ္တႏိုးထားတဲ့ ပါးကို `ေျဖာင္း´ ခနဲေနေအာင္ အ႐ိုက္ခံရ၊ မေအေတြ ႏွမေတြ ရစရာမရိွေအာင္ အသားလြတ္ အဆဲခံလိုခံရ စတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေတြက အရပ္သားေတြ အတြက္ အ့ံအားသင့္တႀကီး ျဖစ္သြားေစတဲ့ အျပင္ စိတ္ကိုပါ ခ်က္ခ်င္း သိမ္ငယ္ သြားေစလိုက္ပါတယ္။

အဲဒီလို အသားလြတ္ အဆဲအဆို၊ အ႐ိုက္အႏွက္ ခံရတာျခင္း အတူတူထဲကမွ တခ်ိဳ႔ အတန္းပညာ အတန္အသင့္ ရိွသူနဲ႔ တာဝန္ခံေတြက မ်က္စိက်သူ တခ်ိဳ႔က စစ္သားေလာင္း အခ်င္းခ်င္း ျပန္ကြပ္ကဲရတဲ့ Leader တာဝန္ အေပးခံရတာေတြ ရိွပါတယ္။ အ႐ိုက္ခံ၊ အဆဲခံေနရတဲ့ အေျခအေနကေန ကုိယ္က ႐ိုက္ရ၊ ဆဲရတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္သြားၿပီ ဆိုရင္ပဲ အဲဒီ အရသာကို အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ေတြက ခံစားတတ္ သြားပါတယ္။ အရသာ ေတြ႔သြားပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိ ေၾကာက္လို႔ တုန္ယင္ေနတဲ့ လူတေယာက္ကို ပိုေၾကာက္လာေအာင္ သေဟာက္သဟမ္း လုပ္ရင္းနဲ႔ အၾကမ္းဖက္ စိတ္ေတြက အဲဒီ လူေတြရဲ့ စိတ္ထဲမွာ အစပ်ိဳးမွန္းမသိ အစပ်ိဳးခဲ့ပါေတာ့တယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ အဲဒီလူေတြ တပ္သားသစ္ သင္တန္းကို ေရာက္သြားၿပီ ဆုိရင္ပဲ… `သင္တန္း ဖြင့္ပြဲမွာ ေလ့က်င့္ေရး တပ္မွဴးက မိန္႔ခြန္း ေျပာတယ္။ မင္းတုိ႔ ေအာက္မွာ ေျမႀကီးပဲ ရိွေတာ့တယ္ ဆိုတာ မွတ္ထားၾကတဲ့။ စစ္ထဲကုိ ဘယ္လုိပုံစံနဲ႔ပဲ ေရာက္လာ ေရာက္လာ မင္းတုိ႔ လက္ရိွ ေရာက္ေနတဲ့ ဘဝကို အေကာင္းဆုံးလုိ႔ မွတ္ယူၿပီးေတာ့ သင္တန္းကုိ ၿပီးဆုံးေအာင္ တက္ၾကတဲ့´

စစ္သားတေယာက္ရဲ့ အဆြယ္ေကာင္းမႈေၾကာင့္ အသက္မျပည့္ခင္ စစ္ထဲဝင္သြားလို႔ ပင္ေလာင္းၿမိ့ဳက
အမွတ္(၄) ေလ့က်င့္ေရးတပ္ အထိ ေငြအား၊ လူအားနဲ႔ မရမက ျပန္ထုတ္ယူခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ့္ ညီက သူ႔အေတြ႔အႀကဳံကို ျပန္ေျပာျပပါတယ္။

ဟိုးအရင္ကေတာ့ တပ္သားသစ္ သင္တန္းကာလကို ရက္သတၱပတ္ (၂၄) ပတ္ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ေနာက္ပုိင္းမွာ (၁၆) ပတ္သာ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီ (၁၆) ပတ္ အတြင္းမွာ တပ္သားသစ္ေတြဟာ စစ္သင္တန္းက နည္းနည္း အလုပ္ၾကမ္းက မ်ားမ်ား လုပ္ၾကရပါတယ္။ အဆိုးဆုံးကေတာ့ သူတုိ႔ကုိ `သင္တန္းသားေတြ´ ဆုိၿပီး အလြန္ႏွိမ္တာနဲ႔ ညေနတိုင္းနဲ႔ စေနေန႔တုိင္းမွာ ေခတ္သစ္ ကၽြန္မ်ားသဖြယ္ ဘယ္ဌာနအတြက္ ခြဲတမ္း ဘယ္ႏွစ္ေယာက္၊ ဘယ္ဗိုလ္ႀကီးအိမ္မွာ ကူလုပ္ဖုိ႔ ခြဲတမ္း ဘယ္ႏွစ္ေယာက္၊ ဘယ္ဆရာႀကီး အိမ္အတြက္ ခြဲတမ္း ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ စသျဖင့္ ခြဲတမ္းခ် ခိုင္းေစျခင္း ခံရတာပါ။ တခါတရံမွာဆိုရင္ တခ်ိဳ႔ တပ္သားသစ္ေတြကုိ သင္တန္းခ်ိန္ ဖ်က္ၿပီးေတာ့ေတာင္ ဝါးခုတ္၊ ထရံယက္ အစရိွတာေတြ ခိုင္းေစၿပီးေတာ့ စီးပြားျဖစ္ ျပန္လည္ ေရာင္းခ်တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

အဲဒီလိုမ်ိဳး အရာရာတုိင္းမွာ ေအာက္က်ေနာက္က် ခံရ၊ အႏိွမ္ခံရတာ ၾကာလာေတာ့ တပ္သားသစ္ေတြရဲ့ စိတ္ထဲမွာ တခုခုကို ေပါက္ကြဲပစ္ခ်င္တဲ့ အငုပ္စိတ္က စၿပီး အေျခ တည္လာပါေတာ့တယ္။ သာဓကအားျဖင့္ ေျပာရရင္ တပ္သားသစ္ အခ်င္းခ်င္း အုပ္ခ်ဳပ္ရ လြယ္ကူေအာင္ ခန္႔အပ္ထားတဲ့ တပ္သားသစ္ တပ္စုမွဴး၊ တပ္ခြဲမွဴး ေတြဟာ သင္တန္းနည္းျပ စစ္သားေတြထက္ေတာင္ အ႐ိုက္အႏွက္မွာ ပိုလက္သံေျပာင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေထာင္ဝါဒါ၊ ေထာင္တန္းစီးေတြရဲ့ စိတ္ထားနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ တူမလားပါပဲ။

ေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္းေတြရဲ့ အင္မတန္မွ မွားယြင္းတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တခုကို တင္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ တပ္သားသစ္ေတြထဲက စစ္တပ္ထဲကို ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္မံ ဝင္လာသူ စစ္ေျပးမ်ားကို ေနရာ ေပးတာပါပဲ။ စစ္တပ္ထဲက ထြက္ေျပးလိုက္၊ စစ္တပ္ထဲကိုပဲ ျပန္ဝင္လိုက္ လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ စစ္စည္းကမ္းအရ အေရးယူရမယ့္အစား အင္အား လုိအပ္ခ်က္ကိုပဲ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ျပန္လည္ လက္ခံေသးတဲ့အျပင္ အဲဒီလူေတြကုိ အေဆာင္မွဴး၊ တပ္စုမွဴး အျဖစ္ပါ ေနရာေပး တာဝန္ ခန္႔အပ္လိုက္တာဟာ စစ္သားေတြရဲ့ စိတ္ကို ပိုမိုခက္ထန္ လာေစတဲ့ အစပ်ိဳးခ်က္ တခ်က္ပါပဲ။ ေနရာရခိုက္မွာ ကုိယ့္ေအာက္က လူကို မ်ားမ်ား ႏွိပ္ကြပ္ေလေလ ကုိယ္က ပုိသက္သာေလေလဆုိတဲ့ မေကာင္းတဲ့ အေျခခံစိတ္က အဲဒီက စပါတယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ စစ္သင္တန္းက နည္းနည္း၊ ဖက္ထိပ္က မ်ားမ်ား (ဖက္ထိပ္ဆုိတာဟာ စစ္တပ္ထဲမွာ အင္မတန္ လူသိမ်ားတဲ့ အေခၚအေဝၚတခုပါ။ ျပင္သစ္ ဘာသာစကားက ဆင္းသက္လာၿပီးေတာ့ Fatigue `ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္´ လို႔ အဓိပၸာယ္ ရပါတယ္) နဲ႔ ရက္သတၱပတ္ ၁၆ ပတ္တာ စစ္သင္တန္း ၿပီးသြားေတာ့ တပ္သားသစ္ကေန တပ္သားအျဖစ္နဲ႔ တာ၀န္က်ရာ တပ္ရင္း အသီးသီးကုိ ေရာက္သြားၾကတယ္ ဆိုပါေတာ့…။

***

ဘေလာ့ဂ္တခုမွာ ေရးထားတာကုိ ေတြ႔လိုက္ပါတယ္။ `တပ္မေတာ္ ပ်က္ေၾကာင္း ၾကည္းသုံးေသာင္း´ တဲ့။ က်ေနာ္ ေလ့လာထားဖူး သေလာက္ကေတာ့ အဲဒီလို မဟုတ္ပါဘူး။ အတန္ငယ္ လိုေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ စကားရဲ့ အေျခခံက စစ္တပ္ထဲကုိ ေနာက္က်မွ ဝင္လာတဲ့ လူေတြကုိ ႏွိမ္တဲ့ သေဘာပါ။ စကားအမွန္က `တပ္မေတာ္ ပ်က္ေၾကာင္း တဝမ္းပူ မ်ဥ္းေစာင္း ၾကည္းသုံးေသာင္း´ ပါ။ အဲဒီလို ေခၚရျခင္းက ဒီလိုပါ။

ဟိုးအရင္က အျခားအဆင့္ေတြအတြက္ ကုိယ္ပုိင္အမွတ္က ဂဏန္း ေျခာက္လုံးအထိ ရိွပါတယ္။ ဥပမာ တပ္သား ေမာင္ျဖဴ၊ ကုိယ္ပိုင္ အမွတ္ ၄၅၆ ၇၈၉ …။

အဲဒီလုိနဲ႔ ကိုယ္ပုိင္ အမွတ္ေတြက တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေရွ႕ကို ေရာက္လာေတာ့ ကုိယ္ပုိင္အမွတ္ ၉၉၉ ၉၉၉ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဂဏန္း ခုႏွစ္လုံးအထိ သတ္မွတ္ရဖုိ႔ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ္ပိုင္အမွတ္ကို ဂဏန္း ခုႏွစ္လုံး မျဖစ္ေစခ်င္တာနဲ႔ တ-၀၀၀၀၁ ကေန အစျပဳၿပီးေတာ့ သတ္မွတ္ ေပးလိုက္ပါတယ္။ တ ရဲ့ အဓိပၸာယ္ကေတာ့ တပ္မေတာ္ ပါ။ အဲဒီလို ကုိယ္ပိုင္အမွတ္ တ- နဲ႔ စတဲ့ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ေတြနဲ႔ ျပန္တမ္းဝင္ အမွတ္ ၾကည္း/၃၀၀၀၀ ေနာက္ပိုင္း အရာရိွငယ္ေတြကို `စစ္တပ္ဖ်က္မယ့္ ေကာင္ေတြ´ လုိ႔ ႏွိမ္ေျပာရင္းန႔ဲ `တပ္မေတာ္ ပ်က္ေၾကာင္း တဝမ္းပူ မ်ဥ္းေစာင္း ၾကည္းသုံးေသာင္း´ ဆုိတဲ့ စကား စစ္တပ္ထဲမွာ ေပၚလာတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

တပ္သားသစ္ သင္တန္းဆင္းလုိ႔ တပ္ရင္းတပ္ဖြဲ႔ေတြ အသီးသီးကို ေရာက္သြားတဲ့ စစ္သား လက္သစ္ကေလးေတြဟာ တပ္ရင္းေရာက္ေတာ့လည္း အႏွိမ္ခံရတာပါပဲ။ ဆရာကလည္း ႏွိမ္၊ ဆရာႀကီးကလည္း ႏွိမ္၊ ဗိုလ္ႀကီးကလည္း ႏွိမ္ ေနာက္ဆုံး… ကုိယ္ပိုင္နံပါတ္ အရပါ အႏိွမ္ခံရပါတယ္။ အဲ… သူတို႔ကလည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စစ္သက္ေလးေတြ ရင့္လာတဲ့အခါ သူတို႔ေနာက္က ဂ်ဴနီယာ စစ္သားေတြကုိ သူတို႔ အႏွိမ္ခံခဲ့ရတုန္းက အတုိင္း ဆက္ႏွိမ္ျပန္တာပါပဲ။ စစ္စည္းကမ္း ေသဝပ္မႈ ရိွေအာင္ ဒီနည္းကို သုံးတာလုိ႔ ေျပာႏိုင္ေပမယ့္ စစ္စည္းကမ္း ျပင္ပကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး `အမိန္႔နာခံမႈ´ ဆုိတဲ့ တပ္မေတာ္ အား ဆယ္ပါးထဲက အခ်က္တခ်က္ကို အဆင့္ဆင့္ အလြဲသုံးစား လုပ္ၾကတဲ့အခါမွာ ဘယ္သူ႔ကုိ ျဖစ္ရမွန္းမသိတဲ့ ေဒါသကုိယ္စီက စစ္သားေတြရဲ့ ရင္ထဲမွာ တစတစနဲ႔ ကိန္းေအာင္း လာပါေတာ့တယ္။

အျခားအဆင့္ စစ္သည္ကေန ျပန္တမ္းဝင္ အရာရိွျဖစ္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္း သုံးမ်ိဳး ရိွတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့…
(၁) စစ္သက္ငါးႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္သည့္ အခ်ိန္တြင္ တပ္ၾကပ္ အဆင့္ရိွသူ၊ အသက္(၂၈) ႏွစ္ေအာက္ စစ္သည္မ်ား၏ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္း ေျဖဆိုခြင့္။
(၂) စစ္သက္ ရွစ္ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္သည့္ အခ်ိန္တြင္ တပ္ၾကပ္ႀကီးစာေရး အဆင့္ရိွသူ၊ အသက္ (၂၈) ႏွစ္ေအာက္ စစ္သည္မ်ား၏ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္း ေျဖဆိုခြင့္။
(၃) တပ္သားအဆင့္မွ ဒုတပ္ၾကပ္၊ တပ္ၾကပ္၊ တပ္ၾကပ္ႀကီး၊ ဒုအရာခံဗိုလ္၊ အရာခံဗိုလ္ စသျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ ရာထူး တက္သြားၿပီး ဗုိလ္ႀကီး အဆင့္တြင္ ဂိတ္ဆုံးေသာ အရာရိွအိုမ်ား။

အထက္ပါ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ျပန္တမ္းဝင္ အရာရိွ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆိုေပမယ့္ တကယ့္တကယ္တမ္း အျခားအဆင့္ကေန ျပန္တမ္းဝင္ အရာရိွ ျဖစ္သြားၾကတဲ့ အရာရိွေတြန႔ဲ စစ္တကၠသိုလ္ဆင္း အရာရိွေတြရဲ့ ၾကားမွာ ခြဲျခား ခံရမႈေတြက ရိွေနျပန္ပါတယ္။ (ဒီအေၾကာင္းကို `အရာရိွမ်ား´ အပိုင္းမွာ ဆက္လက္ တင္ျပပါမယ္)။

အျခားအဆင့္ စစ္သည္တေယာက္ဟာ ဘယ္ေလာက္ပင္ ထက္ျမက္ေနပါေစ၊ အရာရိွ တေယာက္ရဲ့ မလို မုန္းထားမႈကို ခံရရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ရာထူး တိုးျမွင့္ခံရျခင္း မရိွပါဘူး။ အရာရိွနဲ႔ အဆင္မေျပလို႔ ရာထူးတိုးတာ ဆုိင္းင့ံခံရတဲ့ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ေတြ စစ္တပ္ထဲမွာ မနည္းလွပါဘူး။

ဒီၾကားထဲ စစ္တပ္ထဲကလည္း ထြက္ခ်င္တိုင္း ထြက္လုိ႔က မရ။ (စစ္တပ္ထဲမွာ ငါးႏွစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ၿပီးရင္ ထြက္ခြင့္ ရိွတယ္လို႕ သတ္မွတ္ခ်က္ ရိွေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ တပ္က ထြက္ခြင့္ မေပးၾကပါဘူး)။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ မေနခ်င္တဲ့ စစ္တပ္ထဲမွာ မထူးႀကဳံးႀကဳံးၿပီး ေနေနရတဲ့ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ေတြ တေန႔တျခား ပိုပို မ်ားလာပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ စစ္တပ္ထဲမွာ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ဟာ ျပန္တမ္းဝင္ အရာရိွေတြရဲ့ အျဖည့္ခံ သက္သက္သာ ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ တပ္ရင္းမွဴးအိမ္မွာ တပ္ရင္းမွဴးကေတာ္ အဝတ္အစားက အစ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေပးရတဲ့ စစ္သား၊ ဗိုလ္မွဴးအတြက္ အရက္ ဝယ္ေပးရတဲ့ စစ္သား၊ ဗိုလ္ႀကီးအတြက္ အေပ်ာ္မယ္ ရွာေပးရတဲ့ စစ္သား စသျဖင့္ စစ္စည္းကမ္းနဲ႔ ဘာမွမဆုိင္တဲ့ အလုပ္ေတြမွာ တရားမဝင္စြာနဲ႔ အႏိွမ္ခံ အနင္းခံ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ေတြဟာ စစ္တပ္ထဲမွာ မေပ်ာ္ေမြ႔ၾကေပမယ့္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ မ်ိဳးစုံေၾကာင့္ ဆက္ေနၾကရရင္းနဲ႔ အမ်ိဳးအမည္ ေပါင္းစုံေသာ ထြက္ေပါက္မဲ့ မေက်နပ္မႈေတြက သူတို႔ရဲ့ ရင္ထဲကို ကိန္းေအာင္းေနခဲ့ပါတယ္။

စစ္တပ္ထဲမွာ…
(အရာရိွမ်ား)

ျမန္မာျပည္ စစ္တပ္မွာ ဒုတိယ တပ္ၾကပ္အဆင့္ကေန အရာခံဗိုလ္ အဆင့္အထိကို ျပန္တမ္းမဝင္ အရာရိွမ်ားလို႔ သတ္မွတ္ၿပီးေတာ့ ဒုတိယဗိုလ္မွ အထက္အဆင့္ကိုေတာ့ ျပန္တမ္းဝင္ အရာရိွလို႔ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ စစ္တပ္ထဲမွာကေတာ့ ဒုတိယ ဗိုလ္ကေန အထက္ကို ခပ္လြယ္လြယ္ပဲ `အရာရိွ´ လို႔ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။

စစ္တပ္ထဲမွာ စစ္ဗိုလ္ ျဖစ္နည္းေတြကေတာ့…
(၁) စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းမ်ားမွ တဆင့္ စစ္ဗိုလ္ျဖစ္ခြင့္။
(၂) အလုပ္သင္ဗိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းမ်ားမွ တဆင့္ စစ္ဗိုလ္ျဖစ္ခြင့္ (အခုေတာ့ အဲဒီသင္တန္းေတြ မရိွေတာ့ပါဘူး)။
(၃) ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းမ်ားမွ တဆင့္ စစ္ဗိုလ္ျဖစ္ခြင့္။

စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းကုိ ယခင္ကေတာ့ ေလးႏွစ္တက္ေရာက္ ေစခဲ့ေပမယ့္ ယခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သုံးႏွစ္သာ တက္ေရာက္ေစပါတယ္။ သင္တန္းဆင္းရင္ ဘြဲ႔ရတေယာက္အျဖစ္ ပညာ အဆင့္အတန္း သတ္မွတ္ေပးၿပီးေတာ့ ဒုတိယဗိုလ္ ရာထူးေပးပါတယ္။ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းအတြက္ ပညာ အရည္အခ်င္း သတ္မွတ္ခ်က္ အေျခခံပညာ အထက္တန္းကို (က) အဆင့္မွ ေအာင္ျမင္ရပါမယ္။ (တပ္မေတာ္ ေဆးတကၠသိုလ္၊ အင္ဂ်င္နီယာ တကၠသိုလ္၊ အစရိွတဲ့ စစ္တကၠသိုလ္ေတြကုိေတာ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဝင္ခြင့္အမွတ္ကို မွီရပါတယ္။)

အလုပ္သင္ဗိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းကိုေတာ့ တႏွစ္ခြဲ တက္ေရာက္ရပါတယ္။ သင္တန္းဆင္းရင္ အလုပ္သင္ဗိုလ္ အျဖစ္နဲ႔ ေျခလ်င္/ေျချမန္ တပ္ရင္းေတြမွာ ကိုးလတာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္၊ အဲဒီေနာက္ တပ္စုမွဴး သင္တန္းကို ထပ္မံ တက္ေရာက္ၿပီးမွ ဒုတိယဗိုလ္ ရာထူးကုိ ရပါတယ္။ အဲဒီ သင္တန္းဆင္း စစ္ဗိုလ္ေတြကိုေတာ့ ဘြဲ႔ရအျဖစ္ သတ္မွတ္ မေပးပါဘူး။ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အဲဒီ သင္တန္းေတြကို ဆက္လက္ မေခၚယူေတာ့ဘဲ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းသား ေတြကိုသာ အရင္ကထက္ အေရအတြက္ တုိးျမွင့္ေခၚယူခဲ့ပါတယ္။

ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းမွာ တပ္ၾကပ္ သို႔မဟုတ္ တပ္ၾကပ္ၾကီး စာေရးမ်ားမွ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္း တက္ေရာက္ခြင့္ ရသူေတြနဲ႔ အသက္ (၂၅) ႏွစ္ေအာက္ ဘြဲ႔ရ အရပ္သားမ်ားက ဗိုလ္သင္တန္းေျဖဆို ေအာင္ျမင္ၿပီး ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္း တက္ေရာက္ခြင့္ ရသူေတြ တက္ေရာက္ၾကပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ ခၽြင္းခ်က္ စစ္ဗိုလ္ေတြကေတာ့ `အျခားအဆင့္´ မွာ က်ေနာ္ တင္ျပခဲ့တဲ့ တပ္သားအဆင့္ကေန တဆင့္ျခင္းစီ ရာထူး တိုးသြားၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္မွာ ဂိတ္ဆုံးတဲ့ လုပ္သက္ရင့္ စစ္ဗိုလ္ႀကီးမ်ားပါပဲ။

***

စစ္တပ္ထဲမွာ အရာရိွမ်ားရဲ့ ရာထူး တိုးျမွင့္ပုံနဲ႔ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ေတြရဲ့ ရာထူး တုိးျမွင့္ပုံကေတာ့ ကြာျခားပါတယ္။

အရာရိွ တေယာက္ဟာ တစုံတရာ စစ္စည္းကမ္း ေဖာက္ဖ်က္မႈ တခုခု က်ဴးလြန္တာ မရိွခဲ့ရင္၊ တနည္းအားျဖင့္ ျပစ္မႈ တခုခုကို က်ဴးလြန္ျခင္း တစုံတရာ မရိွခဲ့ရင္ ဒုတိယဗိုလ္ လုပ္သက္ တႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္တဲ့အခါ ဗိုလ္အဆင့္ကို တုိးျမွင့္ခံရပါတယ္။ ဗုိလ္လုပ္သက္ သုံးႏွစ္ ျပည့္တာနဲ႔ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ကို အလိုအေလ်ာက္ တုိးျမွင့္ခံရပါတယ္။ ဗိုလ္ႀကီးလုပ္သက္ ခုႏွစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အသက္ေလးဆယ္ မျပည့္ေသးခဲ့ရင္ တပ္ခြဲမွဴး/ ဗိုလ္မွဴး ဗုိလ္မွဴး(ဗိုလ္ႀကီး) အျဖစ္ ေျခလ်င္/ေျချမန္ တပ္ရင္းတခုခုမွာ တႏွစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ကို တိုးျမွင့္ခံရပါတယ္။

စစ္သားအလုပ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ အသက္အႏၱရာယ္ နီးတဲ့အလုပ္၊ သူတကာထက္ ပိုမိုပင္ပန္းရတဲ့ အလုပ္လို႔ သာမန္အားျဖင့္ သိထားၾကေပမယ့္ ပင္ပန္းၾကတာျခင္း အတူတူ အခြင့္အေရး နည္းပါးလွတာ၊ ဒါမွမဟုတ္ အခြင့္အေရး လုံးဝ မရိွတာက အျခားအဆင့္ စစ္သည္ေတြသာ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အရာရိွေတြ အတြက္ကေတာ့ ရာထူး ႀကီးလာေလေလ ရလာမယ့္ စည္းစိမ္ ဥစၥာေတြက မ်ားလာေလေလ၊ အခြင့္အေရးေတြက တုိးလာေလေလ ပါပဲ။

သာမန္အားျဖင့္ ဗိုလ္ၾကီးအဆင့္ မေရာက္ေသးသူ စစ္ဗိုလ္ေပါက္စေတြအတြက္ တပ္ထဲက လာဘ္လာဘ ဝင္လမ္းက နည္းလွပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ကို ေရာက္လုိ႔ တိုင္း/တပ္မေတြမွာ စစ္ဦးစီး အရာရိွ (တတိယတန္း) ေနရာကို ရၿပီ ဆုိတာနဲ႔ သူတုိ႔အတြက္ ေငြဝင္လမ္းက စပါေတာ့တယ္။ အရပ္ဘက္နဲ႔ ဆက္ဆံရမႈ မ်ားေလေလ၊ ေငြဝင္ မ်ားေလေလပါပဲ။ အလြန္ေသးငယ္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ နယ္ၿမိ့ဳကေလးမွာေတာင္ ေမွာင္ခိုဆိုင္ကယ္ေတြ၊ ကားေတြ တင္သြင္းတဲ့ လူေတြဆီက ေအးဓျမ တိုက္တဲ့ ဝင္ေငြနဲ႔ ဗ်ဴဟာ႐ုံးက စစ္ဗိုလ္မ်ား အလြန္အင္မတန္ ေငြထြားၾကပါတယ္။

***

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပုိင္း ျမန္မာစစ္တပ္ကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပုိင္း ႏွစ္မ်ားမွာ စစ္ဗိုလ္အလုပ္ကို လူငယ္ေတြ စိတ္ဝင္စားမႈ ပုိမ်ားလာတာကို သတိထားမိပါတယ္။ အရပ္ဘက္ေက်ာင္းေတြကို မၾကာခဏဆိုသလို ပိတ္ထားၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းေတြကိုလည္း ဟိုေရႊ႕၊ ဒီေျပာင္း (၁၉၉၆ ခုႏွစ္တုန္းကဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ႔ေလးရဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ တကၠသိုလ္အဆင့္ စာေမးပြဲေတြ က်င္းပသြားဖူးပါတယ္) နဲ႔ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္လြန္းလွေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွ ေက်ာင္းပိတ္မခံရတဲ့၊ အခ်ိန္တန္ရင္ ဘြဲ႔လည္းရ၊ ရာထူးလည္းရတဲ့ စစ္ဗိုလ္ အလုပ္ကို လူငယ္ေတြက မ်က္စိက်ခ်င္ လာၾကပါတယ္။ လက္ရိွ တပ္မေတာ္ရဲ့ အခန္းက႑က တုိင္းျပည္မွာ ဗိုလ္က်ႏိုင္မႈ အင္အား ႀကီးလာေလေလ စစ္ဗိုလ္ေတြ မ်က္ႏွာပန္း ပြင့္ေလေလ ျဖစ္ေနတာကလည္း စဥ္းစားစရာ အခ်က္တခ်က္ပါပဲ။

`ငါနဲ႔ တႏွစ္ထဲ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့ ေကာင္ကြာ၊ ေဆးေက်ာင္းအမွတ္ မီတာလည္း အတူတူပဲ၊ သူက စစ္ေဆးေက်ာင္း ဝင္ခြင့္ရတယ္၊ ငါက အျပင္ေဆးေက်ာင္း တယ္တယ္၊ အခု သူက ဗိုလ္သင္တန္းဆင္းလုိ႔ ႏွစ္ပြင့္လဲရ၊ ဆရာဝန္ ဘြဲ႔လဲရ၊ င့ါမွာေတာ့ အခုမွ တတိယႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းသားတဲ့၊ ဘယ္လုိလုပ္ ေက်ာင္းက ၿပီးႏိုင္မလဲ၊ ေက်ာင္းေတြကို အားအားရိွ ပိတ္ပဲ ပိတ္ေနတာကိုး´

ရန္ကုန္ကုိ ေရာက္ခိုက္မွာ အကိုဝမ္းကြဲ ေဆးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားက အဲဒီလို ေျပာျပခဲ့ဖူးပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အာဏာပုိင္ေတြဟာ လူငယ္ေတြကို အဲဒီလို ျဖစ္ေအာင္ကို တမင္ လုပ္ယူခဲ့တာပါပဲ။ အျပင္ေလာကမွာ အရပ္သား ပညာတတ္ေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပါးလ်ားလာေအာင္ လုပ္ယူရင္းနဲ႔ စစ္တပ္ထဲကို လူငယ္ေတြ မ်ားမ်ား ေရာက္လာေစတဲ့ နည္းကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆြဲေဆာင္ ယူခဲ့တာပါပဲ။ အခုဆိုရင္ တပ္မေတာ္ စစ္တကၠသိုလ္၊ တပ္မေတာ္ ေဆးတကၠသိုလ္၊ တပ္မေတာ္ အင္ဂ်င္နီယာ တကၠသိုလ္၊ တပ္မေတာ္ သူနာျပဳ တကၠသိုလ္၊ တပ္မေတာ္ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ အစရိွသျဖင့္ အသက္ ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ဆိုင္ရာ လူငယ္ေတြ မ်က္စိက်ေလာက္တဲ့ တကၠသိုလ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို တပ္မေတာ္ အမည္နဲ႔ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။

အေကာင္းဘက္က ေတြးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ စစ္တပ္ထဲမွာ ပညာတတ္ေတြ မ်ားလာေတာ့ ဆင္ျခင္တုံတရား ရိွသူ ပညာတတ္လူငယ္ စစ္ဗိုလ္ေလးေတြ မ်ားလာေလေလ ေနာင္အနာဂတ္ စစ္တပ္အတြက္ ပိုေကာင္းလာမယ္လို႔ ေတြးစရာ ရိွေပမယ့္ `စစ္ဗိုလ္ကြ၊ သူ႔ကုသိုလ္နဲ႔ သူျဖစ္လာတာ၊ ဘာမွ မနာလိုမရိွနဲ႔၊ ျဖစ္ခ်င္တုိင္း ျဖစ္လုိ႔ရတာ မဟုတ္ဘူး´ ဆုိတဲ့ အျမင္မ်ိဳးရိွတဲ့ စစ္ဘိုေပါက္စေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ပိုမ်ားလာရင္ေတာ့ တုိင္းျပည္ အနာဂတ္အတြက္ ရင္ေလးစရာ ေကာင္းပါတယ္။ `အာဏာ´ ဆိုတဲ့ အရာက လူမိုက္ေတြလက္ထဲ ေရာက္သြားရင္ ဘယ္ေလာက္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတယ္ဆိုတာ လက္ရိွ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံ အေျခအေနက သက္ေသပါပဲ။

စစ္တပ္တြင္းမွာ အရာရိွ အခ်င္းခ်င္း တရားဝင္ မဟုတ္ေပမယ့္ မသိမသာ ခြဲျခားထားမႈကို တင္ျပခ်င္ပါ

အဲဒါကေတာ့ အျခားအဆင့္ကေန ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းကို တက္ေရာက္ခြင့္ ရၿပီးေတာ့ စစ္ဗိုလ္ျဖစ္ခြင့္ ရသူေတြနဲ႔ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္းဆင္းေတြ အၾကား ကြာျခားမႈပါပဲ။

အျခားအဆင့္ကေန စစ္ဗိုလ္ျဖစ္သူမ်ားဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘြဲ႔ရသူေတြ မဟုတ္တာ မ်ားပါတယ္။ တပ္ၾကပ္ၾကီး စာေရး တခ်ိဳ႔ကေန ဗိုလ္သင္တန္း ေအာင္သူမ်ား တခ်ဳိ႕နဲ႔ အသက္(၂၅) ႏွစ္ေအာက္ ဘြဲ႔ရ၊ အရပ္သားမ်ားမွ ဗိုလ္သင္တန္း ေအာင္သူမ်ားသာ ဘြဲ႔ရေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အရာရိွငယ္ ဘဝမွာ အဲဒါေတြက မသိသာေသးေပမယ့္ ဗိုလ္မွဴး အဆင့္ကို ေရာက္ရင္ေတာ့ `တပ္ရင္းမွဴး သင္တန္း´ တက္ခြင့္အတြက္ `တကၠသုိလ္ တခုခုမွ ဘြဲ႔ရရိွၿပီးသူ ျဖစ္ရမည္´ ဆိုတဲ့ စည္းကမ္း သတ္မွတ္ခ်က္က အျခားအဆင့္မွ စစ္ဗိုလ္ ျဖစ္လာသူ အမ်ားစုကို ဗိုလ္မွဴး ဘဝမွာတင္ ရာထူး ရပ္သြားေစတဲ့ အဓိက အခ်က္ပါပဲ။ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း ဆင္းေတြကေတာ့ အဲဒီအတြက္ မပူမပင္ရစြာနဲ႔ပဲ ရာထူး အဆင့္ဆင့္ကို တက္ခြင့္ လမ္းက ျဖဴးေနပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ တကယ့္ တကယ္တမ္း ေသေရးရွင္ေရး စစ္ဆင္ေရး ေနရာေတြကို သြားေရာက္ရတဲ့ အရာရိွငယ္ အမ်ားစုဟာ အျခားအဆင့္မွ ဗိုလ္သင္တန္း ေအာင္လာတဲ့ အရာရိွ အမ်ားစု ျဖစ္ေနၾကတာပါပဲ။ စစ္တကၠသိုလ္ဆင္း အရာရိွေတြကေတာ့ ေရွ႕တန္းထြက္ရလည္း ခဏပါပဲ။ အခ်ိန္တန္ရင္ တုိင္း/တပ္မေတြမွာ စစ္ဦးစီး အရာရိွအျဖစ္ ေလ်ာေလ်ာရွဴရွဴ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခြင့္ ရၾကတာလဲ စစ္တကၠသိုလ္ဆင္း စစ္ဗိုလ္ေတြက ပုိမ်ားတယ္လို႔ သိရိွရပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ အေဝးသင္ တတိယႏွစ္ ေျဖဆိုရစဥ္တုန္းက သိကၽြမ္း ခင္မင္ခဲ့ရတဲ့ သဃၤန္းညီေနာင္ အေျခစိုက္ တပ္ရင္းတရင္းမွ စစ္ဗုိလ္ တဦးက သူ အေဝးသင္ လာေျဖခိုက္မွာ အခုလို ရင္ဖြင့္ခဲ့ပါတယ္…

`တကယ္ေတာ့ကြာ၊ ငါတို႔ အျခားအဆင့္က စစ္ဗိုလ္ေတြ ဆိုတာက စစ္တုရင္ခုံက နယ္႐ုပ္ေလးေတြနဲ႔ အတူတူပါပဲကြာ၊ ဘုရင္ႀကီး ေကာင္းစားဖို႔ ခ်ေကၽြး ခံရလိုခံရ၊ တခါတေလ ဘီးေရွာ့တို႔၊ ျမင္းတို႔ ေနရာေကာင္း ရဖို႔အတြက္ ခ်ေကၽြးခံရလို ခံရ၊ ကံအင္မတန္ေကာင္းလုိ႔ ဟိုးဘက္ထိပ္ ေရာက္သြားတဲ့ နယ္႐ုပ္ တ႐ုပ္တေလကသာ ပါဝါတခုခု တိုးရသြားသလိုပါပဲ။ အျခားအဆင့္ တေယာက္ကုိ စစ္ဗိုလ္ရာထူး ေပးတယ္ဆုိတာ သူမ်ား မေနခ်င္တဲ့ ေနရာ၊ သူမ်ား မသြားခ်င္တဲ့ ေနရာေတြအတြက္ ကြက္လပ္ ျဖည့္ခ်င္တာပါပဲ´

တပ္တြင္း အေျခအေန

သံဃာ့ ကံေဆာင္သပိတ္နဲ႔ လူထုဆႏၵျပပြဲေတြကုိ စစ္တပ္က ပစ္ခတ္အၾကမ္းဖက္ ၿဖိခြင္းခဲ့စဥ္တုန္းက တခ်ိဳ႔က အဲဒီ စစ္သားေတြထဲက စစ္သားတခ်ိဳ႔ စစ္ဖိနပ္ မစီးဘဲ သာမန္ ေျခညွပ္ ဖိနပ္ေတြကိုသာ စီးထားၾကတာကို `အဲဒီလူေတြ စစ္သားအစစ္မွ ဟုတ္ပါေလစ´ လို႔ ဒြိဟစိတ္ ဝင္ခဲ့ၾကတာကို သတိထားမိပါတယ္။

က်ေနာ့္ အျမင္အရ သုံးသပ္ၾကည့္ရရင္ေတာ့ အဲဒီ စစ္သားတခ်ိဳ႔ စစ္ဖိနပ္ စီးမထားရျခင္းရဲ့ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ႏွစ္ခ်က္ကို စဥ္းစားလုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့…

ပထမတခ်က္ကေတာ့ ဆႏၵျပပြဲေတြကို ႏွိမ္နင္းဖုိ႔အတြက္ တာဝန္ ယူထားၾကတဲ့ စစ္တပ္ေတြ အားလုံးဟာ သူတို႔ တည္းခိုတဲ့ ေနရာေတြမွာ အၿမဲတေစလုိလို Standby အျဖစ္နဲ႔ အဆင္သင့္ အေနအထားမွာ ရိွေနၾကရပါတယ္။ တခါတရံမွာ သူတုိ႔ရဲ့ နားေနခ်ိန္၊ ထမင္းစားခ်ိန္ ေရာက္တဲ့အခါ ပူျပင္းလွတဲ့ ျမန္မာျပည္ ရာသီဥတုနဲ႔ သိပ္အဆင္မေျပလွတဲ့ စစ္ဖိနပ္ေတြကို ခဏတာျဖစ္ျဖစ္ ခၽြတ္ထားတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ခၽြတ္ထားၿပီး သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္တဲ့ ညွပ္ဖိနပ္ကို ဝတ္ဆင္ထားခိုက္မွာ အထက္အမိန္႔အရ ဆႏၵျပပြဲေတြကို ႏွိမ္နင္းဖုိ႔ အျမန္ဆုံး ထြက္ခြာရေတာ့ စစ္ဖိနပ္ကို ျပန္မစီးအားေတာ့ဘဲ အခ်ိန္တိုတြင္း တန္းစီ၊ လူစစ္ၿပီး အခင္းျဖစ္ရာကို ေရာက္ေအာင္ သြားၾကတဲ့အတြက္ သူတို႔ ေျခေထာက္ေတြမွာ ေျခညွပ္ဖိနပ္ေတြ စီးလ်က္သား ျဖစ္ေနၾကတာပါ။

ဒုတိယ တခ်က္ကေတာ့ တခ်ိဳ႔ စစ္သားေတြဆီမွာ စီးစရာ စစ္ဖိနပ္ မရိွတာပါပဲ။ စစ္ေရးျပ ဖိနပ္၊ ေတာစီး ဖိနပ္ အစရိွတဲ့ စစ္ဖိနပ္ ႏွစ္မ်ိဳးအနက္ ဘယ္စစ္ဖိနပ္မွ စီးစရာ မရိွတဲ့အတြက္ တခ်ိဳ႔ စစ္သားေတြရဲ့ ေျခေထာက္မွာ ေျခညွပ္ ဖိနပ္ေတြနဲ႔ ျဖစ္ေနၾကတာပါ

စစ္သားတေယာက္ စစ္ဖိနပ္ကေလးမွ မရိွဘူးလားလို႔ ေမးစရာရိွပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ စစ္ထဲကို ဝင္ၾကသူတိုင္းအတြက္ စစ္အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္း အစုံအလင္ကို တပ္က ထုတ္ေပးပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ စစ္ပစၥည္း တခုျခင္းအလိုက္ သက္တမ္း သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ လဲလွယ္ေပးရမယ့္ စည္းကမ္းလဲ စစ္တပ္ထဲမွာ ရိွၿပီးသားပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေအာက္ေျခအဆင့္ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ အေတာ္မ်ားမ်ားက အဲဒီ စစ္ပစၥည္းေတြကို ေရာင္းစားပစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ စစ္ပစၥည္း ေမွာင္ခိုေစ်းကြက္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ မဂၤလာဒုံ ေစ်းထဲက စစ္ပစၥည္း အေရာင္းဆိုင္ေတြက သက္ေသပါပဲ။ ေငြသာ ေပးႏုိင္ရင္၊ ဘာသက္ေသ အေထာက္အထားမွ မရိွဘဲနဲ႔ စစ္တပ္သုံး ပစၥည္းေတြကို အဲဒီေစ်းမွာ အလိုရိွသေလာက္ ဝယ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ စစ္သား အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ စစ္ဝတ္ခ်ပ္တန္ဆာ မစုံမလင္နဲ႔ ေနာက္ဆုံး စစ္ဖိနပ္ စီးစရာေတာင္ မရိွေတာ့တဲ့ စစ္သား ျဖစ္ရေတာ့တာပါပဲ။

စစ္တပ္က စားစရာရိကၡာ၊ သုံးစရာ လစာ ေပးထားပါလ်က္နဲ႔ ေအာက္ေျခ စစ္သားေတြက သူတို႔ရဲ့ စစ္အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္းေတြကို ေရာင္းစားပစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ နဂိုကတည္းကိုက ဘာခံယူခ်က္မွ မရိွဘဲ အေၾကာင္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ စစ္တပ္ထဲ ေရာက္လာသူ စစ္သားေတြက စဥ္းစားဆင္ျခင္ဉာဏ္ နည္းလွစြာနဲ႔ စစ္ပစၥည္း ေရာင္းစားလုိ႔ ရတဲ့ေငြစ တခ်ိဳ႔နဲ႕ မူး႐ူးေပ်ာ္ပါး ေသာက္စားလိုတာက တခ်က္၊ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ သူတို႔ရဲ့ ရိကၡာနဲ႔ လစာေတြကို အထက္ အရာရိွ တခ်ိဳ႔က ရသင့္တဲ့အတုိင္း မေပးဘဲ ခိုးယူ ျဖတ္ေတာက္ၿပီး ကုိယ္က်ိဳးအတြက္ အသုံးခ်ၾကတာေၾကာင့္ စစ္ပစၥည္းေရာင္းလုိ႔ ရတဲ့ ေငြစေလးနဲ႔ လတ္တေလာ အဆင္ေျပသြားရင္ ၿပီးေရာ ဆုိၿပီး ေရာင္းစား ပစ္ၾကတာပါပဲ။

က်ေနာ္ စစ္ဆင္ေရး အထမ္းသမား ေပၚတာအျဖစ္ လိုက္သြားခဲ့ရစဥ္ တုန္းကဆိုရင္ အေပၚပုိင္းမွာ စစ္အက်ၤီ၊ ခါးေအာက္ပိုင္း က်ေတာ့ အရပ္ဝတ္ အားကစား ေဘာင္းဘီတို၊ ထုိင္း ညွပ္ဖိနပ္နဲ႔ ေရွ႕တန္းလိုက္ၾကတဲ့ စစ္သားေတြကို ေတ႔ြခဲ့ရဖူးပါတယ္္။

စစ္တပ္က ေပးတဲ့ ရိကၡာက တကယ့္ အတိအက်ဆိုရင္ စားဖို႔ လုံေလာက္ပါတယ္။ အာဟာရလည္း ျပည့္ဝပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပ္ထဲက တာဝန္ရိွသူေတြရဲ့ အဆင့္ဆင့္ ျဖတ္ေတာက္ လာဘ္စားမႈရဲ့ ဒဏ္ေတြကို ခါးစည္းခံရၿပီး အစားအစာ မဝမလင္၊ အဝတ္အစား မေတာက္မေျပာင္နဲ႔ လူေတာမတိုး ျဖစ္ၾကရတာကေတာ့ ေအာက္ေျခအဆင့္ စစ္သားအမ်ားစုပါပဲ။ က်ေနာ့္ညီေလး တက္ေရာက္ခဲ့ရတဲ့ တပ္သားသစ္ သင္တန္းမွာ ဆုိရင္ သင္တန္းသား တပ္သားသစ္ေတြဟာ အၿမဲတမ္းလုိလို ဆာေလာင္ ေနၾကပါတယ္တဲ့။

လစာနဲ႔ ရိကၡာစာရင္းကို အထက္ဌာန အဆင့္ဆင့္ကို တင္ျပတဲ့အခါ စည္းကမ္းပ်က္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ အခ်င္းခ်င္း စည္းဝါး ႐ိုက္ၿပီးေတာ့ တပ္တြင္းမွာ အမွန္တကယ္ရိွတဲ့ အင္အားထက္ ပိုမို တင္ျပ ေတာင္းခံေပမယ့္ ေအာက္ေျခကိုက်ေတာ့ အဲဒီ ရိကၡာနဲ႔ လစာေတြကို လုံလုံေလာက္ေလာက္ ျပန္မေပးတာဟာ အႀကီးမားဆုံး တပ္တြင္း ျခစားမႈႀကီး ျဖစ္သလို တပ္မေတာ္အတြက္ သုံးစြဲတဲ့ တုိင္းျပည္ရဲ့ ဘ႑ာေတာ္ကိုလည္း လြန္စြာမွ ျပဳန္းတီးေစပါေတာ့တယ္။

စစ္ဗိုလ္ျဖစ္ခြင့္ မရိွတဲ့ အျခားအဆင့္ စစ္သည္တေယာက္ အဖုိ႔ စစ္မႈထမ္းသက္ ၾကာျမင့္လာျခင္း၊ ရာထူး တိုးျမွင့္ျခင္းဟာ သူ႔ဘဝရဲ့ တိုးတက္မႈကို ဘာမွ အာမခံခ်က္ မေပးႏိုင္ေပမယ့္ စစ္ဗိုလ္ အရာရိွတေယာက္ စစ္တပ္ထဲမွာ ၾကာလာတာနဲ႔ အမွ် ရာထူးေတြ ျမင့္ျမင့္ လာေလေလ၊ ဝင္ေငြလမ္း ေျဖာင့္လာေလေလ ျဖစ္ေနတာဟာလည္း စစ္တပ္ထဲက အျခားအဆင့္ စစ္သည္ေတြအတြက္ စိတ္ဓာတ္ ပ်က္ျပားေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္း တရပ္ပါပဲ။

အျခားအဆင့္ စစ္သည္ တေယာက္အဖို႔ စစ္တပ္ထဲကေန ထြက္ခြင့္ရဖို႔ဆိုတာ အလြန္ ခက္ခဲပါတယ္။ စစ္သက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကာျမင့္ၾကာျမင့္ ခိုင္းေစဖို႔အတြက္ အားအင္ ရိွေနေသးတယ္လို႔ ယူဆေနေသးသေရြ႕ ဘယ္အျခားအဆင့္ စစ္သည္ကုိမွ သူတို႔ရဲ့ တပ္မွဴးေတြက စစ္တပ္က ထြက္ခြင့္ကို အသာတၾကည္ မေပးၾကပါဘူး။ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ၿပီး ဘယ္လိုမွ ခိုင္းေစလို႔ မေကာင္းေတာ့တဲ့အခါ၊ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါလုိမ်ိဳး ကူးစက္ေရာဂါ စြဲကပ္တဲ့ အခါနဲ႔ ေရွ႕တန္း စစ္ဆင္ေရးမွာ ဒဏ္ရာရလုိ႔ ေျချပတ္လက္ျပတ္ ျဖစ္လာတဲ့ စစ္သည္မ်ိဳးက ထြက္ခြင့္တင္တဲ့ အခါမွသာလွ်င္ ေလွ်ာေလွ်ာရွဴရွဴနဲ႕ ထြက္ခြင့္ရပါတယ္။

စစ္ဗိုလ္ေတြအတြက္ကေတာ့ အသက္ ၆၀ ျပည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရာထူး ရိွသူဟာ ၆၅ ႏွစ္အထိ တပ္မေတာ္မွာ တာဝန္ထမ္းခြင့္ ရိွတယ္လို႔ သတ္မွတ္ေသးတဲ့ အျပင္ စစ္တပ္ရဲ့ ရာထူး အႀကီးျမင့္ဆုံး ပုဂိၢဳလ္ကိုယ္တုိင္က အသက္ ၇၀ ေက်ာ္လြန္သည့္ တုိင္ေအာင္ စစ္တပ္က မထြက္ဘဲ ခပ္တည္တည္နဲ႔ စစ္စည္းကမ္းေဖာက္လုိ႔ စစ္စည္းစိမ္ကို ခံစားေနဆဲပါပဲ။

တနည္းနည္းနဲ႔ စစ္တပ္က ထြက္ခြင့္ ရၾကျပန္ေတာ့လည္း စစ္မႈထမ္းေဟာင္းျခင္း အတူတူ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းႀကီးေတြက အရပ္ဘက္ ဌာနဆိုင္ရာေတြမွာ ဘာမွမသိ မတတ္လည္း ညႊန္မွဴးေတြ ညႊန္ခ်ဳပ္ေတြ ျဖစ္လိုျဖစ္နဲ႔ ဆက္လက္ ေကာင္းစားေနၾကေပမယ့္ အျခားအဆင့္ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းေတြ အတြက္ကေတာ့ အခြင့္အေရးေတြက နည္းပါးလြန္းလွပါတယ္။ ရင္နင့္စရာ ေကာင္းတာကေတာ့ လူစည္ကားရာ ေနရာေတြမွာ ေတြ႔ရတတ္ေလ့ရိွတဲ့ စစ္ျပန္ ဒုကိၡတ သူဖုန္းစားေတြပါပဲ။ ျပည္သူေတြက နဂိုကတည္းကမွ စစ္တပ္ကို မုန္းရတဲ့အထဲ စစ္တပ္ထဲမွာ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္မိလို႔ ဒုကိၡတ ျဖစ္ရေတာ့လည္း တပ္ကထြက္ၿပီး ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ေနရတဲ့ ဘဝပါ။

***

ျပည္သူႏွင့္ စစ္တပ္

တကယ္ေတာ့ စစ္သားဆိုတာဟာ ျပည္သူထဲက ျပည္သူပါလို႔ အားလုံးက နားလည္ ထားၾကၿပီးသားပါပဲ။ အာဏာကို ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ လူတစုက `တပ္မေတာ္သာ အမိ၊ တပ္မေတာ္သာ အဖ´ လို႔ ေႂကြးေၾကာ္ၿပီး စစ္တပ္ကို သူတုိ႔ကုိယ္က်ိဳးအတြက္ လက္ကုိင္တုတ္ အျဖစ္အသုံးခ်ေနေပမယ့္ တပ္မေတာ္ရဲ့ မိဘဟာ ျပည္သူေတြပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြဟာ ဒီအခ်က္အလက္ကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္သူထဲက ျပည္သူ႔စစ္သားနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ့ အမိအဖ ေမာင္ႏွမ ျပည္သူေတြကို ေသြးကြဲေအာင္ စနစ္တက် လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ တပ္သားေတြကို သတင္းမီဒီယာ အေမွာင္ခ်ျခင္း၊ ျပည္သူနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင့္ နည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္း၊ အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ မူ၀ါဒကို ထပ္ခါတလဲလဲ နားရည္၀ေအာင္ ႐ိုက္သြင္းထားျခင္း စတဲ့ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ ျပည္သူနဲ႔ စစ္တပ္ကို တသီးတျခားစီ ျဖစ္ေအာင္ စနစ္တက် လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။

ထင္ရွားတဲ့ အခ်က္အလက္ တခုကို တင္ျပရမယ္ဆိုရင္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ စစ္တပ္ေတြထဲမွာ `စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ´ ဆုိၿပီးေတာ့ အဆင့္ဆင့္ ေကာ္မတီေတြ ဖြဲ႔စည္းပါတယ္။ ဥပမာ တပ္မေတာ္ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ၊ တိုင္းစည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ၊ တပ္မ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ၊ တပ္ရင္းစည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ၊ တပ္ခြဲ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ စသျဖင့္ ေအာက္ေျခအဆင့္အထိ အဆင့္ဆင့္ ဖြဲ႔စည္းပါတယ္။ ယုတ္စြအဆုံး စစ္သားမယားေတြကိုပါ `ရဲေမ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ´ ဆုိၿပီးေတာ့ လင္ေယာက္်ားရဲ့ ရာထူးအလိုက္ အဆင့္ဆင့္ ဖြဲ႔စည္းၾကပါတယ္။ အဲဒီ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီေတြရဲ့ အဓိက ဦးတည္ခ်က္ကေတာ့ `တပ္မေတာ္ မူဝါဒ´ လို႔ အမည္ခံထားတဲ့ `လက္ရိွ အာဏာရွင္ေတြရဲ့ မူဝါဒ´ ကို တပ္တြင္း အဆင့္ဆင့္ ႐ိုက္သြင္းတာပါ။

ဥပမာအားျဖင့္… `ေက်းဇူးကန္းၾကသူမ်ားသို႔´ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါး တပုဒ္မွာ က်ေနာ္ တင္ျပခဲ့ဖူးတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို အမည္ရင္းအတုိင္း မေခၚေစဘဲ `ေဒၚစုၾကည္၊ စုၾကည္၊ ဘိုကေတာ္ စုၾကည္´ စသျဖင့္ ေခၚေဝၚရမယ္ဆိုတဲ့ တပ္တြင္း ညႊန္ၾကားခ်က္ဟာ တပ္ရင္းတခုရဲ့ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီ အစည္းအေဝးမွာ ေျပာခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႕ သိရိွရပါတယ္။

အလြန္တရာ ဆိုးဝါးလြန္းတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ စားဝတ္ေနေရး က်ပ္တည္းမႈ၊ ႏိုင္ငံရဲ့ ခၽြတ္ၿခဳံက်မႈေၾကာင့္ မခံမရပ္ႏိုင္လို႔ လမ္းေပၚထြက္ၿပီး ဆႏၵျပၾကတဲ့ ျပည္သူေတြကို `အဲဒါ ဗကပေတြ၊ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ´ လို႔ အယုံသြင္း ေသြးထိုးၿပီး အမုန္းစိတ္ သြင္းေပးတာပါ။ နဂိုကတည္းကမွ တပ္တြင္း ျခစားမႈေတြေၾကာင့္ ေအာက္ေျခအဆင့္ စစ္သည္ေတြရဲ့ ဘယ္သူ႔ကို ေပါက္ကြဲရမွန္း မသိတဲ့ ေဒါသတရားေတြက အဲဒီမွာတင္ သူတို႔ကို ဘာမွ ျပန္မလုပ္ႏိုင္တဲ့ သူတို႔ရဲ့ အမိအဖ ျပည္သူေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ေခ်မႈန္းျခင္းနဲ႔ ေဖာက္ခြဲ ပစ္လုိက္ပါေတာ့တယ္။

ေရွ႕တန္းစစ္ဆင္ေရး ထြက္တဲ့အခါ စစ္ဆင္ေရး နယ္ေျမမွာ `ေတြ႔တဲ့လူကို အစိတ္သားက အစ မခ်န္ထားနဲ႔´ ဆိုၿပီးေတာ့ သူပုန္၊ အရပ္သားမေရြး ေခ်မႈန္းေစသလို အဲဒီ `အစိတ္သားကအစ ခ်န္မထားတဲ့ စိတ္ဓာတ္´ ကို ဆႏၵျပပြဲေတြကို ေခ်မႈန္းတဲ့ ေနရာအထိ သယ္ေဆာင္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယူႀကဳံးမရ ျဖစ္စရာ ေကာင္းလွတဲ့ ေသြးထြက္ သံယိုမႈေတြက ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ အက်ည္းတန္လွစြာနဲ႔ ေပၚေပါက္ လာရပါေတာ့တယ္။

***

နိဂုံး…

တကယ္ေတာ့ စစ္တပ္ဆိုတာဟာ တုိင္းျပည္အတြက္ မရိွမျဖစ္ ဆိုတာကို လူတုိင္းက လက္ခံ ထားၾကၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ မရိွမျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းဟာ တုိင္းျပည္ကို ကာကြယ္ဖုိ႔နဲ႔ ျပည္သူလူထု အက်ိဳးစီးပြားကုိ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတစုရဲ့ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ မဟုတ္ပါဘူး။

ျဖစ္ၿပီးခဲ့တဲ့ ပစ္ခတ္ ႏွိမ္နင္းမႈေတြမွာ ပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ စစ္သားတုိင္းဟာလည္း အခုလို ရက္စက္မႈႀကီးကို အားလုံးက သေဘာတူေနၾကမယ္လို႔ က်ေနာ္ မယုံၾကည္ပါဘူး။ လူစိတ္အျပည့္နဲ႔ ျပႆနာ တခုကို ျငင္သာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ နည္းနဲ႔ ပူးေပါင္း အေျဖရွာလိုတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ အခ်ိဳ႔နဲ႔ ျပည္သူကုိ မရက္စက္ခ်င္တဲ့ ေအာက္ေျခ စစ္သားေတြ တပ္မေတာ္ထဲမွာ ရိွေနၾကအုံးမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။

အဓိက အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္က မိမိဆႏၵကုိ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ၾကတဲ့ ျပည္သူေတြကို `အၾကမ္းဖက္ ဆူပူလိုသူေတြ´ လို႔ စစ္သားေတြက ထင္ျမင္ေနတာကို ဖယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ပါပဲ။ အဲဒီ အျမင္ေတြကုိ စစ္သားေတြရဲ့ အေတြးထဲက ဖယ္ထုတ္ပစ္ႏိုင္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳးစားႏိုင္တဲ့ ေန႔မွာ တပ္မေတာ္ကို ကုိယ္က်ိဳးအလို႔ငွာ အသုံးခ်ေနတဲ့ လူတစုကို က်ေနာ္တို႔ ေအာင္ျမင္မွာ အေသအခ်ာပါပဲ။

ကလိုေစးထူး

မိစၧာ ဒိဌိ နအဖ

ဗုဒၶဘာသာ သံဃာေတာ္ေတြကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ နအဖ စစ္အစိုးရကုိ မိစၧာဒိဌိေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ဗုဒၶ အပါအ၀င္ ဘာသာေရး ေပါင္းစုံက ဆန္႔က်င္ ၀ုိင္းပယ္သြားၾကဖုိ႔ ဗကသ ဗမာႏုိင္ငံလုံး ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အထက္ ဗမာျပည္)က ေတာင္းဆုိလုိက္ပါတယ္။

အထက္ ဗမာျပည္ ဗကသက ျပည္သူလူထုကုိ ပန္ၾကားခ်က္နဲ႔ ေၾကညာခ်က္ ႏွစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

`ျမန္မာႏုိင္ငံလုံး ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသား သမဂၢအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (အထက္ဗမာျပည္ ဗကသ) ေၾကညာခ်က္ အမွတ္ (၂/၂၀၀၇)´

နအဖ အစုိးရ အေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား (၈၈) မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ဗကသ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ား အျပစ္မဲ့ အရပ္သား ျပည္သူမ်ားကုိ ျဖစ္ႏုိင္သေရြ႕ ျခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆုံး လႊတ္ေပးရန္။

နအဖ အစုိးရ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ေသာ အန္အယ္ဒီနဲ႔ တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ေတြ႔ဆုံေရး။ သုံးပြင့္ဆုိင္ ဒုိင္ယာေလာ့ျဖင့္ ႏုိင္ငံ၏ ျပႆနာကုိ ႏုိင္ငံေရးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းရန္။

ျပည္သူ႔ဘ႑ာကုိ အလဟတ္သ ျဖဳန္းတီးေနေသာ အတုေရာင္ လူထု ဆႏၵခံယူပြဲမ်ားနဲ႔ ျပည္သူလူထုက လုံး၀ အယုံအၾကည္မရွိေသာ နအဖ အစုိးရ၏ road map လမ္းစဥ္ (၇) ရပ္ကုိ ရပ္တန္းက အျမန္ဆုံး ရပ္တန္႔ရန္။

ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ (အထက္ဗမာျပည္ ဗကသ)

.......................................................................................................

`အထက္ဗမာျပည္ ဗကသ အေနျဖင့္ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူလူထုသုိ႔ ႏႈိးေဆာ္ ပန္ၾကားခ်က္´

• ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူလူထု အေနျဖင့္ ၀ါကၽြတ္အခါသမယတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ စစ္ဖက္ အရပ္ဖက္ အာဏာပုိင္မ်ားနဲ႔ ၄င္းတုိ႔၏ ေနာက္လုိက္ ၾကံ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္ လက္ကို္င္တုတ္လူမုိက္မ်ား၏ အလွဴမဂၤလာ သာေရး နာေရး ပြဲမ်ားကုိ မတက္ေရာက္ၾကရန္။

• ျပည္သူလူထု၏ အလွဴမဂၤလာ ပြဲမ်ားတြင္လဲ မဖိတ္ၾကားၾကရန္။

• ၄င္းအာဏာပုိင္မ်ားအား လူထု ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္မ်ားအား ပယ္ဖ်က္၍ သပိတ္ေမွာက္ၾကရန္၊

• ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ သပိတ္ေမွာက္ၾကေသာ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူလူထု၏ ဆႏၵျပပြဲကုိ ဦးေဆာင္ သတ္ျဖတ္ႏွိမ္ႏွင္းေသာ စက္မႈ (၁) ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ေသာင္းနဲ႔ ၄င္းတပည့္ ၾကံ့ဖြတ္လူမုိက္တုိ႔၏ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အေရာင္းအ၀ယ္ မလုပ္ဘဲ သပိတ္ေမွာက္ၾကရန္၊

• ျပည္သူလူထု အေနျဖင့္ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္တုိ႔၏. ပတၱနိကၠဳဇၹန ကံေဆာင္ပြဲကုိ ေထာက္ခံေသာ အားျဖင့္ ကံေဆာင္သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္တုိ႔အား ပစၥည္း ေလးပါးအလွဴကို ယခင္ကထက္ ဆတုိး၍ လွဴဒါန္းေတာ္ မူၾကရန္၊

• ကံမေဆာင္ရေသာ သံဃာေတာ္မ်ား အေနျဖင့္လဲ အသက္ေပးသြားၾကေသာ အက်ဥ္းက်ခံေနၾကရေသာ သံဃာ့ အာဇာနည္တုိ႔၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကုိ ေထာက္ထား၍ အာဏာပုိင္တုိ႔၏ ေသြးစြန္းေသာ လက္ျဖင့္ လွဴဒါန္းေသာ အလွဴမ်ားကုိ ရြံ႕ရွာစက္ဆုတ္၍ အလွဴမခံဘဲ သပိတ္ေမွာက္ၾကရန္၊

ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူ လူထုသုိ႔ အထက္ဗမာျပည္ ဗကသ အဖြဲ႔မွ ႏႈိးေဆာ္ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။

တေဘာင္

သီရိလကၤာေရာက္ ျမန္မာ သံဃာေတာ္မ်ားထံမွ ရယူထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အယူေတာ္မဂၤလာဦးႏုိး

27/10/2007

တပင္တုိင္ ခ၀ါခ်ပါလုိ႔
ပြင့္လုိက္တဲ့အသီးေတြ

တြန္႔လုိ႔သာေၾကြ
အသီးေၾကြ ရာသီေျပာင္း
သာသနာေမာင္း ေရွ႕ကေဆာ္
ေဒါင္းေတြကေအာ္
ေဒါင္းေအာ္ရင္မေနသာ
သူလာပါလိမ့္ေလး
ေျခသၤ့မင္းကတန္းခုိးၾကြယ္
တုိးလုိ႔သာ ပ်က္လိမ့္အုံး
ဂူေအာင္းတဲ့ ခင္ႀကီး ေပွ်ာ္ရယ္
သမီးေတာ္ကို လႊတ္လုိက္ပါအုံး

ေယာ အတြင္း၀န္ ဦးဖုိးလွိ္ဳင္ တေဘာင္

27/10/2007

သာသနာတ၀က္ခရီးမွာလ
ျမန္မာေတြ ကနက္ထီးေတြနဲ႔

ပ်က္စီးဘုိ႔ အေရးၾကဳံ
ေရႊေပးလို႔ သူမယုံ
ေငြေပးလို႔ သူမယုံ
ေနကုန္ေအာင္အမ်ား
တံတားေတြ တြင္တြင္ေဆာက္ပါလို႔
ဘုရားေတြရင္ျပင္ေမာက္ရင္ျဖင္႔
တပါးျပည္၀င္ကာေႏွာက္ပါလို႔
တပါးျပည္၀င္ကာမေႏွာင႔္ရေအာင္
ျပည္ေတာ္ျပန္စုငယ္ေထြးကုိ နန္းအပ္မွေအး။

အေရးႀကီးၿပီ ညီေနာင္ အေပါင္းတို႔

A step closer to fall SPDC

Air Bagan to suspend Singapore flights

Mizzima News (www.mizzima.com)

October 25, 2007 - Air Bagan Limited has announced that it is temporarily suspending flights to Singapore starting November due to sanctions targeted at the airlines owned by Burmese business tycoon Tayza.

A letter signed by the airline's sales and marketing manager today said following the imposition of sanctions against the airline, Banks in Singapore have notified that "they will no longer deal with us for the time being."

"As such we are now facing some major hurdles that need to be dealt with in the next few months. In view of the above… we will temporarily be suspending operations to Singapore," the letter said.

"Our last flight to Singapore will be on November 4, 2007," the letter added.

"We are not sure when we can resume flights. And we don't know how long it will take to recover," an official of Air Bagan office in Rangoon told Mizzima,

The suspension badly affects the company as it has to refund passengers, who have booked tickets, the official added.

Though Air Bagan will suspend its flights to Singapore, the airline said it will continue to operate domestic flights.

"We are aware that the Singapore flights are impacted by sanctions but we will continue with domestic flights," said another official of the airline.

Air Bagan Limited, a private company owned by Tayza, son-in-law of Burmese junta supremo Snr Gen than Shwe, is the first to be affected by sanctions imposed against the junta for its brutal crackdown on peaceful protestors last month.

However, the letter said, "We will resume our flights once we have overcome the obstacles."

Meanwhile, sources said Tayza held a company meeting on Wednesday in Mandalay and admitted facing severe financial crisis.

"He [Tayza] said he was planning to sell two Air Bus aircrafts in order to stay afloat," the source added.

မည္သူယံုၾကည္၊ မယံုၾကည္၊ က်ေနာ္ယံုၾကည္သည္။

ပထမဦးစြာ က်ေနာ္သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးျဖစ္သလို၊ ဗုဒၶဘာသာ၏ သြန္သင္ဆံုးမမူၾကားမွ ေပါက္ဖြားၾကီးျပင္းလာခဲ့သူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ေၾကာင္းမိတ္ဆက္ပါရေစ။

ျပီးခဲ့ေသာရက္ပိုင္းမ်ားအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း႔ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့မူမ်ားကို ျမင္ေတြ႔ၾကားသိရၿပီးယခု ေဆာင္းပါးကို ေရးသားလိုက္ပါသည္၊ က်ေနာ္သည္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ န၀တ လက္ထက္ မႏၱေလးၿမိဳ႔ ၈၄လမ္းမေရွ႕ သံဃာမ်ားပစ္ခတ္မူေၾကာင့္ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ပတၱနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္သပိတ္တြင္ ပါ၀င္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ထိုအခ်ိန္ကလည္း သံဃာေတာ္မ်ားေသြးေျမ က် ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီးေထာင္သြင္း အက်ဥ္းက်ခံခဲ့ရဖူးပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထုိအခ်ိန္က Media Technology သည္ ယေန႔ေခတ္ေလာက္ မတိုးတက္ေသးသျဖင့္ ျပည္ပမွ ျမင္ေတြ႔ဖို႔ရန္အလြန္ခဲ ယဥ္းလွပါသည္။

ထိုအခ်ိန္က သံဃာေတာ္မ်ားကို ပစ္ခတ္၍ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ က်ည္ခခဲ့သည့္ စစ္စည္းသုတ္ သံသပိတ္တစ္လံုးကို မႏၱေလးမွ ရန္ကုန္ British Embassy ရွိ သတင္းတာ၀န္ခံ အျဖစ္တာ၀န္ယူထားသူ Daw Nita Yin Yin May (ယခု BBC ၌ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူ)မွ ကူညီေပး၍ အေနာက္ႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕ မွ စစ္သံမူးမ်ားျမင္ေတြ႔ခဲ့ဖူးပါသည္။ က်ေနာ္အခုလိုေဖာ္ျပရသည္မွာ န၀တ တျဖစ္လည္း နအဖသည္ မိမိတို႔အာဏာတည္ျမဲေရး အတြက္ဆိုလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သားေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားကိုပင္ သက္ျဖတ္ဖို႔ရန္ ၀န္မေလးေၾကာင္း ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ကတည္းက က်ေနာ္ျမင္ေတြ႔ခဲ့ဖူးပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃာ၀န္ေဆာင္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ပိ႗ကတ္(၃)ပံုေအာင္ (၂)ပံုေအာင္ ဆရာေတာ္မ်ားပင္ သကၤန္းခၽြတ္၍ လူ၀တ္လဲေစခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္ႏွင့္ ဆရာေတာ္ဦးတိေလာကဘိ၀ံသ (အင္းစိန္ရြာမ)ဆိုလွ်င္ အင္းစိန္ေထာင္အေဆာင္ (၃)အခန္း၌ အတူတူေနခဲ့ဖူးပါသည္။ ယခုလည္း ဆရာေတာ္ ဦးတိေလာကဘိ၀ံသ (တြဲဖက္အက်ိဳးေဆာင္) ကို ကမၻာေအး ဗဟိုသံဃာ၀န္ေဆာင္မ်ားထားရွိသည့္ ကမၻာေအးေစတီတြင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ထားရွိေၾကာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ေတြ႔ခဲ့ရေသာ သူငယ္ခ်င္းမွေျပာျပ၍ သိရပါသည္။


ရန္ကုန္တိုင္းသံဃာနာယက ဥကၠဌ(သာသနအလင္းေရာင္) ေဒါပုံေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ သူတစ္ဦးမွ ယေန႔ျဖစ္ပ်က္ေနမူမ်ားကို ေလွ်ာက္ထားရာ ဆရာေတာ္မွ “ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ အစိုးရကို မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါးႏွဲ႔အညီအုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ေျပာတာပဲ” အဲ့ဒါေတြၾကေတာ့ အျပင္ကလူေတြမသိသလို၊ သူတို႔ေျပာဆိုတာမွန္သမွ်ကိုလည္း သာသနာေရးဦးစီးဌာနႏွင့္ အစိုးရ Media မ်ားမွ Censorship ျပဳလုပ္ၿပီး မွ ထုတ္လႊင့္ခဲ့ပါသည္။

သံဃာေတာ္မ်ားက ေမတၱာပို႔ပရိတ္ရြတ္ဆိုသည္ကို ၾကမ္းတမ္းစြာတံု႔ျပန္ခဲ့သည္ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ သေဘာထား၍ သံဃာေတာ္မ်ားအား ႀကိဳးကြင္းျဖင့္ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ခဲ့သည္။ ထိုသို႔အစိုးရမွျပဳမူက်င့္ႀကံ ပုံမ်ားကို အေရးအခင္းအစပိုင္းကတည္းက ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ခဲ့လွ်င္ ယခုကဲ့သို႔ အျဖစ္အပ်က္ဆိုးမ်ိဳးကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ခဲ့မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရသည္ မည္သည့္ အခါကမွ် မိမိလုပ္ရပ္မွားယြင္းမူမ်ားကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ခဲ့ရိုးမရွိ၊ မိမိလုပ္သမွ် အမွန္၊ သူမ်ားလုပ္သည္မွန္သမွ် အမွား၊ သူ႔အားကန္႔ကြက္ခဲ့လွ်င္လည္း ရႏ္ၿငိဳးဖြဲ႔၍ တံု႔ျပန္တတ္သည္။

ဗုဒၶတရားေတာ္တြင္ ေမတၱာပို႔၊ ပရိတ္ရြတ္ဆိုိသည္မွာ မဂၤလာတစ္ပါး မဟုတ္ပါလား။ ပရိတ္ ရြတ္ဆိုမူမ်ားကိုပင္ သည္းခံႏိုင္စြမ္း မရွိေသာ သူမ်ားသည္က အျခားမဟုတ္၊ မေကာင္းဆိုးရြားမ်ားပင ္မဟုတ္ပါေလာ။ ျမန္မာတို႔သည္ ဟိုးယခင္အခ်ိန္မ်ားမွစ၍ ႏွစ္သစ္ကူးအခါသမယ အခ်ိန္မ်ား၌ မဂၤလာယူျခင္း၊ ေဘးအႏၱရာယ္ ကင္းေ၀းေစျခင္း အက်ိဳးငွာ ပရိတ္ရြတ္ေမတၱာပို႔သၾကသည္ကို မဂၤလာ တစ္ပါးအျဖစ္ခံယူျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မူးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ အေပါင္းအပါတို႔မွာေတာ့ ထိုသို႔ပရိတ္ရြတ္ဖတ္သရဇၨာယ္မူကိုပင္လွ်င္ သည္းခံႏိုင္စြမး္မရွိ၊ သံဃာေတာ္မ်ားမွ ျပည္သူမ်ား၌ အက်ိဳး၊ တိုင္းျပည္သာယာ၀ေျပာေစေရးအက်ိဳးငွာ ေမတၱာေရွ႕ထား၍ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ႏီိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်ဆင္းေရး တို႔သာေတာင္းဆိုခဲ့ၾကၿပီး၊ စစ္အုပ္စုအာဏာစြန္႔လႊတ္ေရးဆိုသည့္ စကားလံုး လံုး၀မပါ၀င္ေပ။ ထိုသည္ကိုပင္ ရက္စက္စြာျပဳရက္ၾကေပသည္။

“လက္ေတြ႔ လက္ေတြ႔”

ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစု ယံုၾကည္ထားသည္မွာ မိမိျပဳလုပ္ခဲ့ေသာေကာင္းမူကုသိုလ္ (ကံ)အလုပ္၊ မေကာင္းမူျပဳလုပ္ခဲ့ေသာအလုပ္ အကုသိုလ္(ကံ) ကို၊ ေနာင္ဘ၀မကူးခင္ လက္ေတြ႔ (ပစၥဳပၸါန္)ကာလႏွင့္ ေနာင္ဘ၀မ်ား၌ ခံစားရမည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ ထိုသို႔ယံုၾကည္ထားသည့္ အတိုင္းလည္းလက္ေတြ႔ ဘ၀တြင္ အက်ိဳးသက္ ေရာက္မူမ်ားရွိေၾကာင္း သက္ေသမ်ားလည္းရွိသည္။

UNESCO (ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ ယဥ္ေက်းမူအဖြဲ႔အစည္း) မွ အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းပန္ေနသည့္ၾကားက Afghanistan (အာဖဂန္)တြင္ တာလီဘန္ (Taliban) အစိုးရမွ ကမာၻေရွးေဟာင္း၊ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ႀကီးကို ဒိုင္းနမိုင္းျဖင့္ၿဖိဳခြဲဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည္။ မည္သူမွ မတားဆီးႏိုင္ခဲ့သလို၊ ယခင္ဗုဒၶဘာသာတရားျပန္ပြားခဲ့ရာေနရာ တစ္ခုအား ဖ်က္ဆီးၿပီး၊ မၾကာမီမွာပင္၊ ဖ်က္ဆီးခဲ့သူမ်ား အတိဒုကၡေရာက္ခံရသည္။ တာလီဘန္အစိုးရ ျပဳတ္က်ခဲ့ရသည္။ ေသြးထြက္သံယိုမူမ်ားျဖင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယခင္ကဘုန္းမီးေနလတန္ခိုးႀကီးခဲ့ေသာ ဦးေန၀င္းသည္လည္း သူအင္မတန္မွ ခ်စ္လွစြာ ေသာသား၊ သမီး၊ ေျမး၊ ျမစ္မ်ားကို သူကိုယ္တိုင္ ေျမေတာက္ေျမွာက္ေပးခဲ့သည္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္မ်ားျဖင့္ ထိန္းသိမ္းၿပီး မ်ားမၾကာမွီမွာပင္ ထိုစိတ္ႏွင့္ပင္ အနိစၥသေဘာႏွင့္ ကိစၥေခ်ာခဲ့ရသည့္ အျပင္ မထင္မရွားျဖင့္ေသဆံုးခဲ့ရရွာသည္။

၈၈ ကာလအတြင္း ေက်ာင္းသားမ်ားကို လူမဆန္စြာပစ္သက္ရန္ အမိန္႔ေပးခဲ့ေသာ သမၼတဦးစိန္လြင္သည္ လည္း မိမိ၏ေနာက္ဆံုးခရီးတြင္ ေကာင္းမြန္စြာ ဘ၀ကူးမေကာင္းခဲ့ရရွာေပ။ တပ္မေတာ္စစ္ေဆးရံု၏ အထူးၾကည့္ရူ႕ ေစာင့္ေရွာက္ရေသာ အခန္းတြင္ အျခားေသာ သကႀ္ကီးရြယ္အိုမ်ားႏွင့္ရွိစဥ္ အသက္ထြက္ခါနီး အခ်ိန္ထိ ကေယာင္ကတမ္းျဖင့္ “ဟိုမွာေက်ာင္းသားေတြ ပစ္ပစ္” ဟု မၾကာခဏေအာ္ရင္း ဘ၀ကူးေျပာင္းခဲ့ရရွာသည္။

ဘုရားေဟာတရားေတာ္အရဆိုလွ်င္ မိမိ၏ ေနာက္ဆံုး ဘ၀ကူးေျပာင္းခ်ိန္သည္ အေရးႀကီးသည္ဟုဆိုသည္။ ဦးစိန္လြင္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ မိမိေသဆံုးခါနီးအခ်ိန္ထိသူတစ္ပါးအေပၚ သက္ျဖတ္ေစလိုေသာ စိတ္ျဖင့္ဘ၀ကူး ေျပာင္းသြားခဲ့ရသည့္ အျဖစ္ကို ၾကည့္လွ်င္ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္အပါယ္ငရဲ၌ မည္မွ်ခံစားေနရမည္နည္း။ ယံုမွားသံသယရွိစရာမလိုပါ။
(မွတ္ခ်က္၊ ဦးစိန္လြင္၏ ေနာက္ဆံုးအေျခအေနကို ထုိအခ်ိန္က ဦးစိန္လြင္ႏွင့္ တခန္းထဲေနခဲ့သူ မိသားစု၀င္ မ်ား၏ သတင္းမွတ္တမ္းအားကိုးကားပါသည္။)

“လက္ေတြ႔ လက္ေတြ႔”

၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ မႏၱေလးသံဃာေတာ္မ်ားကို သက္ျဖတ္ခဲ့သူမ်ား ျပည္သူလူထုကို ႏွိပ္စက္ကလူျပဳခဲ့သူမ်ား မည္သူေကာင္းစားေနခဲ့သနည္း၊၊
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေမာင္တစ္ေယာက္ “တပည့္ေတာ္ကံ ကံစြမ္းအက်ိဳးကို ယံုၾကည္ပါတယ္ဘုရား ” ဟုမိန္႔ဆိုခဲ့သည္အတိုင္း၊ က်န္းမာသန္စြမ္းေနေသာဘ၀မွ ရုတ္တရက္ဆိုသလိုစိတ္ေရာဂါ ေ၀ဒနာခံစားေနရၿပီး မင္းစည္းစိမ္မ်ားကို ခြာေရွာင္၍ လူ႔ဘ၀မွ နာမည္ပ်က္ျဖင့္ စြန္႔ခြာခဲ့ရသည္။

န၀တအတြင္းေရးမူ(၂) ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး၊ ယခင္အမွတ္ ၄ စစ္ေဒသမူးအျဖစ္ ရန္ကုန္တိုင္း၌ ျပည္သူလူထုအား ႏွိပ္စက္မူျပဳခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ိဳပ္လြန္းေမာင္သည္လည္းေကာင္း၊ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် လုပ္ႀကံသက္ျဖတ္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ၄င္းတို႔သံဃာေတာ္မ်ား ျပည္သူမ်ားကိုျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ကံက ယခုပင္အက်ိဳးေပးၿပီး ဥပေစၥဒကကံ (အေသဆိုိးႏွင့္ ရဟတ္ယာဥ္) ပ်က္က်၍ ေသဆံုးခဲ့ရသည္။

“ေလာက၌ မိမိျပဳလုပ္ေသာကံ(အလုပ္)သည္ ယခု (ပစၥဳပၸါန္)၌ခ်က္ခ်င္း ပင္ အက်ိဳးေပးပါသည္”

စစ္အစိုးရလက္ထက္မည္သူမွ် မယွဥ္ႏိုင္ေအာင္ တန္ခိုးအာဏာႀကီးထြားခဲ့သူ တစ္ဦးအျဖစ္ တည္ရွိခဲ့သည့္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔သည္ပင္လွ်င္ ယေန႔အခ်ိန္အခါ၌ သူကိုယ္တိုင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀ျဖင့္ အက်ဥ္းစံဘ၀ကို ေရာက္ရွိေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္က ျပည္သူလူထုမ်ားအား ေထာင္ခ် ႏွိပ္စက္မူျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ သူတစ္ေယာက္ ယခုအခ်ိန္ခါမွာေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ကံရဲ႕အက်ိဳးေက်းဇူးကို လက္ေတြ႔ ခံစားေနရေပၿပီ မဟုတ္ပါလား။

ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းတြင္ စီမံကြပ္ကဲ၍ ေသြးရွင္းရွင္းထြက္ လူသက္ပဲြမ်ားကို စီမံကြပ္ကဲခဲ့သူအျဖစ္ နာမည္ရ ခဲ့သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးစိုး၀င္း တစ္ေယာက္မွာလည္း စစ္တပ္က၄င္းအား အလိုရွိေနသည္တိုင္ေအာင္ ေသြးကင္ဆာျဖင့္ မိမိ၏စည္းစိမ္အေဆာင္အေယာင္၊ အသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားကို မခံစားႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေသမင္းေခၚရာေနာက္သို႔ ခပ္ျမန္ျမန္လိုက္ခဲ့ရရွာသည္။ မည္သူတားႏိုင္ခဲ့သလဲ။

“သူတစ္ပါးကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ကံ ကုိယ့္တစ္ဖန္ျပန္လည္ခံရေခ်သည္တကား”

အထက္ပါလူပုဂိၢဳလ္အခ်ိဳ႕ ျပဳလုပ္ခ်က္မ်ားကို ၾကည့္ရႈၿပီးသံေ၀ဂပြားမ်ားသင့္ပါသည္။

ဦးသန္းေရႊႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ

ဦးသန္းေရႊသည္ ဗုဒၶဘာသာကို Propaganda (၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရး) ေလာကီအေရးအတြက္ကိုး ကြယ္ယံုၾကည္သူတစ္ဦး သက္သက္သာျဖစ္ပါသည္။ အမ်ားအျမင္ေကာင္းေစရန္ ဆန္၊ဆီ၊ဆား လူဒါန္းျခင္း၊ အခါႀကီးရကႀကီးမ်ား၌ သံဃာေတာ္အား ဆြမ္းကပ္၊ ထီးတင္ျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ေနသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ သူ၏ ေလာကီေရးရာမ်ား အဆင္ေျပေစေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံ၏ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရး၊ အမ်ားအျမင္၌ ဘုရားတည္ ေက်ာင္းေဆာက္ လူအၾကည္ညိဳ ပုဂၢိဳလ္၊ အမ်ားလက္ဦးခ်ီကန္ေတာ့ခံ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ရန္ဖန္တီးအသံုးခ်ေနျခင္းျဖစ္သည္။

ကုလသမဂၢယဥ္ေက်းမူႏွင့္သိပၸံအဖြဲ႔အစည္း (UNESCO) ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာဗိသုကာ ပညာရွင္မ်ားမွ ေျပာဆိုေနသည့္ၾကားမွ မည္သူ႔ေျပာဆိုမူမွ် ဂရုမစိုက္ပဲ ေဒၚလာေငြရရွိေရးကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး၊ ပုဂံေရွးေဟာင္းဘုရား မ်ားအား အသစ္တည္ေဆာက္ျပစ္ျခင္း၊ မလိုအပ္ပဲ နန္းျမင့္ ေမွ်ာ္စင္တည္ေဆာက္ျခင္းျဖင့္ ေရွးေဟာင္းဗုဒၶ ယဥ္ေက်းမူ အေမြအႏွစ္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည္။ ထိုမွ်တင္မကေသး၊ မိမိႏိုင္ငံတြင္ ဖ်က္ဆီး၍ အားမရေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဂါယာ ေဗာဓိပင္ေျခရင္းတြင္ ေၾကးသြန္းဘုရားတစ္ဆူ ၄င္းတို႔မိသားစုအမည္ျဖင့္ တည္ထားေစခဲ့သည္။

သေဘာရုိးသက္သက္ျဖင့္ တည္ထားကုိးကြယ္လွ်င္ သာဓုအႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚမည္မွာအမွန္ပါ။ (အဆိုး ျမင္၀ါဒီတဦးမဟုတ္ပါ။) သုိ႔ေသာ္ အျခားေနရာမ်ားတြင္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားျပဳ လုပ္ငန္းရွိပါလွ်က္

ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္မ်ား ထိမ္းသိမ္းထားရွိရာေနရာတြင္ အေဆာက္အဦးအသစ္မ်ားျဖင့္ အမ်ားအျမင္ ေရာေထြးေအာင္ျပဳလုပ္ခဲ့သည္၊ မိမိ၏ ဂုဏ္က်က္သေရ ေက်ာ္ေဇာေရးအတြက္ လဴဒါန္းျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္ဟု အမ်ားကယူဆၾကသည္။

သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဘာသာတရားကို ကိုးကြယ္ရာ၌လည္း မိမိ၏ အာဏာတည္ၿမဲေရးအတြက္ ကိုးကြယ္ ျခင္းက နံပါတ္တစ္ေနရာတြင္ ယူထားသည္။ ဥပမာတစ္ခုျပရလွ်င္ မႏၱေလးတိုင္းမံုရြာၿမဳိ႕နားတြင္ ေနထိုင္သီတင္းသံုးခဲ့ ေသာ ေဗာဓိတစ္ေထာင္ဆရာေတာ္ႀကီးထံ အႀကိမ္ႀကိမ္သြားေရာက္၍ မိမိ၏ မိသားစုေရး၊ ရာထူးအာဏာ တည္တံ့ ေစေသာအက်ိဳးငွာ ရည္ရြယ္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴး ႀကီးကိုယ္တိုင္တဖံု၊ တိုင္းမွဴး လွျမင့္ေဆြ၊ ယခုေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲျမင့္(မႏၱေလးတိုင္း) တို႔အား လႊတ္၍ ယၾတာယူျခင္း၊ ဓာတ္ရိုက္ဓာတ္ဆင္လုပ္ျခင္းမ်ား၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ျပဳလုပ္ ခဲ့သည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေနၿပီး မိမိေမြးထားေသာ သားႀကီးမွာ ဆိုးသြမ္းဆံုးမႈ မႏိုင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးအသက္ထင္ရွားရွိေနစဥ္ အတြင္းသြားေရာက္ပူေဆြး ၍သာသနေဘာင္သို႔ ကတံုးတံုး၍ ရက္ပိုင္းသာသနေဘာင္ ၀င္ေစခဲ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသည္ တရားနာယူသည္၊ ဥပုဒ္ေဆာင္၀င္သည္၊ အသက္ေဘးမဲ့ေပးသည္၊ တရားထုိင္သည္ စသည့္အလုပ္မ်ားႏွင့္ ပက္သက္၍ သူႏွင့္ နီးစပ္ေသာ အသိုင္းအ၀ိုင္းၾကားတြင္ တစ္ခါမွ် မၾကားသိဖူးပါ။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသည္ ယၾတာေခ်၊ ဓာတ္လံုးေရေသာက္၊ ဟိုဟာလုပ္ ဒီဟာလုပ္ဆိုေသာ ေလာကီေရးရာမ်ားႏွင့္သာ အလုပ္မ်ားေနေသာ ဗုဒၶဘာသာအမည္ခံ တစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ မိသားစုကို အျပင္ပန္းၾကည့္လွ်င္ေတာ့ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္းျဖင့္ရွိေနၾကသည္ဟု ထင္ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ အမွန္တကယ္မွာေတာ့ အတြင္းသႏာၱန္စိတ္မ်ားအတြင္း၌ ေၾကာက္ရြံျခင္း၊ စိတ္ေသာကေရာက္ျခင္း၊ တစ္စံုတေယာက္မွ လုပ္ႀကံမူကို စိုးရိမ္ေနျခင္း၊ စသည့္ေဒါသ ေမာဟမ်ားျဖင့္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ခံစားေနရမည္မွာ မုခ်အမွန္ပဲ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

က်ေနာ္ေနာက္ဆံုးတင္ျပလိုသည္မွာ သံဃာေတာ္မ်ားက ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သမူကို ရက္ရက္စက္စက္ စစ္ေျမျပင္၌ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ရေသာ ရန္သူမ်ားကဲ့သို႔ ဆက္ဆံ၍ ရုတ္ရင္းၾကမ္းတမ္းစြာ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ မူမ်ားကို ယခုဘ၀မကူးခင္ပင္ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္သင့္ေပသည္။ သို႔မဟုတ္ က်ေနာ္အထက္မွာ တင္ျပခဲ့ေသာ ကံ၏အက်ိဳးေပးမူမ်ားသည္ မျမင္ႏိုင္ေသာ မနက္ဖန္ရက္မ်ားတြင္ မည္သည့္ေဘးဥပဒ္ဆိုးႏွင့္ႀကံဳေတြ႔ရမည္ဆိုေသာ အခ်က္မွာ ေသခ်ာေနေပေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္ေျပာဆိုလိုသည္မွာေတာင္းပန္သည္ အေလ်ာ့ေပးသည္ဆိုသည့္စကားမ်ားကုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးႏွင္ အေပါင္းအပါမ်ားက အရႈံးေပးရသည္ဟု ထင္ျမင္ၿပီး၊ တီေကာင္အား ဆားႏွင့္တို႔ သလို ေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကသည္ဟု ထင္မိပါသည္။ အမွန္တကယ္မွာေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္းတြင္ အျပစ္ႏွင့္မကင္းႏိုင္ၾကပါ။ စင္းလံုးေခ်ာ လူသားရယ္လို႔ ဤကမာၻေျမႀကီးမွာ မရွိပါ။ ျမတ္ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ ဒုကၡရစရိယာတရားကို (၆)ႏွစ္ၾကာ ဥရုေ၀လေတာမွာ က်င့္ႀကံခဲ့ၿပီး၊ ထိုက်င့္စဥ္သည္ မွားယြင္းေၾကာင္းသိရွိဆင္ျခင္မိလွ်င္ ထိုက်င့္စဥ္ကို စြန္႔ခြာ၍ က်င့္စဥ္အမွန္ကို ေရြးခ်ယ္ရွာေဖြေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုဥပမာကိုယူကာ မိမိျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ မွားယြင္းသည့္ အျပဳအမူ၊ အက်င့္အႀကံကို အသိတရားရွိရွိျဖင့္ အခ်န္မဆိုင္းဘဲ ျပဳျပင္သြားဖို႔လိုအပ္ပါသည္။

စစ္အစိုးရရုပ္ျမင္သံၾကားမ်ားမွ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ထုတ္လႊင့္ျပသခဲ့ေသာ ဒါရိုက္တာဦးသုခရိုက္ကူး တင္ဆက္ျပသခဲ့သည့္ “ရဟန္းစားေသာဆြမ္းတနပ္” ဇာတ္လမ္းထဲကလို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္ ရဟန္းသံဃာေတာ္အား မွားယြင္းရိုက္ႏွက္ေသြးထြက္ေစခဲ့ေသာ ေက်ာက္ေသြးဆရာ မဏိဂါရသည္ ငရဲျပည္သို႔လားခဲ့ရသည္ ဟု ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။

အပါယ္ငရဲသို႔ မေရာက္ေစရန္ႏွင့္ ဆိုးက်ိဳးအျပစ္မ်ားမက သက္သာေစရန္အတြက္ အေကာင္းဆုံုးယၾတာကေတာ့ “ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားကို မိမိတို႔ျပဳလုပ္ခဲ့မိေသာ ကာယကံေျမာက္၊ ၀စီကံ ေျမာက္၊ မေနာကံေျမာက္ က်ဴးလြန္မူမ်ားကို ကာယကံရွင္မ်ား ေက်နပ္သည္အထိ ေတာင္းပန္အပ္ေပသည္။ သို႔မဟုတ္ပါက မိမိျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံသည္ မၾကာမီအခ်ိန္မွာပင္ ျပန္လည္၍ ခံစားရပါမွာ မလြဲဧကန္ မုခ်ျဖစ္ပါေၾကာင္း မည္သူယံုၾကည္၊ မယံုၾကည္ က်ေနာ္ယံုၾကည္မိပါသည္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ (မတည္ျမဲျခင္း၊ ဆင္ရဲျခင္း၊ အၿမဲမရိွျခင္း) တရားကို ေဟာထားခဲ့သည္။ နအဖ စစ္အစိုးရသည္ (အတၱ)တည္ၿမဲျခင္း၊ တရားကို ရုပ္ပိုင္း၊ စိတ္ပိုင္း၊ လူအား၊ ေငြအားမ်ားျဖင့္ မရရေအာင္ ေဖာ္က်ဴးေနသည္။ မည္သည့္တရားကအမွန္ျဖစ္သနည္း၊ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားပဲ ဆက္လက္ေစာင့္ၾကည့္ၾကေစလိုပါသည္။
“သတၱ၀ါမ်ား၏ အက်ိဳးေက်းဇူးကို ေရွးရႈၿပီး အသက္ေပးပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားခဲ့ေသာ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားအား ၾကည္ညိဳရွိခိုးကန္ေတာ့လိုက္ပါသည္၊”

ေနလင္း
လူရွင္သခၤ်ဳိင္းမ်ားအေျကာင္းစာအုပ္ေရးသားျပဳစုခဲ့သူ
(၂၅။၁၁။၂၀၀၇)

Diplomat: Suu Kyi meets with govt

Pro-democracy leader Aung San Suu Kyi — under house arrest for 12 of the last 18 years — met for about one hour with a Myanmar government official Thursday; 25 October 2007; afternoon, a diplomat said.

Suu Kyi, a Nobel peace laureate, was driven a few minutes from her home to a government guest house, where she held talks with newly appointed liaison minister, Aung Kyi. The information came from a diplomat who did not want to be identified for political reasons.

A retired major general, Aung Kyi was appointed to the post on Oct. 8 to hold talks with Suu Kyi.

It is not clear if this is Suu Kyi's first meeting with Aung Kyi.

His exact duties have not been detailed, but it appeared Aung Kyi would coordinate all of Suu Kyi's contacts with both the regime and the United Nations, which is seeking to end the political deadlock between democracy advocates and the junta.

Myanmar's government has been strongly criticized for sending troops to quash peaceful protests in late September. The military junta said 10 people were killed, but diplomats and dissidents say the death toll is likely much higher. Thousands were arrested, and the hunt for participants is reportedly continuing.

Meanwhile, a U.N. envoy met Chinese officials for a second day of talks Thursday to push Beijing to do more to get Myanmar's military junta to stop its crackdown on pro-democracy protests.

Making his fifth stop in a six-nation tour, Ibrahim Gambari met Vice Foreign Minister Wang Yi a day after Assistant Foreign Minister He Yafei expressed backing for the U.N. envoy's efforts.

"We will continue to support you in playing a constructive role in finding a peaceful resolution in Myanmar," Wang said before the two began their closed-door talks.

China — a political partner of Myanmar's junta and one of its top trading partners — has joined U.N. Security Council members in criticizing the crackdown and has nudged the junta to talk with Gambari. But it also has blocked the Security Council from imposing sanctions or taking stronger action.

Myanmar's military has ruled the country since 1962. The current junta took power in 1988 after crushing the democracy movement led by Suu Kyi. In 1990, it refused to hand over power when Suu Kyi's party won a landslide election victory.

ဒီမို ဂၝထာ ၃ ပုဒ္

ငရဲ လားခ်င္
စစ္ထဲ ၀င္။

ကုသိုလ္ယူ
ေက်ာ္သူနဲ႔ တိုင္ပင္။


ေၾကာက္ေမႊးပါ
ဇာဂနာနဲ႔ ႏႈတ္


တေန႔ ၃ ခါ
ရြတ္ဆိုပါ
ဂါထာ ဤ ၃ ပုဒ္။

ေမာင္စၾမ္းရည္
၂၀၀၇ ေအာက္တိုဘာ ၁၆

The following list of Burmese regime figures and supporters is subject to financial sanctions as administered by the RBA (refer to RBA Media Release No. 2007-19, 24 October 2007).

see detail

Free ASSK

Her father is Aung San

Her courage is un-sung

Her life’s a sacrifice

For Democracy – the price

To Burma, freedom she will bring

Of her heroism we sing

Her people need her now

Action is her vow

Daw Aung San Suu Kyi

We want her free

Doug Siva (22 Oct 2007)

စက္တင္ဘာေတာ္လွန္ေရး၊ အငတ္ေဘးနဲ႔ နအဖတို႔ လိမ္လည္မႈမ်ား

ယခုတေလာ ေတာ္ေတာ္ေလး အေျပာမ်ားေနတာက နအဖက သူေတာ္ေကာင္းပံုစံနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးလို႔ သူတို႔က ေတာင္းဆိုထားတာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လက္မခံေတာ့သေယာင္၊ တိုင္းျပည္မွာ သူတို႔ေလာက္ အရာရာကို သေဘာထားႀကီးစြာ ဆက္ဆံတဲ့သူမရွိ သေယာင္ လုပ္ျပေနတာမ်ား၊ ၾကားရသူအဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းၿပီး သူတို႔ရဲ႕ အရွက္မရွိတဲ့ သတင္းေတြကို ဖတ္ရ၊ နားေထာင္ရတာ နအဖ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ သူတို႔အစား ရွက္မိပါတယ္။ (နအဖေတြ မရွက္တတ္တာကေတာ့ အစကတည္းက သိပါတယ္။)

နအဖနဲ႔ အတူ ျမတ္ခိုင္ဆိုတဲ့ လူကလည္း လွ်က္တစ္ျပတ္ဆိုၿပီး အရွက္မရွိလုပ္ေနတာေတြလည္း ေတြ႔ရပါေသးတယ္။ ေသရင္ ၿပီးၿပီဆိုတဲ့ ျမတ္ခိုင္တစ္ေယာက္ ေငြၾကာရံက ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီးကို သြားဖူးၿပီး သူ႔ အရွက္ျပတ္တဲ့ ဂ်ာနယ္မွာ အခ်ပ္ပိုဆိုၿပီး ျပည္သူေတြကို ေစတနာနဲ႔ ေငြၾကာရံ ဆရာေတာ္ႀကီးကို ဖူးဖို႔ လုပ္ေပးထားတာ သူမို႔လို႔ မ်က္ႏွာေျပာင္ တိုက္ရဲတယ္။ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ေသရင္ၿပီးၿပီ အယူ၀ါဒ ဘာဆိုင္တာမွတ္လို႔။

ဒီမိုကေရစီ မရရင္ ၿမိဳ႔ေတာ္ ခန္းမေရွ႕မွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဓါတ္ဆီေလာင္း မီးရႈိ႕ သတ္ေသ ျပမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးကလည္း သံဃာေတာ္ေတြက ျပည္သူေတြရဲ႕ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးကို ေတာင္းဆိုတဲ့ တစ္ပြဲလံုး၊ သံဃာေတြ အသတ္ခံေနရတဲ့ တခ်ိန္လံုး ၿငိမ္ေနၿပီးမွ အခုမွ ႏွစ္ဖက္လံုးက မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ရွိတယ္ဆိုၿပီး သံဃာေတြ နအဖ လက္ခ်က္နဲ႔ ေသနတ္စာမိၿပီး ပ်ံလြန္ေတာ္ မူခဲ့ရတာကို အတိတ္ေမ့သလို ေမ့ျပေနပါေသးတယ္။ မဆလ တစ္ေခတ္လံုး တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ျပခဲ့ၿပီးၿပီ၊ အခုလည္း နအဖအခ်ိန္အထိ လိုက္ခ်စ္ျပေနေသးတာလားမသိ။ သူတိုင္းျပည္ ခ်စ္ပံုကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြအားလံုးအတြက္ ရင္ေလးစရာပါပဲ။

ဖမ္းတာခံထားရၿပီး အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ အေၾကာင္းျပန္သင့္ပါတယ္ဆိုပဲ။ ေျပာတတ္လိုက္တာကြယ္လို႔ မွတ္ခ်က္ ေပးရမလို နအဖ ေဆာင္းပါးရွင္ေတြရဲ႕ ေတာ္ခ်က္က ကမ္းကုန္ပဲ။ မၾကာခင္ကပဲ ေျပာသြားတာရွိေသးတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား မရွိပါဘူးတဲ့။

လိမ္လိုက္တဲ့ ေထာက္ခံပြဲေတြကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေနရာအႏွံ၊ ျပည္သူေတြကို ဒီလိုနည္းနဲ႔ ဒုကၡေပးၿပီး ႏိုင္ငံတကာကို မ်က္လွည့္ ျပဖို႔ ႀကိဳးစားတာေတြ ရပ္လိုက္ပါေတာ့။ ျပည္သူေတြ ပင္ပန္းပါတယ္။ ဘယ္ႏိုင္ငံကမွလည္း မယံုပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔က ႏိုင္ငံေရးဆိုၿပီး လုပ္လာတာ ၁၉ ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံေတြက ေခါင္းေဆာင္းေတြက ႏိုင္ငံေရး လုပ္လာတာ ႏွစ္ေပါင္း ရာခ်ီေနပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႔ မေတာ္တေခါက္ ႏိုင္ငံေရး ဦးေႏွာက္ေလးေတြနဲ႔ လိမ္ေနတာ မရွက္ၾကဘူးလား။ ၅ ႏွစ္သား ကေလးက လူႀကီးတစ္ေယာက္ကို လက္ထဲမွာ အေၾကြေစ့ ဖြက္ၿပီး ဘယ္မွာလဲ ေမးတာကို၊ လူႀကီးက ကေလးေပ်ာ္ေအာင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး မရွိတဲ့ ဘက္ကို ေရြးျပလိုက္တာကို `ငါ့ကိုယ္ ငါ ဟုတ္လွၿပီ ထင္မေနပါနဲ႔´။

ခင္ဗ်ားတို႔က ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲလို႔ လမ္းေပၚထြက္ၿပီး ဆႏၵျပတာကို ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲ႕ရတဲ့ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းတဲ့ အေျဖတစ္ခုနဲ႔ ထြက္မလာပဲ ၾကံဖြတ္ေတြ၊ စြမ္းအားရွင္ေတြ၊ ၀ါးရင္း ဒုတ္ေတြ ေခ်ာဆြဲထားတဲ့ ဒိုင္နာ ကားေတြနဲ႔ ထြက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ တိုင္းျပည္ဘာသာသာသနာ ေကာင္းစားေရး လိုလားတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြက ေမတၱာထားဖို႔၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေျဖရင္းဖို႔ ေျပာတာကို စစ္တပ္က ေသနတ္ေတြနဲ႔ ေျဖရွင္းလိုက္ရံုနဲ႔ ဒီျပႆနာေတြ ေအးခ်မ္းသြားမယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ နအဖေတြထင္ေနလား။

ေသနတ္နဲ႔ ရွင္းလိုက္လို႔ ၿငိမ္သြားတဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေထြေထြ စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းနဲ႔ အငတ္ေဘးက ကပ္လိုက္လာတာကို ခင္ဗ်ားတို႔ မသိႏိုင္တာပဲလား၊ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလား မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး။ ျပည္သူေတြ စီးပြားက်ပ္တည္းတဲ့ ျပႆနာကို ခင္ဗ်ားတို႔ အခု အထိ မေျဖရွင္းေသးဘူး၊ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးဘူး။ သံဃာေတြသတ္၊ လူေတြ သတ္လိုက္တာပဲ ခင္ဗ်ားတို႔မွာ နာမည္ဆိုးတိုးလာတယ္။

ခင္ဗ်ားတို႔ ထင္ေနသလို ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဖမ္း၊ လူေတြကို သတ္လိုက္ရံုနဲ႔ တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းသြားမယ္ ခင္ဗ်ားတို႔ နအဖေတြ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္လို႔ ရမယ္ ထင္ေနရင္မွားသြားလိမ့္မယ္။ မၾကာခင္ အခ်ိန္ ပိုင္းအတြင္းမွာ မျမင္ရတဲ့ ႀကီးမားတဲ့ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခု တိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ နအဖေတြ ခင္ဗ်ားတို႔သြားရမယ့္ လမ္းကိုသာ အခုတည္းက ေရြးထားေပေတာ့။ အေကာင္းလား အဆိုးလားဆိုတာ၊ ကိုပိုင္လမ္းကို ကိုယ္ေရြးရေတာ့မွာ။

အခု ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာေတာ္လွန္ေရးမွာ သံဃာေတြ ေသြးေျမက်ခဲ့ရတာ၊ ရန္ကုန္က သံဃာေတြနဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ နအဖေတြ ျဖစ္တဲ့ ျပႆနာလို႔ ေတြးထင္ေနၾကလား။ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာက ဒီေတာ္လွန္းေရးႀကီးဟာ ဗုဒၶဘာသာႀကီး တစ္ခုလံုးကို နအဖက စစ္ေၾကျငာလိုက္တဲ့ပြဲပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔လို (၁၉) ႏွစ္ အိုးနင္း ခြက္နင္း တည္ေထာင္လာတဲ့တဲ့ နအဖဆိုတဲ့ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္သမား တစ္စုက ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ တည္ရွိလာခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဘာသာကို ယွဥ္ၿပီး မိုက္ေတာ့မလို႔လား၊ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ၾကဦးေနာ္။

ခင္ဗ်ားတို႔ နအဖေတြ၊ မီဒီယာေတြ ဘယ္လိုပဲ အရွက္မရွိလိမ္ညာေနၾကပါေလ့ေစ ... ျပည္သူေတြက သိတာတစ္ခုပဲ ရွိတယ္၊ ေစတနာ အမွန္နဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ေကာင္းစားေစခ်င္ရင္ ၁၉ ႏွစ္ မၾကာဘူး၊ သံဃာေတာ္ေတြကို မသတ္ဘူး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည့္နဲ႔ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔ကို ဖမ္းမထားဘူး။ အဲဒါ ေသခ်ာတဲ့ အခ်က္ေတြပဲ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ခၽြင္းခ်က္ မရွိ မလႊတ္ေပးေသးသ၍ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး၊ တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေရး ေအာ္ေနတာေတြကို ဘာမွ ေတြးစရာ မလိုပဲ လံုး၀ မယံုဘူးဆိုတာပါပဲ ခင္ဗ်ာ။

Ko htay Kywe (or) True leader behind 2007 september revolution in burma

If you would like to read clearly, click on it.

Myanmar ends nighttime curfew

Myanmar's junta on Saturday announced the lifting of the nighttime curfew in the country's biggest city Yangon.

The Yangon Division General Administrative Department announced using loudspeakers mounted on trucks that the curfew and a ban on gatherings of more than five people in Yangon had been lifted.

A Statement by the Asian Human Rights Commission

BURMA: Torture and inhuman treatment of detained protestors

The numbers of persons and Buddhist monks and nuns who have been taken into custody in Burma during recent days remains unknown. This is largely because none of them have been taken in accordance with any law. There has not even been the pretence of law as normally exists in Burma.

Hundreds have been rounded up from in and around protest sites, and in virtually every township of Rangoon there are reports of persons having left their homes in the morning who have not come back at night. But many more have been taken directly from their houses and offices around the country, especially members of the National League for Democracy, lawyers and human rights defenders. Those taking people away have included soldiers, police, local council officials, members of the quasi-government Union Solidarity and Development Association and government-organised Swan-arshin gangs, and others. For the most part, where they are being detained and what is likely to happen to them also remains unknown: thus the Asian Human Rights Commission (AHRC) has said that these persons should be treated as forcibly disappeared until shown otherwise, and their removal be treated as abduction rather than arrest.

There are already reports emerging of torture and inhuman treatment of these detainees. At least one witness at the Government Technological Institute, where hundreds of monks are reportedly being held, having been disrobed, said that he saw a soldier whipping a monk with a belt. At least three persons and one monk who were receiving emergency treatment at the Rangoon General Hospital were reportedly removed while still getting medical attention and taken to undisclosed locations. Four detainees taken to Insein Prison after the protests in August were said to have been transferred to the jail hospital where they were kept isolated from other inmates, also having been seriously tortured.

In November 2004 the Thailand-based Association for the Assistance of Political Prisoners (Burma) released a report on the jailing and torture of hundreds of monks after the 1988 protests and the last mass-boycott of the military regime was declared in 1990, and again after a boycott in Kyaukse, upper Burma, during 2003.

Descriptions by monks in that report give a clear indication of what their counterparts will be going through today. According to U Kumuda, who was imprisoned for five years from 1989,

"They forced me to stand on the toes of one foot and to stretch out my arms. They placed very sharp needles in the arch of the foot I stood on. Sometimes, my hands were tied behind my back and I was then kicked and beaten from both in front and behind while being veiled with a plastic bag. They shouted at me, 'Why didn't you live peacefully and luxuriously as a monk? Why did you participate in political movements? That's none of your business.'"

U Kumuda was sent to a forced labour camp in the north of the country where, he alleges, the work on a hydro-electric power plant was under supervision of Japanese engineers. "They noticed us working with iron shackles but they did not ask anything," he said. Throughout his time working at that site, he and the other prisoners were also routinely beaten. Subsequently, he was transferred to work as a porter in civil war area near to Thailand, from where he escaped. "I had not known I would be imprisoned and sent to work as a porter until my death for organising and standing on the side of the people," he concluded.

It is safe to assume that the monks and persons alike who have been taken into detention by illegal methods in Burma during recent days will be subjected to torture and cruel and inhuman treatment. This is incidental to the lack of medical treatment, nutritious and adequate food, hygienic conditions and other aspects of prison life in Burma that have caused former inmates to describe the country's jails system as a living hell, and leave most who survive with permanent physical and psychological damage.

The Asian Human Rights Commission thus reiterates its calls for the international community--and in particular the UN Human Rights Council through its special session on Burma this week--to demand that the government of Burma immediately:

1. Reveal in full the whereabouts and physical circumstances of all detained persons and the remains of all those who have died;

2. Enable the International Committee of the Red Cross (ICRC), concerned United Nations agencies and other relevant agencies to establish centres where incidents of disappearance, torture and extrajudicial killing can be reported, documented and investigated.

3. Show evidence of under what laws and legal procedures all recently-detained persons have been arrested and are being held;

4. Bring all detained persons before courts of law within 24 hours as required by section 61 of the Criminal Procedure Code, and guarantee their personal integrity at all times;

5. Provide detainees with unrestricted access to family members, lawyers and the ICRC;

6. Conduct judicial inquests into the deaths of all persons fired upon or assaulted by security forces, or otherwise killed under unnatural circumstances;

7. Permit access to the country by key United Nations experts, including the Special Rapporteurs on Myanmar, torture, and extrajudicial killings, and members of the Working Groups on arbitrary detention and enforced disappearances; and,

8. Agree to the establishing of a UN observer mission to be dispatched to the country within the shortest possible time, under the auspices of the Secretary General, to prevent further incidents of torture, arbitrary detention, forced disappearance and killing.

In the event that the authorities in Burma fail to comply with these requests--which amount to no more than calls for adherence to domestic standards and little more than the minimum requirements of international law--the AHRC calls for the United Nations and all concerned international and bilateral agencies to review immediately their operations in Burma with a view to withdrawing all non-essential activities until such a time as the government there indicates its willingness to cooperate.

# # #

About AHRC: The Asian Human Rights Commission is a regional non-governmental organisation monitoring and lobbying human rights issues in Asia. The Hong Kong-based group was founded in 1984.

Freedom

Give credit to komyint74,
download (27.1 MB)

Executive Order: Blocking Property and Prohibiting Certain Transactions Related to Burma

By the authority vested in me as President by the Constitution and the laws of the United States of America, including the International Emergency Economic Powers Act (50 U.S.C. 1701 et seq.) (IEEPA), the National Emergencies Act (50 U.S.C. 1601 et seq.), the Burmese Freedom and Democracy Act of 2003 (Public Law 108-61, as amended, 50 U.S.C. 1701 note), and section 301 of title 3, United States Code, and in order to take additional steps with respect to the Government of Burma's continued repression of the democratic opposition in Burma,

I, GEORGE W. BUSH, President of the United States of America, hereby expand the scope of the national emergency declared in Executive Order 13047 of May 20, 1997, and relied upon for additional steps taken in Executive Order 13310 of July 28, 2003, finding that the Government of Burma's continued repression of the democratic opposition in Burma, manifested most recently in the violent response to peaceful demonstrations, the commission of human rights abuses related to political repression, and engagement in public corruption, including by diverting or misusing Burmese public assets or by misusing public authority, constitute an unusual and extraordinary threat to the national security and foreign policy of the United States, and I hereby order:

Section 1. Except to the extent provided in section 203(b)(1), (3), and (4) of IEEPA (50 U.S.C. 1702(b)(1), (3), and (4)), the Trade Sanctions Reform and Export Enhancement Act of 2000 (title IX, Public Law 106–387), or regulations, orders, directives, or licenses that may be issued pursuant to this order, and notwithstanding any contract entered into or any license or permit granted prior to the effective date of this order, all property and interests in property of the following persons that are in the United States, that hereafter come within the United States, or that are or hereafter come within the possession or control of United States persons, including their overseas branches, are blocked and may not be transferred, paid, exported, withdrawn, or otherwise dealt in:

(a) the persons listed in the Annex attached and made a part of this order; and

(b) any person determined by the Secretary of the Treasury, after consultation with the Secretary of State:

(i) to be a senior official of the Government of Burma,

the State Peace and Development Council of Burma, the Union Solidarity and Development Association of Burma, or any successor entity to any of the foregoing;

(ii) to be responsible for, or to have participated in, human rights abuses related to political repression in Burma;

(iii) to be engaged, or to have engaged, in activities facilitating public corruption by senior officials of the Government of Burma;

(iv) to have materially assisted, sponsored, or provided financial, material, logistical, or technical support for, or goods or services in support of, the Government of Burma, the State Peace and Development Council of Burma, the Union Solidarity and Development Association of Burma, any successor entity to any of the foregoing, any senior official of any of the foregoing, or any person whose property and interests in property are blocked pursuant to Executive Order 13310 or section 1(b)(i)-(v) of this order;

(v) to be owned or controlled by, or to have acted or purported to act for or on behalf of, directly or indirectly, any person whose property and interests in property are blocked pursuant to Executive Order 13310 or section 1(b)(i)-(v) of this order; or

(vi) to be a spouse or dependent child of any person whose property and interests in property are blocked pursuant to this order or Executive Order 13310.

Sec. 2. (a) Any transaction by a United States person or within the United States that evades or avoids, has the purpose of evading or avoiding, or attempts to violate any of the prohibitions set forth in this order is prohibited.

(b) Any conspiracy formed to violate any of the prohibitions set forth in this order is prohibited.

Sec. 3. For purposes of this order:

(a) the term "person" means an individual or entity;

(b) the term "entity" means a partnership, association, trust, joint venture, corporation, group, subgroup, or other organization;

(c) the term "United States person" means any United States citizen, permanent resident alien, entity organized under the laws of the United States or any jurisdiction within the United States (including foreign branches), or any person in the United States; and

(d) the term "Government of Burma" means the Government of Burma (sometimes referred to as Myanmar), its agencies, instrumentalities and controlled entities, and the Central Bank of Burma.

Sec. 4. I hereby determine that the making of donations

of the type specified in section 203(b)(2) of IEEPA (50 U.S.C. 1702(b)(2)) by, to, or for the benefit of, persons whose property and interests in property are blocked pursuant to section 1 of this order would seriously impair my ability to deal with the national emergency declared in Executive Order 13047, and relied upon for additional steps taken in Executive Order 13310, and expanded in this order, and hereby prohibit such donations as provided by section 1 of this order.

Sec. 5. For those persons whose property and interests in property are blocked pursuant to section 1 of this order who might have a constitutional presence in the United States, I find that because of the ability to transfer funds or other assets instantaneously, prior notice to such persons of measures to be taken pursuant to this order would render these measures ineffectual. I therefore determine that for these measures to be effective in addressing the national emergency declared in Executive Order 13047, and relied upon for additional steps taken in Executive Order 13310, and expanded in this order, there need be no prior notice of a listing or determination made pursuant to this order.

Sec. 6. The Secretary of the Treasury, after consultation with the Secretary of State, is hereby authorized to take such actions, including the promulgation of rules and regulations, and to employ all powers granted to the President by IEEPA and section 4 of the Burmese Freedom and Democracy Act of 2003 as may be necessary to carry out the purposes of this order. The Secretary of the Treasury may redelegate any of these functions to other officers and agencies of the United States Government consistent with applicable law. All agencies of the United States Government are hereby directed to take all appropriate measures within their authority to carry out the provisions of this order.

Sec. 7. The Secretary of the Treasury, after consultation with the Secretary of State, is authorized to determine, subsequent to the effective date of this order, that circumstances no longer warrant inclusion of a person in the Annex to this order and that the property and interests in property of that person are therefore no longer blocked pursuant to section 1 of this order.

Sec. 8. Nothing in this order is intended to affect the continued effectiveness of any rules, regulations, orders, licenses, or other forms of administrative action issued, taken, or continued in effect heretofore or hereafter under 31 C.F.R. chapter V, except as expressly terminated, modified, or suspended by or pursuant to this order.

Sec. 9. This order is not intended to, and does not, create any right or benefit, substantive or procedural, enforceable at law or in equity by any party against the United States, its departments, agencies, instrumentalities, or entities, its officers or employees, or any other person.

Sec. 10. This order is effective at 12:01 a.m. eastern daylight time on October 19, 2007.

GEORGE W. BUSH

THE WHITE HOUSE,

October 18, 2007

Burma Needs To Fight For Its Own Freedom

By Bhaskar Dasgupta, The Cheers

Everybody is clutching at straws, bellowing at China, India, ASEAN, Japan, Mongolia, and Nicaragua to do something about Burma. But why would they help and what makes them think that the Burmese Generals will even listen to them? I am a simple man who gets easily confused. So this is the analogous situation as I see it. You have a wife-beater goon living on your street. Recently, you heard the wife screaming and crying in pain from the beating that her husband has was administering to her and has been doing so for the past twenty years. She has been beaten over and over and she has been progressively starved. Now let us follow the analogy.

So you go and ask China to help and go talk to Burma, because China is one of the big chaps. China is another wife-beater beating the hell out of the wife many years ago in Tiananmen Square in the full public gaze. And nobody did anything. And while China no longer beats the wife that much, she is now cowed and busy earning money for China anyway.

Then you have a bunch of other men, who have formed this club called as ASEAN and who themselves are also a bunch of low level wife-beaters. None of them have clean hands and all have slapped around their wives, are drunkards and are self-righteous to boot. In any case, they are weaklings and cannot do anything to help either.

India is another big chap, who used to spend his time bellowing at others to behave, but for the last few decades, has learnt to keep his nose out of other people's business. He doesn't beat his wife, but his wife isn't very happy, she isn't looked after very well either. The couple is very poor, their children are ratty and snot nosed, and India has major issues in his own household. So he is happy to accept couple of bowls of sugar from Burma and sometimes thanks even him for keeping his north eastern children in line.

There is another big chap on the other street called Japan. He buys and sells from Burma and his idea is that if you have constructive discussions with Burma, it will get better. But Burma keeps on taking the money and trading happily, and still beats up his wife.

There is also a big club called the United Nations, which is on the other side of town, and it is mainly a talk shop. The UN sent one of its men to go speak to Burma the wife-beater, but he was given the run around. The UN envoy very briefly saw the battered, bloody and bruised wife, and has now gone back to the UN to report, in triplicate, filed in twenty bureaucratic windows. That report is now buried under zillions of other similar reports. There are also some other big guys in another town, such as the USA and UK. Right now, both are busy and have their hands full. They took action against a few other wife-beaters called as Taliban and Al Qaeda and chased some out of their houses. But they are now trying to get back into these houses and trying to batter Afghanistan again, so the USA/UK are still trying to stop them.

They also removed and hanged another wife-beater called as Saddam Hussein who beat up his wife called Iraq. Now unfortunately, Iraq is getting beaten up by herself, USA/UK and some other husbands who have popped up and laid claims on her. There is another club called Europe, but they are also busy, talking about whom to appoint to talk to other clubs about what to do with Burma.

Right now, a huge number of people in different streets are protesting against Burma, but Burma has barricaded his doors and windows, stopped people from peering inside his house, while continuing to beat his wife and break her bones. What the poor wife actually needs is a policeman to walk in, tell Burma to stop it immediately, otherwise he will get his backside kicked. But without the actual threat of violence against him, he will keep on beating his wife. He gets his food, clothing and drinks anyway (from many of the very same other wife beaters on the street).

It is a very simplistic analogy and I am sure you can poke thousands of holes into it, but who is going to act like the policeman? And more importantly, if you don't have a policeman, why would the wife-beater listen to you? So I am afraid I cannot see anything happening in Burma without that much needed policeman. And when the world ignored the three million dead in Bangladesh, the other millions in Sudan, in Darfur, in Rwanda, in Congo - all those women beaten up, and zilch happened. Remember the last time when three thousand lives were lost and nothing happened?

You know what will work or rather the only thing that can work? A full fledged revolution! An internal revolution, which needs litres of blood to be shed and hundreds and thousands to die. The wife herself has to gather her remaining strength, scrap up her courage to fight back against her abusive husband. She has to pick up her knives and saucepans and refuse to cook the food. She will get beaten more and more. Do not assume this will be a velvet revolution like in Georgia. No way! This will be bloody, gory and full of bloated bodied floating down the rivers. Go for thirty thousand martyrs, or go for three hundred thousand killed. Just how much is your freedom worth?

The poor wife will have her bones broken, but she has to fight back. She should not rely on the neighbours, because they are the same, and this neighbourhood is a nasty place to be in. So forget about outside help, rely on yourself, fight, bite, kick or even murder your husband! That is the only way to win your freedom!
All this to be taken with a grain of piquant salt!

Beijing vice mayor calls boycott linked to Myanmar 'inappropriate and unpopular'

Moves to link China's role in Myanmar to a boycott of next summer's Olympics would be "inappropriate and unpopular," the vice major of Beijing said Friday.

"I believe that any political issue or issues that have nothing to do with the Olympics should not be linked with the Olympic games," Liu Jingmin, who is also a vice president of the Beijing organizing committee, said in a briefing on preparations for the Olympics, which are just under 10 months away.

China's communist government has been criticized for its ties with governments in Sudan and Myanmar, and calls from boycotts have stemmed from business China does with both countries.

"The Chinese government has played a constructive and responsible part in the Myanmar issue," Liu said. "The constructive role by China has been recognized by all. I think the attempt to use this issue as an excuse to boycott the Beijing Olympics is both inappropriate and unpopular."

The recent violence in Myanmar increased calls for China to push its southern neighbor more toward change.

A boycott would be embarrassing to China, but there seems to be little appetite for it with world leaders resistant to the idea.

Liu also said human rights conditions were improving in China as a result of the Olympics. In bidding for the games, Chinese officials said having the games would speed change.

"Indeed I believe that preparations for the Olympics have tremendously boosted the development of human rights in China," Liu said, citing improved living standards and moves to clean up the environment.

"All the preparations for the games will accompany the process of further development in China," he said. "Democracy and human rights in China will also receive a big boost as a result of these preparations."

Liu also promised tight security for the games.

"We are 100 percent sure that we can demonstrate to the world that the 2008 Games in Beijing will be games of safety and security," he said in a wide-ranging, 90-minute news conference.

Liu said a "high-level command and control system" was being set up and he called the planning "thoughtful and meticulous."

"We have carefully analyzed every incident that has occurred in the history of the Olympic games and then we formulated a strategic plan."

He said fans attending major events would be identified by electronic chips in tickets.

Liu said the operating budget for the Olympics had risen by at least 25 percent from the first budget of US$1.6 billion (€1.12 billion), which was submitted during the bid process in 2001. He said the budget had risen to "more than US$2 billion (€1.4 billion)" but said it was still below the US$2.4 billion (€1.68 billion) budget for Athens 2004.

He said the increase was due largely to more spending on security and the rising value of the Chinese currency against its American counterpart.

Liu said construction on 27 of the 37 venues had been completed, with nine more set to be finished by the end of the year.

The exception is the National Stadium — the Bird's Nest — which will be ready in March. The Media Village and Olympic Village will also be completed next year, Liu said.

ျမန္မာျပည္သား တစ္ဦး၏ ရင္ဖြင့္သံ

ဆုတ္လည္းဆူး စားလည္း႐ူး နံရံေ႐ွ႕ကစစ္ဘီလူး

တစ္စ တစ္စ မိုက္႐ိုင္းၾကမ္းၾကဳတ္ရာမွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြက အေတာ္ေလးပီျပင္ သ႐ုပ္ေပၚလာပါၿပီ။ အေပၚယံျငင္သာေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ ပညာ႐ွိလူမိုက္နည္းေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါ။ ေခြးတစ္ေကာင္ ေခ်ာင္ပိတ္႐ိုက္ခံေနရလို႕ မဲမဲျမင္ရာ သိမ္းႀကံဳးလိုက္ကိုက္တဲ့နည္းပါ။ ဒီလိုေျပာမိတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ရင္ထုမနာ ၀င္ေျပာ တတ္ပါတယ္၊ ေခြးေတြနဲ႕ေတာ့ မႏိႈင္းလိုက္ပါနဲ႕့ “ေခြးေတြမ်ား ၾကားသြားရင္ သူတို႕ကိုယ္သူတို႕ သတ္ေသေနၾကအုန္း မယ္” တဲ့၊ ေတာ္ေတာ္ သနားစရာေကာင္းေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ျဖစ္သြားပါသည္။ သူတို႕ဘ၀ခမ်ာ အႏႈိင္းခံစရာ ေခြးက ေတာင္ နာရပါသတဲ့။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားဘ၀ ဘာမ်ားမက္ေလာက္စရာ႐ွိပါသလဲ

တိုင္းျပည္စည္းစိမ္ဥစၥာေတြကို ေဆြမ်ိဳးစုလိုက္ ခိုးယူစားသံုးေနၾကၿပီး ေနာက္ဆံုးေပၚေခတ္မီပစၥည္းေတြနဲ႕ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕ ေနႏိုင္ၾကမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်ယ္ေျပာလွတဲ့ ကမၻာေျမေပၚမွာ ခင္ဗ်ားတို႕ ေျခလွမ္း ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လွမ္းႏိုင္ၾကလို႕လည္း။ ျပည္သူကို ကာကြယ္ေပးေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ခင္ဗ်ားၾကီးတို႕ ျပည္သူေတြၾကားထဲ မွာ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ေလွ်ာက္သြားရဲခဲ့လို႕လား။ ခင္ဗ်ားတို႕လမ္းထြက္လာလို႕ ဘယ္ျပည္သူကမ်ား အတင္းေပြ႕ဖက္ ႀကိဳဆိုဘူးပါသလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႕ သိပ္အားကိုး သိပ္ယံုၾကည္တဲ့ တ႐ုတ္တို႕၊ အာဆီယံႏုိင္ငံ ေတြတို႕ရဲ႕ လမ္းမေတြ ေပၚမွာပါ ခင္ဗ်ားတို႕ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေလွ်ာက္သြားရဲလို႕လား။ ခင္ဗ်ားတိုအတြက္ ကမၻာေျမဟာ သိပ္က်ဥ္းေျမာင္းမေနဘူးလား၊ ခင္ဗ်ားတို႕ဟာ ဆုတ္စရာေျမမ႐ွိျဖစ္ေနပါလား။ ထြက္ေျပးရေအာင္လည္း ခင္ဗ်ားတို႕ေနာက္မွာ ျပည္သူဆိုတဲ့ အုတ္တံတိုင္းၾကီးက ကာထားၿပီးသား၊ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ရေအာင္လည္း ခင္ဗ်ားတို႕ေနရာ ၀င္လုဖို႕ေစာင့္ေနၾကတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ငရဲသားေတြက ခုတ္ထစ္ပစ္ခတ္ဖို႕ ေစာင္ေနၾကၿပီးသား၊ အဲဒီေတာ့ ဘာလုပ္စရာက်န္ပါသလဲ၊ ရသေလာက္ ကို ေဆြမ်ိဳးစုအလိုက္ ဆက္ခိုးေနရ၊ မ်ိဳးဆက္သစ္ငရဲသားေတြကို ေျခာက္လွန္႕ဖို႕အတြက္ ျပည္သူေတြကို သတ္ျပရ၊ မေတာက္တေခါက္ သံတမန္ေရးရာနည္းလမ္း၊ ဂ်ိဳႀကိဳး နား႐ြက္ပဲ့အဂၤလိပ္စကားနဲ႕ ကမၻာကို လိမ္ျပရ၊ အေဖေခၚေနရတဲ့ တ႐ုတ္လိုတိုင္းျပည္မ်ိဳးကို ဗမာျပည္ရဲ႕ သယံဇာတနဲ႕ ဗမာ့ေျမအစိတ္အပိုင္းေတြကို ထိုးေကၽြးရနဲ႕ ခင္ဗ်ားတို႕ အေတာ္ သနားစရာေကာင္းတာပဲ။ ခ င္ဗ်ားတို႕ပါးစပ္ကသာ “ ျပည္သူ႕အာဏာကို ျပည္သူေတြကိုသာ အပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အသက္နဲ႕ ေဆြမ်ိဳးစည္းစိမ္ေလးကိုေတာ့ျဖင့္ ပုန္းစရာေျမနဲ႕အတူ ေပးသနားၾကပါ” လို႕ ဘာေၾကာင့္ ေျပာမထြက္တာလဲ။ ျပည္သူက သင္ပုန္းေခ်ဖို႕ အသင့္႐ွိေနေပမဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ခ်င္း မစည္းလံုးႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ေခြးေသေကာင္ လင္းတအဆြဲခံရမွာ ေၾကာက္ေနၾကရတာ မဟုတ္လား။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ သီးျခားျဖစ္စဥ္ေတြကို မယံုၾကည္ဘဲ ေနႏိုင္ေပမဲ့ ၀ဋ္ကိုေတာ့ ေ႐ွာင္လႊဲလို႕ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႕အခ်င္းခ်င္း ခြက္ေစာင္းခုတ္ေနၾကျခင္းဟာလည္း ၀ဋ္တစ္မ်ိဳးပါပဲ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ၀ဋ္ခံရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းမ်ား

ခင္ဗ်ားတို႕ ႏွစ္ကာလၾကာ႐ွည္စြာ ၀ဋ္ခံရေစဖို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ဆန္းစစ္ၾကည့္ၾကပါစို႕…

ေခတ္အဆက္ဆက္ေ႐ွ႕ထြက္ရပ္တဲ့ အမာခံေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို ေသြးကြဲေစဖို႕ မလိုအပ္တဲ့ ျပည္သူ႕ ဘ႑ာျဖဳန္းတီးမႈႀကီးအျဖစ္ ၿမိဳ႕ျပင္၊ ၿမိဳ႕စြန္ေတြမွာ တကၠသိုလ္အသစ္ေတြကို သြားတည္ခဲ့ၾကတယ္။ ႐ွိရင္းစြဲ အထင္ကရ တကၠသိုလ္ႀကီးေတြမွာ အတုအေယာင္ ဆရာအတုေတြနဲ႕ ဘြဲ႕ႀကီးေတြကို ထားခဲ့ၾကတယ္။ အရည္အခ်င္း မ႐ွိဘဲ ရခဲ့ၾကတဲ့Master ေတြ Ph.D ေတြ ေပးေနလိုက္ၾကတာ၊ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ခင္ဗ်ားတို႕ေခါင္းေဆာင္ႀကီးသမီး Ph.D ဘြဲ႕ရသြား ခဲ့တယ္။ ဆရာႀကီးေဒါက္တာ သန္းထြန္းက ေျပာသြားခဲ့ဘူးတယ္။ တကၠသိုလ္မွာ သုေတသနမ႐ွိ၊ က်မ္းျပဳမ႐ွိဘဲနဲ႕ ဆရာေတြက နံရံေဆးသုတ္၊ ၿခံစည္း႐ိုးခတ္နဲ႕၊ ေက်ာင္းလံုၿခံဳေရးေတြသာ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ Master အတြက္က်မ္းျပဳ (copy) လုပ္ရာမွာလည္း အဂၤလိပ္စာကို ကိုယ္တိုင္မေရးႏိုင္လို႕ ျပင္ပစာတတ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားထံမွာ ေငြေပးေရးခိုင္းေနရ တာလည္း လူတိုင္းသိၾကပါတယ္။ တကၠသိုလ္ရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးဆိုသူေတြဟာ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ သတင္းေပးသက္သက္ လုပ္ေနရၿပီးေက်ာင္းေတြမွာလည္း ေနသာတဲ့အခ်ိန္မွာသာ ေက်ာင္းေပါက္၀ထိုင္ၿပီး ေက်ာင္းသာကဒ္ခ်ိတ္မခ်ိတ္၊ အ၀တ္အစားဘယ္လို၀တ္သလဲ၊ ဆိုတာေလာက္လိုက္ၾကည့္ လူလံုးျပလူရာ၀င္ေနၾကရတာပါ။ ခင္ဗ်ားတို႕ မ်ိဳးဆက္ ေဟာင္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ပညာတတ္ဆုိရင္ အသည္းနာေနၾကၿပီး လူငယ္ေတြ ပညာမတတ္၊ ပညာငတ္ေနၾကရေအာင္ လုပ္လိုၾကျခင္းဟာ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ေက်ာင္းသားထုႀကီးအေပၚ လက္စားေခ်ျခင္းတစ္မ်ိဳးဆိုတာ နားလည္ထားၿပီးသားပါ။

ေက်ာင္းသားေတြက “ဗိုလ္ခ်ဳပ္၆တန္း တေစာက္ကန္း” လို႕ ေႀကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕ အသဲအဖ်ား ခတ္ၿပီေပါ့။ ဒီလိုနဲ႕ ပညာတတ္မ်ိဳးဆက္ကိုသတ္၊ ပညာရင္းျမစ္ကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္ဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာ တကယ္ေရာ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါရဲ႕လား။ ႏိုင္ငံတကာက လွဴဒါန္းတဲ့ စာအုပ္စာတန္းေတြကို ေလဆိပ္မွာတင္ပဲ တပ္မေတာ္ တကၠသိုလ္ေတြ ကိုပို႕ခဲ့ၾကတာ ေက်ာင္းသားတိုင္းအသိပါ။ ေခတ္မီတပ္မေတာ္ႀကီး လို႕ေၾကြးေၾကာ္ရေအာင္ တကယ္ေရာေခတ္မီေနပါရဲ႕ လား။ ျပင္ပစာေပ၊ မီဒီယာေတြနဲ႕ မထိေတြ႕ေစတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ မ်ိဳးဆက္တပ္မေတာ္ဟာ ဘယ္လိုမ်ားအဆင့္ျမင့္ပညာေတြ ကို သင္ၾကားေတြးေခၚႏိုင္မဲ့ ဦးေႏွာက္အၾကည္ဓါတ္ ႐ွိ႐ွာမွာလည္း။ ျပင္ပေရဒီယို၊ စာအုပ္စာတမ္းေတြ နားေထာင္ခဲ့၊ ဖတ္မိခဲ႕ရင္ ပင္စင္ေတာင္မရ တပ္ကေန ထုတ္ပစ္ခံရတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႕ ေျပာမျပလည္း သိေနၾကပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႕ အင္အားနဲ႕ယွဥ္ရင္ လက္တစ္ဆုတ္ သာသာ ေလာက္သာ႐ွိတဲ့ ေကအန္ယူကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာတဲ့အထိ ခင္ဗ်ားတို႕ ဘာေၾကာင့္အႏိုင္မတိုက္ႏိုင္ပါသလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႕မွာ ေခတ္မီ စစ္ပညာရပ္ အတတ္ေတြမ႐ွိဘဲ အင္အားသံုး ျဖိဳခြဲ တတ္တာေလာက္ပဲ ႐ွိတာကိုး။ ေကအန္ယူကို ႏိုင္ေအာင္မတုိက္ႏိုင္တဲ့အခါၾကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ နည္း႐ိုးၾကီးျဖစ္တဲ့ မ်ိဳးဆက္သုတ္သင္ေရး နည္းလမ္းနဲ႕ပဲ အျပစ္မဲ့ ကရင္ျပည္သူေတြကို ေခ်မႈန္း သုတ္သင္ေတာ့တာပါပဲ။ ေအာင္ျမင္ ပါရဲ႕လား….။ ဗမာျပည္ေျမပံုေပၚမွာ ကရင္လူမ်ိဳးလည္းေပ်ာက္ပ်က္မသြားသလို၊ တျခားမ်ိဳးႏြယ္ တုိင္းရင္းသားေတြ လည္းပဲ က်န္ေနတုန္းပါ။ ခင္ဗ်ားတို႕ခ်ည္းပဲက်န္လို႕ တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႕လြတ္ႏိုင္မယ္လို႕ ထင္တဲ့ တစ္ေနရာမွာပုန္းၿပီး ခင္ဗ်ားတို႕အ႐ြယ္မေ႐ြးေၾကာက္ေနရတဲ့ ျပည္သူေတြကို အႏုျမဴဗံုး ႀကဲၿပီးသာ သတ္လိုက္ၾကေပေတာ့။ ဒီလိုမွ မ႐ွင္းလင္းႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ ……။

ယၾတာအတတ္စူးလို႕ ႐ူးရေတာ့မဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား

ထစ္ခနဲဆို ယၾတာေခ်တတ္တဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ယၾတာေတြဟာလည္း ခင္ဗ်ားတို႕လည္ပင္းကို စြပ္ေနတဲ့ ႀကိဳးကြင္း ျဖစ္လို႕ေနပါလား။ စာခ်ိဳးေတာ္တဲ့ဗမာေတြဟာ “ၾကက္ဆူဆီထြက္၊ စုၾကည္တက္” လို႕ ခ်ိဳးလိုက္ၾကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕ အတြက္ေတာ့ အဖ်ားေသြးတက္ရၿပီေပါ့။ ေငြေတြေသာက္ေသာက္လဲ ကုန္ခဲ့တဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ စီမံကိန္းၾကက္ဆူပင္ေတြ ဟာလည္း ဖ႐ုိဖရဲျဖစ္လို႕ ေခြးအုပ္ေတြသာ ေသးပန္းရာ ျဖစ္ေနပါေရာ့လား။ အခုလည္းလာျပန္ၿပီ “သားသံုးသား” တဲ့။ ခင္ဗ်ားတို႕ဟာ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းရာမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္အညိဳအမည္းစြဲေနေလာက္ပါၿပီ။ သံဃာလႈပ္႐ွားမႈမွာ သံဃာအစစ္က ၂%ေလာက္ပဲ ႐ွိပါသတဲ့။ သံဃာပင္လယ္ႀကီး စီးဆင္းေနသလားေအာက္ေမ့ရေလာက္ေအာင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လမ္းမေတြေပၚမွာ နီရဲျပည့္လွ်ံေနတာ ခင္ဗ်ားတို႕ကလြဲရင္ တကမၻာလံုးအျမင္ပါ။ ေျမေပၚေျမေအာက္ ခင္ဗ်ားတို႕ ေၾကာက္ေနရတာ ျဗဟၼာမင္းနဲ႕ငရဲမင္းပါပဲ။ ေန႕လည္ေၾကာင္ေတာင္ မိုၿခိမ္းသံေတြ လူတိုင္းၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ခင္ဗ်ား တို႕ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္ေထာင္းခ်က္ကေတာ့ သံဃာတုေတြ ၀င္ေရာက္ႏွစ္ျမွဳပ္လႈပ္႐ွားၾကသတဲ့။ တကယ္ဆုိရင္ေတာင္ ခင္ဗ်ားတုိ႕ရဲ႕ လံုၿခံဳေရး အစီအမံ ညံ့ဖ်င္းပါတယ္လို႕ ၀န္ခံၿပီးသား ျဖစ္ေနရၿပီ။ မေသမခ်င္း႐ိုက္သတ္၊ ပစ္ခတ္၊ ဖမ္းဆီး ေထာင္ထဲထည့္ ၿပီးတာေတာင္၊ ႏိုင္ငံအႏွံ႕ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြမွာ လိုက္လံဖမ္းဆီးေနတာေတာင္ မကုန္ႏိုင္ေသးေအာင္ မ်ားျပားေနပါေရာ့ လား။ တကယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႕၀န္မခံလည္း လူေတြက သိထား သေဘာေပါက္ၾကၿပီးသားပါ။ ေကအန္ယူအင္အား ယုတ္ေလွ်ာ့သြားေအာင္ ဗုဒၵဘာသာနဲ႕ ခရစ္ယာန္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲေအာင္ လုပ္ခဲ့တာ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕လက္ခ်က္၊ ကတုံးစနက္ဆို တာသိၿပီးသားပါ။ ခင္ဗ်ားတို႕ကို ယၾတာေခ်ေပး၊ လူေတြကို ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုး ဂဏန္းေပးၿပီး Landcruiserစီး၊ without ကား တ၀ီ၀ီနဲ႕ ကတၱီပါသကၤန္း႐ံုေနၾကတဲ့ ကတုံးေတြဟာလည္း ခင္ဗ်ားတို႕ အသက္တစ္ရက္႐ွည္ဖို႕ ဆြဲဆန္႕ေပးေနရတဲ႕ ပုထုဇဥ္ေတြသက္သက္ပါပဲ။

အခုေတာ့ ယၾတာအတတ္စူးလို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ပါ ေျပးေပါက္မွားရေတာ့မယ္။ “သားသံုးသား”တဲ့၊ သက္ေသေဖ်ာက္ ဖ်က္ပစ္ဘုိ႕ ေနာက္ဆံုး႐ွင္းလင္းရမွာက “စစ္သား” တဲ့။ ခင္ဗ်ားတို႕တေတြဟာ စစ္သားေတြ မဟုတ္လို႕ ဘာမ်ားပါလဲ။ အဓိကႀကိဳးကိုင္ စီမံခဲ့တဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕တေတြဟာ အဓိကသက္ေသမဟုတ္လို႕လား။ မီးၾကြင္းမီးက်န္လည္း မခ်န္နဲ႕တဲ့၊ ခင္ဗ်ားတို႕ခ်င္း ေနာက္ေက်ာမလံုျဖစ္ေနရတာဟာ မီးၾကြင္းမဟုတ္လို႕ ဘာမ်ားပါလဲ။ စစ္သားလည္းမခ်န္နဲ႕ တဲ့။ မက်န္ ေအာင္လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့အတြက္ စစ္သားျဖစ္ေနရတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕လည္း ဒီ“ယၾတာ” မွာ အက်ဳံး၀င္သြားရတာပါ။ ျပည္သူ ကေတာ့ ငါတို႕ကို အသနားခံရင္ သက္သာမဲ့ကိစၥဟာ အခုေတာ့ သူတို႕ခ်င္း ယၾတာအတတ္နဲ႕ အေသသတ္ၾကေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး “၀ဋ္လည္ပြဲ” ႀကီးကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနၾကပါၿပီ။

သားသမီးေၾကာင့္ လည္ရတဲ့ ၀ဋ္

စာဖတ္သူမ်ားအား ေအာက္ပါစကားလံုးမ်ားကို ေရးရတဲ့အတြက္ ကန္ေတာ့မိပါရဲ႕။ ျပည္သူၾကားက ေဒါသ ေၾကာင့္ ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသမီးအတြက္ ေထာပနာစကားက “စိန္စီေသာ ဖာသည္မ” တဲ့။ ဗိုလ္ခ်ုဳပ္ႀကီးေရ ခင္ဗ်ားအတြက္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ခ်စ္သမီးရတနာက ေသာက္႐ွက္ကို ခြဲေတာ့တာပါဘဲ။ မလွပတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ မ်ိဳး႐ုိး႐ုပ္ကို ဖံုးႏိုင္ဖို႕ အတြက္ စိန္ရတနာေတြနဲ႕ ဖုံးအုပ္ခဲ့ပါတယ္။ စိန္ရတနာေတြလည္း မကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့တာကေတာ့ ၾကြားခ်င္လွတဲ့ ခင္ဗ်ားသမီးရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေၾကာင့္ ကင္မရာသမားေတြဟာ ကိုယ္လံုးေပၚေအာင္ ႐ိုက္ရတဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုမွ ဖံုးလို႕မရေအာင္ စူထြက္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားသမီးရဲ႕ “ဗိုက္”အလွပါပဲ။ ဒီဗိုက္ထဲက မယူရေသးခင္ ပူထြက္ေနတဲ့ကေလးဟာ မခ်ိၿပံဳး ၿပံဳးေနတဲ့ သတို႕သားရဲ႕ ကေလးမဟုတ္ဘူးးဆိုတာကို လူတိုင္း အသိပါ။ ခင္ဗ်ားေရာသိပါေလစ။ ခင္ဗ်ားတို႕ခ်င္း သုတ္သင္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးရဲ႕ ေျမးေလးတဲ့။ ခင္ဗ်ားသမီး ႏိုင္ငံျခားေရး႐ံုးမွာ အတင္းကာေရာ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး ရာထူး ရယူၿပီး ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း မိန္းမ႐ွိတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးသားေနာက္ ေလွ်ာက္လိုက္ေနတယ္ ဆိုတဲ့သတင္းကလည္း လူတိုင္းသိေနၿပီးၾကၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ကိုယ့္ေပါင္ကိုလွန္ေထာင္းခ်က္ကေတာ့ အံ့ပါရဲ႕ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႕ ဖယ္႐ွားခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေသြးဟာ ခင္ဗ်ားတို႕ထံေရာက္႐ွိလာခဲ့ၿပီ။ ဒါဟာ ၀ဋ္လည္တာမဟုတ္ဘူး ကြ ကိုယ္ျဖစ္ကိုယ္ခံ လို႕သာ ႀကံဳးေအာ္လိုက္ၾကပါေတာ့။

အေဖႀကီးေပးတဲ့ ၀ဋ္

ခင္ဗ်ားတို႕ တ႐ုတ္ကို အေဖေခၚၿပီး ခင္ဗ်ားတို႕ အသက္ေတြကို ဆြဲဆန္႕ေနရတာဟာ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့လည္း တ႐ုတ္ျပည္ႀကီး စီးပြားျဖစ္ေအာင္ ေပးဆပ္ေရးသက္သက္ပါဘဲလား။ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ေခါင္းကိုင္ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း လက္ထက္က တ႐ုတ္စီးပြားေရးေတြကို မတရားသိမ္းၿပီး ျပည္သူနဲ႕ ရန္တိုက္ေပးခဲ့တဲ့ ၀ဋ္ေတြကို ခင္ဗ်ားတို႕ လိုက္ၿပီး ခံေနရတာပါ။

Media တိုက္ပြဲအတြင္းမွာ ႀကီးအက်ယ္ က်႐ံႈးရတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ

တိုက္ပြဲလို႕သာ သုံးႏွဳန္းရတယ္၊ အခုလို မီဒီယာတုိက္ပြဲမွာ ခင္ဗ်ားတို႕ဟာ ခုခံစရာမ႐ွိ၊ အကာအကြယ္မ႐ွိဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသာ အ႐ွက္တကဲြ နဲ႕ ႐ံႈးနိမ့္ရတာပါ။ လမ္းေပၚထြက္၊ ဘုရားစာဆိုေနတဲ့ သံဃာေတြကိုလည္း ခင္ဗ်ားတို႕ ေၾကာက္လန္႕တၾကားျဖစ္ၿပီး ပစ္ခတ္႐ိုက္ႏွက္ သတ္ပစ္ေနတာေတြကို တကမၻာလံုးက ျမင္ကုန္ႀကပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ေၾကာက္ခ်က္ကေတာ့ အ႐ြယ္မေ႐ြး၊ ပုဂၢိဳလ္မေ႐ြးပါဘဲ။ တိုင္းျပည္ရဲ႕အနာဂါတ္ အၫြန္႕တလူလူ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆယ္ ေက်ာ္သက္ ေတြကိုလည္း ပစ္ခတ္ဖမ္းဆီး ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္႐ွည္ေတြခ်တယ္။ လမ္းေပၚစီတန္းလမ္းေလွ်ာက္ေနလို႕ဆိုၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၇ႏွစ္ကေန ၅၂ႏွစ္ အထိေအာင္ ခ်ပစ္ေနတယ္ဆိုတာလည္း တကမၻာလံုးက သိေနၾကပါၿပီ။

သက္ႀကီး႐ြယ္အိုေတြကိုလည္းေၾကာက္ၿပီး ဖမ္းဆီးခ်င္တဲ့ သူတို႕ရဲ႕ သား၊ သမီး၊ ေျမး၊ ျမစ္ေတြကို မမိလို႕႐ွိရင္ ဓါးစာခံအျဖစ္ အစားထိုးဖမ္းဆီးမႈေတြကိုလည္း သိကုန္ၾကပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႕ ကေတာ္ေတြက အိမ္မွာ ဖဲ႐ုိက္ရတာ၊ အတင္းတုတ္ရတာ ေတြမွာ ပ်င္းလာရင္ ေနာက္ထပ္ အပ်င္းေျပ အိုက္တင္ထုတ္စရာအျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႕ေတြ ဖြဲ႕ၿပီး ဟန္ေရးျပခဲ့ၾကတယ္။ အခု ဒီအေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ အ႐ြယ္သံုးပါးမေ႐ြးတဲ့ အမ်ိဳးသမီးထုဟာ ရဲ၀ံ့စြာ လမ္းမေပၚ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါကိုလည္း လက္နက္ကိုက္ထားတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕က အမ်ိဳးသမီးထုႀကီးကို ေၾကာက္ၿပီး ႐ိုက္ႏွက္၊ ဖမ္းဆီး ၾကျပန္ပါတယ္။ အဖမ္းခံရတဲ့ မိခင္ေတြနဲ႕ ႏို႕စို႕အ႐ြယ္၊ လူမမယ္အ႐ြယ္ ခေလးငယ္ေတြဟာလည္း တကြဲတျပားစီျဖစ္ေန ၾကရ႐ွာတယ္။ ဒီကိစၥေတြကို အကာအကြယ္ေပးဖို႕ေနေနသာသာ ႏွဳတ္ခမ္းနီေဆးဆိုးမပ်က္၊ ပိုး၊ဖဲသား အ၀တ္မပ်က္တဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ ကေတာ္ႀကီးေတြက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာ တကမၻာလံုးက အသိပါ။

ေထရ၀ါဒ အဓြန္႕အ႐ွည္ဆံုး၊ အထြန္းကားဆံုးတိုင္းျပည္၊ အလွဴေရစက္ လက္နဲ႕မကြာပါလို႕ ေၾကြးေၾကာ္ေနၿပီး ခင္ဗ်ားတိုု႕ရဲ႕ ရက္ရက္ေရာေရာ လွဴလိုက္တဲ့ နံပါတ္တုတ္၊ ၀ါးရင္းတုတ္ ႐ိုက္ခ်က္ေတြဗ်ာ၊ သံဃာေတာ္ေတြမွာ အတံုးအ႐ံုး ျဖစ္၊ သင္းပိုင္ကၽြတ္နဲ႕ ထြက္ေျပးေနရ႐ွာတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ရ႕ဲ သဃၤန္းကိုေဆာင့္ဆြဲၿပီး ပယ္ပယ္နယ္နယ္လွဴေနတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ ရ႕ဲ ဒုတ္ဒါနအလွဴေတြကို တကမၻာလံုးက အံ့ၾသထိတ္လန္႕၊ တုန္လႈပ္ရေအာင္လည္း ျမင္ခဲ့ၾကရပါၿပီ။

ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ စစ္သာ၊ စစ္ဖိနပ္ေတာင္စီးမထားတဲ့ ငမိုက္သားေလးက ဂ်ပန္သတင္းေထာက္ကို အနီးကပ္ ပစ္သတ္ခဲ့တာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ႏွစ္စဥ္ခင္ဗ်ားတို႕အိတ္ကပ္ထဲေရာက္သြားေနၾက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ အကူအညီေတြကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္ခဲ့ပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ဗမာလူမ်ိဳးနဲ႕ ဆင္ေနလို႕ လြဲမွားပစ္ခတ္မိတာပါလို႕ ဆိုလိုက္ၾကျပန္ေတာ့ ဘာလက္ နက္မွမ႐ွိတဲ့ ဗမာျပည္က သံဃာေတြ၊ ျပည္သူေတြကို ဗမာလူမ်ိဳး စစ္သားေတြကပဲ အေသပစ္သတ္ေနတာပါလုိ႕ ၀န္ခံလိုက္ရျပန္ေရာေပါ့။

ခုမီဒီယာတိုက္ပဲြမွာ ခင္ဗ်ားတို႕အတြက္ အံ့ႀကိတ္ခုခံ၊ လိမ္ညာေနရတဲ့ ႏိုင္ငံပိုင္ သတင္းစာ ၃ေစာင္နဲ႕ ႐ုပ္သံလိုင္း ေတြဟာလည္း ဗမာလူမ်ိဳး သန္း၆၀ေက်ာ္အေပၚ ဘာမွမထိေရာက္ႏိုင္ေတာ့သလို၊ ကမၻာနဲ႕လည္း ယွဥ္ဖို႕ မလိုေတာ့ ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႕ သတင္းစာေစာင္ေရဟာ လူဦးေရနဲ႕ယွဥ္ရင္ ဘယ္ႏွစ္ရာခိုင္ႏွဳန္းေလာက္မ်ား လႊမ္းမိုးထားႏိုင္လို႕လဲ။ ႐ုပ္သံလိုင္းေတြကေတာ့ တုိင္းျပည္ေငြျဖဳန္း႐ံုသက္သက္ပါဘဲ။ လူေတြက ႏွစ္ေပစေလာင္း၊ ႐ွစ္ေပစေလာင္း၊ အင္တာနက္ေတြအေပၚမွာသာ အာ႐ံု႐ွိၾကတာပါ။

ခင္ဗ်ားတို႕မ႐ႈမလွ ႐ႈံးနိမ့္သြားတဲ့ ဒီမီဒီယာ႐ံႈးနိမ့္မႈႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး ျပည္သူေတြဟာ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓါတ္ဆို တာကို နားလည္သေဘာေပါက္သြားပါၿပီ။ ဘယ္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ကမွ တိုက္တြန္းလႈံ႕ေဆာ္စရာမလိုဘဲ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈျမင္ကြင္းေတြကို ကိုယ္ပိုင္အသိစိတ္ဓါတ္နဲ႕ တကမၻာလံုးသိေအာင္ ပို႕ေဆာင္ ရင္ဖြင့္ျဖန္႕ခ်ျပႏိုင္ခဲ့ ပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႕မွာေတာ့ “ကၽြန္ေတာ္ဟာ သတင္းစာေဆာင္းပါး႐ွင္ ဘယ္သူပါခင္ဗ်ာလို႕” ႐ုပ္ေ႐ွ႕ထြက္မျပရဲတဲ့ lier shadow ေတြဆီက ေဆာင္းပါးေတြကို သတင္းစာေတြမွာအျပည့္တင္၊ ျပည္သူကမဖတ္မွန္းကလည္းအတတ္သိေလ ေတာ့ ျပည္သူဖတ္တဲ့ ပုဂၢလိက ဂ်ာနယ္ေတြဆီမွာ အတင္းကာေရာ လိုက္ထည့္ေနရပါတယ္။ အခုေတာ့ တစ္မ်က္ႏွာဓါးျပတိုက္႐ံု နဲ႕ မေက်နပ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေနာက္စာမ်က္ႏွာတစ္၀က္ပါ ထပ္ေတာင္းေနၾကျပန္ပါၿပီ။ အခုခင္ဗ်ားတို႕ လုယက္ထားတဲ့ ဂ်ာနယ္စာတစ္မ်က္ႏွာဟာ ေၾကာ္ျငာအျဖစ္အသံုးျပဳခြင့္ရလို႕႐ွိရင္ သိန္းဂဏန္းတန္တယ္ဆိုတာ ဂ်ာနယ္ထုတ္ေ၀သူတိုင္း အသိပါ။ ရာခ်ီတဲ့ဂ်ာနယ္တိုင္းဆီက ခင္ဗ်ားတို႕ လုယက္ထားတာဟာ ျပည္သူေတြ စီးပြားေရးဒုကၡေရာက္ေအာင္လုပ္ေန တာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ပါဘဲလို႕ ၀န္ခံေနသလုိပါပဲ။

၀ဋ္ေၾကြးမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္မဲ့အေၾကာင္း

ဒီ၀ဋ္သံသရာငရဲက လြတ္ေစဘို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ဟာ အရင္ဆံုး ခင္ဗ်ားတို႕ခ်င္း စည္း႐ံုးေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ရမယ္။ စည္း႐ံုးခဲ့ၿပီဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕လက္ေတြမွာ စြန္းထင္းေနတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ေသြးေတြကို ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေပးေ၀ ၿပီး သတၱိ႐ွိ႐ွိနဲ႕ ကမၻာသိေအာင္ ေတာင္းပန္ပါ။

ခင္ဗ်ားတို႕အဓိကေၾကာက္႐ြံ႕ေနတဲ့ “ငါတို႕က်႐ႈံးတဲ့ တေန႕ ျပည္သူေတြလက္မွာ မေတြးရဲဘူး” ဆိုတဲ့ အေတြးကို အျပင္ကို ထုတ္ခဲ့ၿပီး ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရး စားပြဲမွာ ထိုင္ၿပီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဆြးေႏြးပါ။ ပုန္းခိုစရာေျမေနရာကို ေတာင္းဆို ပါ။ ခင္ဗ်ားတို႕ဘက္က ဒီလိုပြင့္လင္းခဲ့ရင္ ျပည္သူဟာ မက်က္ေသးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ႐ွိေနေသးသည့္တိုင္ သင္ပုန္းေခ်ေပး ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီလိုမလုပ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕ စစ္ဖိနပ္ေအာက္မွာ က်ခဲ့၇တဲ့ ျပည္သူနဲ႕ သံဃာတို႕ရဲ႕ ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ ေသြး၊ မ်က္ရည္တို႕ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေျခာက္ခမ္းဘဲ ေစးထန္းစြာန႕ဲ ခင္ဗ်ားတို႕ကို ျပန္လည္၀ါးၿမိဳလာမယ့္ ေသြးႏြံအိုင္ႀကီးေတြ ျဖစ္လာရလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ဒီတစ္ႀကိမ္ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ေမ့လြယ္ေပ်ာက္လြယ္ တဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးေတြဟာ ရင္နင့္ေအာင္ ေၾကကြဲရၿပီး ရင္တျပင္လံုးျဗန္းျဗန္းကြဲေအာင္ ခင္ဗ်ားတို႕ကို မုန္းတီးေနလို႕ ဒီေသြးႏြံအိုင္ႀကီးက စီးဆင္းေနတဲ့ ေသြးေတြထဲ မွာ ခင္ဗ်ားတို႕ကို မုန္းတီး႐ြံ႐ွာေနတဲ့ မ်ိဳးဆက္ေတြ တဆက္ၿပီးတဆက္ ေပၚထြန္းလာဦးမွာဘဲ။ ဒါဟာ ခင္ဗ်ားတို႕အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွမၿပီးဆံုးတဲ့ ၀ဋ္သံသရာျဖစ္ၿပီး ခင္ဗ်ားတုိ႕က ျပည္သူေတြရဲ႕ အေသြးထဲအသားထဲအထိ ၀င္ေရာက္႐ိုက္ႏွက္ ပယ္ဖ်က္ပစ္လို႕မရတဲ့ ဒီမိုကေရစီေအာင္ပြဲႀကီးျဖစ္တယ္။

မင္းသစ္တည္

ခံစားၾကည့္ပါဦး၊ အဲဒါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြေလ

Does SPDC know what are they doing? Why are they so shameless?

Burma's military rulers are setting up a committee to draft a new constitution, state media has reported.

The decision, which is part of what the generals call their "roadmap" to democracy, comes after 14 years of talks in a constitutional convention.

The discussions were boycotted by the opposition, who are also unrepresented on the new committee.

Critics say the roadmap to democracy is just a ruse to allow the generals to hold on to power.

The government has appointed 54 officials to sit on the committee to draft the constitution.

Its chairman is the chief justice and many members appear to be retired doctors or professors.

Forum for debate?

Fourteen years ago, the generals set up a constitutional convention, which was boycotted by the opposition.

It finished its work and published a set of proposals last month.

In one sense then this new committee is the logical next step.

No doubt Burma's leaders hope it will be seen by the international community as a positive development.

However, it does not look like any members of the opposition have been appointed to the committee.

That will disappoint pro-democracy activists, although they are unlikely to be surprised.

Analysts say the important question is whether the committee will rubber-stamp the ideas of the government-dominated constitutional convention, or offer a genuine forum to debate how best to establish democracy in Burma.

The United Nations has said there is a need for such a debate and it should be inclusive - the opposition should be able to take part.

မ်ိဳးခ်စ္ ျမန္မာ လူငယ္ အင္အားစုရဲ႕ တိုင္းျပည္အတြက္ တင္ျပခ်က္ (၁)

Head monk held in exchange for brother

(from DVB)

The abbot of Thitsar Mandai monastery in Gontalabaung village was arrested on 2 October and is to be held until his brother, a monk wanted for involvement in last month's protests, is detained. According to locals from the village in Mingaladon township, Rangoon, the monastery was raided by government troops from Rangoon military headquarters but only the head monk was taken into custody.

When villagers went to the military headquarters to find out about the monk, officials told them that his younger brother, also a monk, was wanted for involvement in last month's protests. The officials said the abbot would not be released until they have detained his brother. Arrests have continued in Rangoon and elsewhere in Burma despite the government's claim that the situation has returned to normal.

State-run newspaper the New Light of Myanmar reported on Tuesday that 2,927 people have been arrested in total in the crackdown on demonstrators, 2,284 from Rangoon and 643 from other states and divisions.

This is significantly short of the 6,000 arrests claimed by some opposition groups. The report stated that nearly 2,500 of those detained have been released "on pledge"as of yesterday, leaving fewer than 500 in detention. Details of the pledge were not given, but other sources have said that detainees were made to sign a form agreeing never to take part in demonstrations again.

"ပြဲၾကမ္း" ေတာ့မည္ေလာ.......

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျခအေနကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားသာ အသိဆံုးျဖစ္ပါသည္..
ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္ႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာဖိအားေပးမွဳအေပၚ စစ္အစိုးရက တနလၤာေန႔ထုတ္ အစိုးရသတင္းစာမ်ားမွတဆင့္ ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ တုန္႔ျပန္လုိက္သည္။
စစ္အစိုးရသည္ သူုတပါးက ေ၀ဖန္အၾကံေပး ဆရာလုပ္သည္ကို လက္ခံေလ့မရွိဘဲ ၎၏ထင္ရာစိုင္း ေပၚလစီအတိုင္းလုပ္ေလ့ရွိသည္။၊ မမွဳပါဟု အထပ္ထပ္ေျပာေလ့ရွိသည့္ ျပည္ပဖိအားတစံုတရာ က်ေရာက္လာႏိုင္သည့္ အေျခအေနေရာက္မွသာ အခ်ိဳးနည္းနည္းျပင္ေလ့ရွိသည္။
ယခုအခါ ဘယ္ေရာက္ၿပီး ဘာျဖစ္ေနသည္မသိႏိုင္ေသာ "ႏုိင္ငံေတာ္ေရွ႕ဆက္သြားမည့္ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္ခုနစ္ရပ္ ဆရာႀကီး" ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ႊႏွင့္ စစ္အစိုးရတို႔သည္ လူပုဂိၢဳလ္တစ္ဦး၏ အမည္ကိုပင္ကန္႔သတ္ကာ "ေဒၚစုၾကည္" ဟူေသာအသံုးအႏွဳန္းကို ႏွဳတ္က်ိဳးေနခဲ့ရာမွ မၾကာမီက Mr.Gambari ေရာက္ရွိလာသည့္အခါ "ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္"ဟူ၍နာမည္အျပည့္အစံု သံုးစြဲလာသည္ကို ေတြ႔ျမင္လာရသည္။ သို႔ရာတြင္ တနလၤာေန႔ထုတ္သတင္းစာမ်ားတြင္
(၁) "ေဒၚစုၾကည္" ဟူ၍ျပန္လည္သံုးစြဲလာျခင္း
(၂) ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမရွိဟု ျငင္းဆိုလာျပန္ျခင္း
(၃) အေမရိကန္က လူရာသြင္းဆက္ဆံေသာ NLD ဟုအမနာပ ေရးသားလာျခင္း
(၄) ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ ကုလသမဂၢႏွင့္ မည္သည့္ႏိုင္ငံကမွ် အေရးယူဒဏ္ခတ္ႏိုင္ေခ် မရွိဟု စိတ္ခ်ထားျခင္း
(၅) စစ္အစိုးရကို ဖိအားေပးသည့္အခါတိုင္း ျမန္မာျပည္သူမ်ားမ်က္ႏွာမေထာက္ဘဲ မိမိတို႔စီးပြားေရးအက်ိဳးတစ္ခုတည္းကိုသာၾကည့္ကာ စစ္အစိုးရဘက္မွ အရွက္ကင္းမဲ့စြာ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ေရွ႕ေနလိုက္ေပးၾကသည့္ မိတ္ေဆြအိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္းမွတ္တမ္းတင္ျခင္း
(၆) ၈၈၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုကို ရက္စက္စြာျဖိဳခြင္းခဲ့ၿပီး ေနာက္ဒုတိယအၾကိမ္စစ္အာဏာသိမ္းခဲ့သည့္ ၁၉၈၈ခု စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔ကပင္ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ စတင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ဟု ေလွာင္ေျပာင္ေရးသားျခင္း
(၇) အာဖဂန္စၥတန္၊ အီရတ္တို႔ႏွင့္ ဥပမာေပးျခိမ္းေျခာက္ျခင္း
(၈) မိမိတို႔လမ္းစဥ္အတိုင္း လမ္းေၾကာင္းမေျပာင္းဘဲဆက္သြားမည္..ဆူးေျငာင့္ခလုတ္မ်ားကို ဖယ္ရွားရွင္းလင္းသြားမည္ဟု အတိအလင္းေၾကျငာျခင္း
စသည္တို႔သည္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကို၎၊ ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာမိသားစုကို၎ မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း ပမာမခန္႔ စိန္ေခၚလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည့္အတြက္ မၾကာမီ "ပြဲၾကမ္း" ေတာ့မည္ဟု ျပည္သူအမ်ားကထင္ေၾကးေပးေနေလသည္။
ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာမွ စစ္အစိုးရအေပၚ "ပြဲၾကမ္း" လာမည္ေလာ၊ ႏိုင္ငံတကာဖိအားက်ေရာက္လာေစရန္ အတို႔အေထာင္လုပ္သည္ဟူ၍ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကိုပင္ စစ္အစိုးရက အခဲမေၾက "ပြဲၾကမ္း" ေလမည္ေလာ၊ ေစာေၾကာဖြယ္ပင္....
ျမန္မာျပည္သူမ်ားအေနႏွင့္မူ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္...တဖက္သက္ "ပြဲၾကမ္း" ခံလာခဲ့ရသည္မွာ အဆန္းမဟုတ္ေတာ့ပါ။ တခ်ိန္က အဂၤလိပ္ႏွင့္ ဂ်ပန္သည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရမ်ားကဲ့သို႔ ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏ မဟုတ္မခံ စိတ္ဓါတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ "ပြဲၾကမ္း" ခဲ့မည္ဆိုပါက ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ယခုတိုင္တပါးကြၽန္ဘ၀မွာပင္ရွိေနဦးမည္ဟု တထစ္ခ်ေျပာႏိုင္ပါသည္။ မိမိျပည္သူမ်ားအေပၚ တိုင္းတပါးသားတို႔ထက္ပင္ ဆိုး၀ါးရက္စက္စြာ ကြၽန္ျပဳေနေသာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူတို႔အၾကား ယေန႔ျဖစ္ေပၚေနေသာပဋိပကၡမွာ "ၾကည့္မေကာင္းေသာပြဲ" ျဖစ္ေနေၾကာင္း တကမာၻလံုးက ရွင္းလင္းစြာ ေတြ႔ျမင္ေနၾကရၿပီျဖစ္ပါသည္။ Fair Fight ကိုသာ လက္ခံၾကေသာ ႏိုင္ငံတကာမွလူႀကီးလူေကာင္းမ်ား လက္ပိုက္ၾကည့္မေနၾကဘဲ တရားသည့္ဘက္မွ ၀ုိင္းကူရေတာ့မည္ အေျခအေနျဖစ္ေနပါသည္။
ယခုတဖန္ ၾကိမ္းရင္းေမာင္းရင္း ဖမ္းဆီးရင္းႏွင့္ Mr.Gambari အလာကို စစ္အစိုးရက ေစာင့္ႀကိဳေနျပန္သည္။ Mr.Gambari လာေရာက္သည့္အခါလည္း အလိုက္အထိုက္ေခါင္းညိတ္ၿပီး ၀တ္ေက်တမ္းေက် ကတိေတြေပးလိုက္ပါလိမ့္ဦးမည္။ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း Mr.Kofi Annan ကျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ ကတိမတည္သူမ်ားျဖစ္သည္ဟု ရာထူးမွအနားယူၿပီးေနာက္ ထုတ္ေဖၚေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။
ယခုခရီးစဥ္အတြင္းသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတစ္ခုတြင္ Mr.Gambari က ႏိုင္ငံတကာအေနႏွင့္ စစ္အစိုးရအေပၚ ဒဏ္ခတ္မွဳသက္သက္မျပဳလုပ္ၾကဘဲ ကူညီေထာက္ပံ့မွဳမ်ားလည္း တဖက္မွျပဳလုပ္ၾကရန္ တိုက္တြန္းေျပာဆိုသည္။ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းတစ္ခုတြင္လည္း ၎အားစစ္အစိုးရက လွိဳက္လွဲပ်ဳငွာစြာ ဆက္ဆံသည့္အတြက္ ခိုင္မာေသာေျဖရွင္းခ်က္တစ္ခု မုခ်ေပၚထြက္လာႏိုင္မည္ဟု သူယံုၾကည္ေၾကာင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။
Mr.Gambari ယခုတစ္ႀကိမ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေသာအခါ သူ႔စစ္ဖိနပ္ေအာက္တြင္ျပည္သူလူထု လည္မ်ိဳတက္နင္းခံေနရသည္ကို သတိမေမ့ဘဲ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္သည္ကို မွန္ကန္စြာ ဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္ပါရန္ တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။
...........................................................................................
အထက္ပါစာသည္ nice to meet you ဆိုေသာ နာမည္ႏွင့္ ေမးလ္မွ ပို႔လာေသာ စာျဖစ္ပါသည္။
ကိုထိုက္

ဘဂ၀ါျမတ္ကို တကယ္သတ္တဲ့ မာန္နတ္လိုစစ္တပ္

စက္တင္ဘာ ၁၇၊ ၁၈၊ ၁၉၊ ၂၀၊ ၂၁၊ ၂၂၊ ၂၃၊ ၂၄၊ ၂၅

မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕

အမွ်ေ၀၊ တရားေဒသနာသံေတြနဲ႕